25-10-14

20e zondag na Pinksteren : de jongeling van Naim

 Welkom op mijn blog met informatie over de Orthodoxie. Teksten, foto's, bezinningen, theologie ..........

 

 

 Om uit de bijbel te horen voorlezen, klik op het bijbeltje

bijbel 2.jpg

 

De teksten van de gezangen kunnen teruggevonden worden in de rechter kolom 

Start nummer één en ga dan naar de tekst in de rechterkolom om alle gezangen goed te kunnen volgen

Om mij te contacteren : zie linkerkolom 'contacteer me'

 

10:34 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

20e zondag na Pinksteren : de jongeling van Naim

20e zondag na Pinksteren

"Opwekking van de jongeling van Naïm"

 

Naim jongeling van.jpg

De jongeling van Naïm

 

 

Lezingen :

Galaten 1,11-19

Ik verzeker u, broeders en zusters, het evangelie dat door mij is verkondigd, is niet door mensen uitgedacht. Want ook ik heb het niet van een mens ontvangen of geleerd, maar door een openbaring van Jezus Christus. Voorvallen uit Paulus' leven U hebt toch gehoord hoe ik vroeger als Jood geleefd heb: hoe ik de kerk van God fel vervolgde en haar trachtte uit te roeien; en hoever ik het gebracht heb in de Joodse godsdienst, vele leeftijdgenoten onder mijn volk overtreffend in mijn grenzeloze ijver voor de overleveringenvan mijn voorouders. Maartoen God, die mij had uitgekozen, nog in mijn moeders schoot, en die mij heeft geroepen door zijn genade, besloot zijn Zoon aan mij te openbaren om Hem onder de heidenvolken te verkondigen, toen ben ik aanstonds, zonder een mens te raadplegen, zonder naar Jeruzalem te gaan, naar hen die eerder apostel waren dan ik, vertrokken naar Arabië en vandaar naar Damascus teruggekeerd. Pas drie jaar later ben ik naar Jeruzalem gegaan om met Kefas kennis te maken, en ik ben veertien dagen bij hem gebleven. Van de andere apostelen heb ik niemand gezien, behalve Jakobus, de broer van de Heer.

Evangelie : Lucas 7,11-16

Opwekking van de zoon van een weduwe uit Naïn Naderhand ging Jezus naar een stad die Naïn heette; zijn leerlingen en een grote menigte gingen met Hem mee. Toen Hij de stadspoort naderde, werd er juist een dode uitgedragen, de enige zoon van een weduwe. Een talrijke menigte uit de stad was bij haar. Toen de Heer haar zag, was Hij ten diepste met haar begaan. 'Huil niet', zei Hij tegen haar. Hij liep naar de lijkbaar toe en raakte die aan. De dragers bleven staan en Hij zei: 'Jongeman, kom overeind, zeg Ik je!' En de dode ging rechtop zitten en begon te praten, en Hij gaf hem aan zijn moeder. Ontzag vervulde allen en ze prezen God. Ze zeiden: 'Een groot profeet is onder ons opgestaan', en: 'God heeft naar zijn volk omgezien

10:33 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Heilige Grootmartelares Irene

Heiligenleven

Heilige Grootmartelares Irene

 

 

Irene grootmartelaar.jpg

Irene grootmartelares

De heilige Grootmartelares Irene (Irina) was de dochter van Likinios, hoofd van de stad Magido op de Balcan. Door de apostel Timotheos had zij Christus leren kennen, en vol enthousiasme had zij zich aan Hem toegewijd. Zij poogde ook haar ouders tot inzicht te brengen, maar haar woedende vader slingerde haar onder de hoeven van een aanstormende kudde wilde paarden. Deze stoven uiteen om Irene te ontwijken en vertrapten daarbij Likinios. Op het gebed van zijn dochter keerde hij echter tot het levfen terug. Hij kwam tot het geloof met heel zijn huis, en met vele anderen die van het beschreven voorval getuige waren geweest.

Likinios deed afstand van het ambt. Onder zijn opvolger werd Irene gearrsteerd en aan dodelijke folteringen onderworpen. Maar slangen beten haar niet, en ingenieus uitgedachte foltermachines weigerden dienst op zulk een overtuigende wijze, dat de beul zich liet dopen, evenals een menigte heidenen. Toen Irene de dood voelde naderen in 184, trok zij zich terug in een spelonk, waarvan zij de ingang met stenen liet versperren.

Uit : Heiligen voor elke dag – uitg Orthodox klooster Den Haag

10:25 Gepost door kris in Heiligenleven | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-10-14

Symeon de Nieuwe Theoloog :Hoeveel te meer zal dan uw Vader in de hemel de heilige Geest geven aan wie Hem erom vragen

Symeon de Nieuwe Theoloog (ca 949-1022), Griekse monnik Aanroeping van de heilige Geest, inleiding op de hymnen, SC 156

Simeon de nieuwe theoloog2.jpg
"Hoeveel te meer zal dan uw Vader in de hemel de heilige Geest geven aan wie Hem erom vragen"

Kom, waarlijk licht. Kom, eeuwig leven. Kom, verborgen mysterie. Kom, schat zonder naam. Kom, onuitsprekelijke werkelijkheid. Kom, onbegrijpelijke persoon. Kom, oneindig geluk. Kom, niet ondergaand licht. Kom, onfeilbare verwachting van allen die gered moeten worden. Kom, ontwaken van allen die slapen, Kom, opstanding uit de doden. Kom, Machtige, die altijd doet en opnieuw doet en alles transformeert door uw wil alleen… Kom, U die altijd onbeweeglijk blijft en toch op ieder moment helemaal in beweging bent om bij ons te komen, gelegen tussen de doden, U die boven alles in de hemelen bent… Kom, U die naar mijn ellendige ziel verlangde en verlangt. U de Enige, kom, want U ziet dat ik alleen ben… Kom, U die in mij verlangen bent geworden, dat me naar U doet verlangen, U die de absoluut ontoegankelijke bent. Kom, mijn adem en mijn leven. Kom, troost van mijn arme ziel. Kom, mijn vreugde, mijn heerlijkheid, mijn oneindige blijdschap.
Ik dank U dat U tot één geest met mij bent geworden (Rom 8,16), zonder verwarring, zonder verandering, zonder omvorming, U de God boven alles, en om voor mij alles in allen te zijn geworden (1Kor 15,28)… Ik dank U dat U voor mij een licht zonder ondergang bent geworden, zon zonder daling, want U hebt geen plaats waar U Uzelf kunt verbergen, U die vervuld bent met het universum van uw heerlijkheid. Nee, nooit aan niemand hebt U Uzelf verborgen, maar wij zijn het die ons altijd voor U verbergen, door te weigeren om tot U te gaan…
Kom toch, Meester, zet vandaag uw tent op in mij (Joh 1,14); maak voortdurend uw huis en verblijf in mij, uw dienaar, onafgescheiden tot aan het einde, U die zeer goed bent. En dat ik me, bij mijn heengaan uit deze wereld, ook in U terugvindt, O zeer Goede, en met U heers, God die boven alles bent.

www.dagelijksevangelie.org

05-10-14

18e zondag na Pinksteren : Gedachtenis van de Vaders van het zevende oecumenisch concilie

18e zondag na Pinksteren

 

Gedachtenis van de Vaders van het zevende Oecumenisch Concilie (787)

oecumenisch concilie zevende9.gif

 

LEZINGEN :

Eerste Lezing :2 Kor.9,6-11

Bedenk dit: wie karig zaait, zal karig oogsten; wie overvloedig zaait, zal overvloedig oogsten. Laat iedereen geven waartoe hij in zijn hart besloten heeft, zonder tegenzin en zonder dwang, want God houdt van een blijmoedige gever. En God heeft de macht om u met allerlei gaven te overstelpen, zodat u altijd in alle opzichten goed voorzien bent en nog ruimschoots overhoudt voor elk goed werk. Zo staat er ook geschreven: Hij heeft overvloedig gegeven aan de armen, zijn gerechtigheid* zal altijd blijven.      Hij die de zaaier zaad verschaft en brood geeft als voedsel, Hij zal ook u zaad verschaffen, het vermenigvuldigen en uw gerechtigheid rijke vrucht laten opleveren. Zo bent u van alles rijk voorzien om vrijgevig te kunnen zijn, en door onze bemiddeling wordt uw vrijgevigheid weer reden tot dankzegging aan God

Evangelie :Lucas 5,1-11

Roeping van enkele vissers Toen Hij aan het meer van Gennesaret stond en de mensenmenigte zich om Hem verdrong om het woord van God te horen, zag Hij twee boten bij het meer liggen. De vissers waren van boord gegaan en spoelden de netten. Hij stapte in een van die boten, die van Simon, en vroeg hem een eindje van het land af te varen. Hij ging zitten en vanuit de boot gaf Hij de mensen onderricht. Toen Hij uitgesproken was zei Hij tegen Simon: 'Vaar nu het meer op naar diep water. Daar moeten jullie je netten uitwerpen.'  'Meester,' antwoordde Simon, 'de hele nacht hebben we ons al afgetobd zonder iets te vangen. Maar als U het zegt zal ik de netten uitwerpen.' Dat deden ze en ze vingen zo'n massa vis dat hun netten ervan scheurden. Daarom wenkten ze hun maats in de andere boot om hen te komen helpen. Die kwamen, en beide boten vulden ze tot zinkens toe. Toen Simon Petrus dat zag, viel hij op z'n knieën voor Jezus en zei: 'Ga weg van mij, Heer, ik ben een zondig mens.' Want schrik had hem, en allen die bij hem waren, bevangen, vanwege de vissen die ze samen gevangen hadden. Zo verging het ook Jakobus en Johannes, zonen van Zebedeüs, die met Simon samenwerkten. Maar Jezus zei tegen Simon: 'Wees niet bang. Voortaan zul je mensen* vangen.' Ze brachten de boten aan land, lieten* alles achter en volgden Hem.

20:33 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19e zondag na Pinksteren : Heb uw vijanden lief.

19e zondag na Pinksteren

'Heb uw vijanden lief !'

 

 

 

 

Eerste Lezing

 2 Kor. 11,31-12,9

 

11 .31 De God en Vader van de Heer Jezus, de God die moet worden geprezen tot in eeuwigheid, weet dat ik niet lieg. 32 Toen ik in Damascus was, liet de stadhouder van koning Aretas de stad afsluiten om mij gevangen te nemen; 33 ik kon alleen aan hem ontkomen doordat ik in een mand door een venster in de muur werd neergelaten.

12 .1 Ik word er wel toe gedwongen hoog van mezelf op te geven. Daarom zal ik, hoewel het geen enkel doel dient, het hebben over visioenen en openbaringen die de Heer ons schenkt. 2 Ik ken een volgeling van Christus die veertien jaar geleden tot in de derde hemel werd weggevoerd – in zijn lichaam of buiten zijn lichaam, dat weet ik niet, dat weet God alleen. 3 Maar ik weet dat deze man – in zijn lichaam of zonder zijn lichaam, dat weet ik niet, dat weet God alleen – 4 werd weggevoerd tot in het paradijs en dat hij daar woorden hoorde die door geen mens mogen worden uitgesproken. 5 Van zo iemand wil ik hoog opgeven. Wat mijzelf betreft zal ik me slechts op mijn zwakheid laten voorstaan. 6 En zelfs al zou ik hoog van mezelf willen opgeven, dan nog zou ik geen dwaas zijn, want ik zou de waarheid spreken. Maar ik zie ervan af, want ik wil worden beoordeeld op grond van wat men van mij hoort en ziet, 7 niet op grond van de uitzonderlijke openbaringen die ik heb gekregen. Om te verhinderen dat ik mezelf zou verheffen, werd mij een doorn in het vlees gestoken: ik word gekweld door een engel van Satan. 8 Ik heb de Heer driemaal gesmeekt mij van hem te bevrijden, 9 maar hij zei: ‘Je hebt niet meer dan mijn genade nodig, want kracht wordt zichtbaar in zwakheid.’ Dus laat ik mij veel liever voorstaan op mijn zwakheid, zodat de kracht van Christus in mij zichtbaar wordt.

 

 

Evangelie :

 Lucas 6,31-36

 

6 .31 Behandel anderen zoals je wilt dat ze jullie behandelen. 32 Is het een verdienste als je liefhebt wie jullie liefhebben? Want ook de zondaars hebben degenen lief die hen liefhebben. 33 En is het een verdienste als je weldaden bewijst aan wie weldaden bewijzen aan jullie? Ook de zondaars handelen zo. 34 En is het een verdienste als je geld leent aan degenen van wie jullie iets terug verwachten? Ook zondaars lenen geld aan zondaars in de verwachting alles terug te krijgen. 35 Nee, heb je vijanden lief, doe goed en leen geld aan anderen zonder iets terug te verwachten; dan zullen jullie rijkelijk worden beloond, en zullen jullie kinderen van de Allerhoogste zijn, want ook hij is goed voor wie ondankbaar en kwaadwillig is.

36 Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is

20:27 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Johannes Chrysostomos : Het lijden van Christus en de daarop volgende verheerlijking


H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407), priester te Antiochië daarna bisschop van Constantinopel, Kerkleraar 
Homilie "Vader, als het mogelijk is"; PG 51, 34-35 

 
"Het lijden van Christus en de daarop volgende verheerlijking" (1P 1,11)

 

Bij het naderen van zijn dood, riep de Verlosser uit: “Vader, het uur is gekomen, verheerlijk uw Zoon” (Joh 17,1). Welnu, zijn heerlijkheid was zijn kruis. WaaromPaneel van een deesis,15e eeuw,Kerk van de Kruisverheffing, Drogobytch, Lviv region, Ukraïne.JPG zou Hij dan proberen om te vermijden wat Hij eerder had gevraagd? Dat zijn heerlijkheid het kruis zij, het Evangelie leert het ons door te zeggen: “De Geest was er namelijk nog niet, omdat Jezus nog niet verheerlijkt was” (Joh 7,39). Dit is de betekenis van dat woord: de genade was nog niet gegeven, omdat Christus nog niet op het kruis was verheven om God en de mensen te verzoenen. Het was immers het kruis dat de mensen met God heeft verzoend, dat van de aarde een hemel heeft gemaakt, dat mensen met de engelen heeft verenigd. Het kruis heeft de burcht van de dood omvergeworpen, de macht van de duivel vernietigd, de aarde bevrijd van de dwaling, de fundamenten van de Kerk gelegd. Het kruis is de wil van de Vader, de heerlijkheid van de Zoon en de vreugde van de heilige Geest. Het kruis is de trots van Paulus: “Ik denk er niet aan om mij op iets anders te beroemen dan op het kruis van onze Heer Jezus Christus” (Gal 6,14).

04-10-14

17e zondag na Pinksteren : de kananese vrouw

 

 

17e zondag na Pinksteren

2e na de Kruisverheffing

 

"Van de kananese vrouw"

 

 

Maria Magdalena abab.jpg

 

LEZINGEN :

Eerste lezing :

2 Kor.9,6-16 - 7,1

Is er enig verband tussen de tempel van God en de afgoden? Wij zijn de tempel van de levende God. God heeft zelf gezegd: Ik zal onder hen wonen en met hen omgaan. Ik zal hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn. Daarom, ga weg uit hun midden en houd u ver van hen, zegt de Heer, en raak niets aan wat onrein is. Dan zal Ik u genadig aannemen. Ik zal voor u een vader zijn en u zult voor mij zonen en dochters zijn, zegt de Heer, de Albeheerser.

Zulke beloften zijn ons gedaan, geliefden; laten wij ons dus zuiveren van elke smet naar lichaam en geest, en vol ontzag voor God onze heiliging voltooien.

 

Evangelie :

Matth.15,21-28

Jezus en een Kananese vrouw      Jezus ging daar weg en nam de wijk naar het gebied van Tyrus en Sidon. En kijk, een Kananese vrouw uit die streek kwam naar buiten en riep: 'Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David. Mijn dochter is vreselijk bezeten.' Maar Hij gaf haar niet eens antwoord. Zijn leerlingen kwamen naar Hem toe en vroegen Hem: 'Stuur haar weg, want ze roept ons achterna.' Hij antwoordde: 'Ik ben alleen gestuurd naar de verloren schapen van het huis van Israël.' Maar zij kwam naar Hem toe en knielde voor Hem neer en zei: 'Heer, help me.' Hij gaf haar ten antwoord: 'Het is niet goed het brood van de kinderen te nemen en het aan de hondjes te geven.' Maar zij zei: 'Juist, Heer, want wat de hondjes eten, zijn de kruimels die van de tafel van hun baas vallen.' Toen gaf Jezus haar ten antwoord: 'Vrouw, groot is uw vertrouwen. Moge het u vergaan zoals u wenst.' En haar dochter was vanaf dat moment genezen.

10:29 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-10-14

Gregorius Palamas : Ga naar mijn broeders en zusters

H. Gregorius Palamas (1296-1359), monnik, bisschop en theoloog Homilie 20 over de acht evangeliën van Paasmorgen volgens Johannes; PG 151, 265

gregory-palamas.jpg

'Ga naar mijn broeders en zusters"

      De duisternis heerste buiten, het was nog geen dag, maar in deze graftombe was het vol met het licht van de verrijzenis. Maria had dit licht gezien door de genade van God: haar liefde voor Christus werd verlevendigd en ze kreeg het vermogen om engelen te zien… Ze zeiden toen tegen haar: “Vrouw waarom huil je? U ziet de hemel in deze graftombe of liever een hemelse tempel in plaats van een gegraven graf welke een gevangenis is… Waarom huilt u dan?”…
      Buiten was de dag nog weifelachtig, en de Heer laat niet zijn goddelijke straling verschijnen waardoor Hij herkend zou worden in het lijdende hart. Maria herkent Hem daarom niet… Toen Hij sprak en zich liet kennen…, zelfs toen, ook al zag ze Hem levend, had ze geen idee van zijn goddelijke grootheid maar richtte zich tot Hem als tot een eenvoudig mens van God … In het enthousiasme van haar hart, wil ze zich vervolgens op de knieën werpen, en zijn voeten aanraken. Maar Hij zei tegen haar: “Raak Me niet aan…, want dit lichaam dat Ik nu heb is lichter en beweeglijker dan het vuur; het kan naar de hemel opstijgen en zelfs tot bij de Vader komen in de hoogste hemel. Ik ben nog niet naar mijn Vader opgestegen, omdat Ik me nog niet heb getoond aan mijn leerlingen. Ga naar hen; het zijn mijn broeders en zusters, want wij zijn allen kinderen van één Vader” (cf Ga 3,26)…
      De Kerk waarin we ons bevinden is het symbool van die graftombe. Zij is zelfs meer dan een symbool: zij is, om het zo te zeggen, een ander Heilig Graf. Daar bevindt zich de plaats waar men het lichaam van de Meester neerlegt...; daar bevindt zich de heilige tafel. Degene die dus met heel zijn hart naar het goddelijk graf snelt, het ware verblijf van God…, zal op de wijze van de engelen, leren van de woorden uit de geïnspireerde boeken, over de goddelijkheid en de menselijkheid van het vleesgeworden Woord van God. Hij zal zo zonder enige vergissing de Heer zelf zien… Want degene die met geloof naar de mystieke tafel en naar het levensbrood erop kijkt, zal er in werkelijkheid het Woord van God zien dat voor ons vlees geworden is en onder ons is komen wonen (Joh 1,14). En hij zal waardig zijn om Hem te ontvangen, niet alleen ziet hij Hem, maar hij neemt ook deel aan zijn wezen; hij ontvangt Hem in zichzelf opdat Hij er verblijven zal.

Bron : www.dagelijksevangelie.org

30-09-14

interview met Moeder Maria

Interview met abdis Moeder Maria van het Orthodox klooster van Asten (Nederland) in drie delen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

10:30 Gepost door kris in Video | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-09-14

16e zondag na Pinksteren : Gelijkenis der talenten

16e zondag na Pinksteren

"Gelijkenis der talenten"

 

Talenten6.jpg

 

 

LEZINGEN :

1e Lezing : 2 Kor.6,1-10

Als zijn medewerkers sporen wij u aan: zorg dat u de genade van God niet tevergeefs hebt ontvangen. Hij zegt immers: Op de gunstige tijd heb Ik u verhoord, op de dag van het heil ben Ik u te hulp gekomen. Nú is het die gunstige tijd, nú is het de dag van het heil. Wij geven absoluut niemand aanstoot, om het dienstwerk niet in diskrediet te brengen. Integendeel, in alle omstandigheden proberen wij ons te gedragen als dienaren van God door het standvastig verduren van moeilijkheden, nood, ellende, slagen, gevangenschap, oproer, zwaar werk, slaapgebrek, te weinig eten; maar ook door zuiverheid, inzicht, geduld, goedheid, door een geest van heiligheid en oprechte liefde, door het woord van de waarheid en de kracht van God. Wij vallen aan en verdedigen ons met de wapens van de gerechtigheid. Eer en smaad, laster en lof zijn ons deel; wij zijn als bedriegers die de waarheid spreken, als onbekenden die iedereen kent, als stervenden die blijven leven, als streng gestraften die niet worden gedood, als treurenden die altijd verheugd zijn, als armen die velen rijk maken, als havelozen die toch alles hebben.

Evangelielezing : Mattheüs 25,14-30 :

Het is als met iemand die naar het buitenland ging. Hij riep zijn slaven bij zich en vertrouwde hun zijn bezit toe. Aan de een gaf hij vijf talenten, aan een ander twee en aan een derde één, overeenkomstig ieders bekwaamheid. En hij vertrok naar het buitenland. Degene die de vijf talenten gekregen had, ging er meteen mee handelen en verdiende er nog vijf bij. Zo verdiende ook die er twee gekregen had er nog twee bij. Maar die er één gekregen had, ging een gat in de grond graven en stopte daar het geld van zijn heer in. Na lange tijd kwam de heer van die slaven terug en hield afrekening met hen. Degene die de vijf talenten gekregen had, kwam naar voren met nog vijf talenten en zei: Vijf talenten, heer, had u me toevertrouwd. Kijk, ik heb er nog vijf talenten bij verdiend. Zijn heer zei tegen hem: "Uitstekend, goede en trouwe slaaf, in het kleine ben je betrouwbaar geweest, over veel zal ik je aanstellen. Kom delen in de vreugde van je heer." Ook degene die de twee talenten gekregen had, kwam naar voren en zei: "Twee talenten, heer, had u me toevertrouwd. Kijk, ik heb er nog twee bijverdiend." Zijn heer zei tegen hem: "Uitstekend, goede en trouwe slaaf, in het kleine ben je betrouwbaar geweest, over veel zal ik je aanstellen. Kom delen in de vreugde van je heer. Ook degene die het ene talent had gekregen, kwam naar voren en zei: "Heer, ik heb u leren kennen als een streng man; u oogst waar u niet hebt gezaaid en u haalt binnen waar u niet hebt uitgestrooid. Uit angst heb ik uw talent in de grond gestopt. Kijk, hier hebt u uw eigendom terug.Maar zijn heer antwoordde hem: "Slechte, lamlendige slaaf, je wist dat ik oogst waar ik niet heb gezaaid en binnenhaal waar ik niet heb uitgestrooid. Je had dus mijn geld op de bank moeten zetten. Dan had ik het bij mijn komst met rente teruggekregen. Neem hem daarom het talent af en geef het aan hem die de tien talenten heeft. Want aan ieder die heeft, zal gegeven worden en wel overvloedig. Maar aan degene die niet heeft, zal zelfs nog ontnomen worden wat hij heeft. Werp die nutteloze slaaf in de uiterste duisternis." Het zal daar een gejammer zijn

17:23 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-09-14

Archiemandriet Zenon : de tweede komst van de Heer

 

 

De tweede komst van de Heer

laatste_oordeel1.jpgLaatste oordeel

 

Het einde van de wereld is een veelvuldig gespreksthema met verwijzing naar de Apocalyps, zonder goed te begrijpen wat er in deze Openbaring staat…In de taal van de Kerk gebruikt men het woord ‘eschatologie’ voor alles wat te maken heeft met het einde van de wereld en de tweede komst van de Heer. Die verwachting getuigt tegenwoordig niet van een zuiver inzicht.

Naar de mening van de Kerkvaders bevinden wij ons altijd in de laatste dagen, ook al zou de wereld nog miljoenen jaren blijven bestaan, want Christus zal ons geen ander Nieuw Testament geven. De eschatologische verwachting was de dynamische dimensie van de Kerk voor de eerste christenen. De eschatologische tekenen waren altijd aanwezig in het bewustzijn van de toenmalige gemeenschap. De apostelen, zo weten wij, waren ervan overtuigd dat ze zelf de wederkomst van de Heer zouden zien. Volgens de H. Simeon de Nieuwe Theoloog, is het Laatste Oordeel al gekomen. Vanaf de verkondiging van het Evangelie, wordt het oordeel aangekondigd sat op het einde van de wereld zal voltrokken worden.

Elke dag bidt de gelovige in het gebed van de Heer, ‘het Onze Vader’ : Uw Rijk kome. Hij bidt voor het einde van de wereld en voor de komst van het Rijk van Christus en, plots, wordt hij bevreesd…Maar als wij leven volgens ons geweten, zal de ontmoeting met Christus altijd een verwachting zijn. Voor de apostelen was de Tweede Komst van de Heer belangrijker dan de eerste. Zij keken er naar uit, omdat zij leefden in hetb perspectief van de neeuwigheid en altijd klaar stonden om, met een zuiver geweten, te verschijnen voor het Laatste Oordeel.

Als wij dag aan dag zouden veranderen wat slecht is in ons leven, zouden wij ongetwijfeld Christus verwachten zoals de eerste christenen het deden. Wie de geboden van Christus onderhoudt hoeft niets te vrezen van de dag waarop de Heerlijkheid van God zich zal openbaren. De Eerste Komst van Christus was bedekt met een sluier van nederigheid. De Tweede komst zal open en klaar gebeuren in volle glorie : iedereen zal zichzelf zien zoals hij is, als hij in de tijd van nu deel heeft aan het nieuwe leven dat in de Kerk reeds aanwezig is.

Wij hebben deel aan het toekomstig leven in de mate van onze huidige deelneming aan dat leven het Koninkrijk dat komt zal op deze aarde gevestigd worden, maar vernieuwd en verheerlijkt door de Geest van God. De Apocalyps eindigt met de woorden : Kom, Heer Jezus ! De eerste christenen verwachten Hem met vreugde, niet met angst.

Archimandriet Zenon, Monnik en iconograaf

21:45 Gepost door kris in theologie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

21-09-14

heilige Arsenios de Grote

Heiligenleven

De heilige Arsenios de Grote

De heilige Arsenios de Grote was een diaken van de Kerk van Rome en gold als de grootste geleerde in Italië van zijn tijd. Daarom werd hij, toen hij 29 jaar oud was, door keizer Theodosios rond 383 naar Constantinopel geroepen, in de senatorenstand verheven, en tot leraar aangesteld voor zijn zonen Arkadios en Honorios. Hij leefde aan het hof in arsenios 11 juli.jpggrote weelde.

Toen hij zijn taak voltooid had, vroeg Arsenios zich af hoe hij zijn leven verder zou inrichten. Tijdens zijn gebed begon het tot hem door te dringen dat zijn levenswijze weinig innerlijke diepgang bezat. Het was alsof een stem hem toeriep :’Arsenios, vlucht weg van de mensen, dan kun je gered worden’. Arsenios, die zichzelf altijd radicaal had aangepakt aarzelde niet, en hij trok in stilte naar Alexandrië om bij monniken van de Sketis raad te vragen wat hij moest doen.

Uit zijn spraak en manier van doen bleek duidelijk dat Arsenios van hoge stand was, en hij werd dus met nadruk uitgevraagd, waarbij zij zich erop beriepen dat hij vertrouwen in hen moest stellen. Ze besloten raad te gaan vragen bij de beroemde Johannes de Kleine. Aangekomen tegen het einde van de middag in diens cel, besloot deze het uur van de avondmaaltijd te vervroegen omwille der gastvrijheid. De tafel werd gereed gemaakt en de monniken werden uitgenodigd aan te zitten. Maar Johannes verwaardigde  Arsenios met geen blik en hij liet hem staan terwijl zij aten. Halverwege de maaltijd scheen Johannes zich iets te herinneren. Hij nam een brood van tafel en smeet dat ergens op de grond terwijl hij zei : ‘Als je wilt, kun je eten’. Heel gevat viel Arsenios op de ellebogen en knieën en hapte in het brood dat op de grond lag. Toen had Johannes geen verdere proeven meer nodig en hij zei tot de anderen :’Ga nu maar, mijn broeders, met de zegen van de Heer, en bid voor ons. Ik ben ervan overtuigd dat hij een goede monnik wordt’. En toen ze Arsenios vroegen wat hij van de zaak dacht, antwoordde hij dat hij, omdat hij als een hond beschouwd werd, daarom ook maar als een hondje gegeten had.

Arsenios ging voort op deze radicale weg, en omdat hij zo lang in aanzien en luxe geleefd had, legde hij zich op buitengewone wijze toe op deemoed en ascese. Het duurde dan ook niet lang tot Johannes hem rijp oordeelde voor het kluizenaarsleven. Arsenio vestigde zich een twaalftal mijlen verderop, maar toch kwam er telkens bezoek. Toen monniken hem eens vroegen waarom hij zo zwijgzaam was, zei hij dat de intimiteit met God te lijden had van de omgang met mensen.

Zijn celdienaar, Daniël, vertelde van Arsenios dat deze vaak de gehele nacht doorbracht in gebed. En elke zaterdag avond, wanneer de zon in het westen onderging, keerde hij zich naar het Oosten en bad met opgeheven armen tot de opgaande zon hem in het gezicht scheen. Eerst dan zette hij zich neer om wat te rusten. Hij nodigde dan de slaap uit, ‘die slechte dienstknecht’ en viel zittend in slaap, tot hij na een korte tijd terug opstond. Arsenios zei dan ook dat een monnik die werkelijk strijd wilde voeren tegen zijn hartstochten, niet meer dan één uur per dag mocht slapen. Toch moest hij nog steeds strijden tegen de slaperigheid, en soms vroeg hij zijn leerlingen om hem wakker te houden.

Een andere uitspraak van hem luidde : ‘Wanneer we God zoeken, zullen we Hem ontmoeten; en wanneer we erin slagen Hem vast te houden, dan blijft Hij bij ons’. Ook zei hij ; ‘Zet heel uw kracht erop dat het werk in uw binnenste van God uitgaat om zo de uitwendige driften te overwinnen’. Hij verhaalde ook over twee mannen te paard, die een balk dwars tussen zich indroegen en de poort van de stad niet konden binnengaan omdat geen van beiden de ander wilde laten voorgaan. Zo is het ook wanneer wij het juk der gerechtigheid dragen met hoogmoed en onszelf niet willen vernederen. Dan blijven we buiten het Rijk Gods. En wanneer we goede werken verrichten maar tegelijk toegeven aan de boosheid, dan zijn we als iemand die water schept in een bak maar daar een gat in slaagt : het loopt er even snel weer uit als het erin geschept wordt. Door onze boosheid verliezen we ook onze goede werken.

Arsenios zocht herhaalde malen andere oudvaders op om hun raad te vragen. Toen hem eens gevraagd werd wat hij, die zulk een vooraanstaande geleerde was, bij zulke analfabeten te leren had, zei hij dat hij inderdaad bedreven was in grieks en latijn, maar dat hij nog niet toe was aan het abc van zulk een oude monnik. Dikwijls vroeg hij zichzelf hardop af : ‘Arsenios, waarom ben je weggetrokken uit de wereld ?’ om zich te wapenen tegen allerlei verleiding.

Na 56 jaar stierf hij, 95 jaar oud, omringd door zijn meest geliefde leerlingen, te Trojene bij Memphis, in 449.

 

Bron : Heiligenlevens voor elke dag. Uitg. orthodox klooster Den Haag

22:01 Gepost door kris in Heiligenleven | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Johannes Chrysostomos : Bij het kruis van Jezus stond zijn moeder

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407), priester te Antiochië daarna bisschop van Constantinopel, Kerkleraar Sermon over het woord "begraafplaats" en het kruis voor Goede Vrijdag, 2 ; PG 49, 396

Chrysostomos Basilios en Gr. van Nazianze.jpg

Chrysostomos, Basilios en Gregorios van Nazianze

"Bij het kruis van Jezus stond zijn moeder"

 

Zie je deze bewonderenswaardige overwinning? Zie je het slagen van het kruis? Ga ik je nu iets nog bewonderenswaardiger zeggen? Leer de wijze kennen waarop deze overwinning zich verwerkelijkt heeft en je zult nog meer verbaasd zijn. Wat de duivel deed overwinnen, is hetzelfde waarmee Christus hem heeft overheerst. Hij heeft hem verslagen met de wapens die de duivel had gebruikt. Luister hoe. Een maagd, het hout en de dood, dat zijn de symbolen van de nederlaag. De maagd dat was Eva want ze heeft zich niet verenigd met de man; het hout, dat is de boom; en de dood is de last die Adam opgelopen had. Maar zie daarentegen dat de maagd, het hout en de dood, deze symbolen van de nederlaag, symbolen van de overwinning zijn geworden. In plaats van Eva, Maria; in plaats van het hout van kennis van goed en kwaad, het kruishout; in plaats van de dood van Adam, de dood van Christus.
Zie je hoe de duivel overwonnen werd? Met de boom had hij Adam overwonnen; met het kruis zegevierde Christus over de duivel. De boom stuurde naar de hel, het kruis liet hen, die er in waren afgedaald, er uit terugkomen. Bovendien diende de boom om de mens die zich schaamde om zijn naaktheid verbergen, terwijl het kruis in de ogen van allen, een naakte mens heeft opgeheven, maar als overwinnaar…
Zie hoe het wonder van het kruis zich ten gunste van ons heeft gerealiseerd: het kruis is de trofee opgericht tegen de duivels, het getrokken zwaard tegen de zonde, het zwaard waarmee Christus de slang heeft doorboord. Het kruis is de wil van de Vader, de heerlijkheid van de eniggeboren Zoon, de vreugde van de heilige Geest, de schittering van de engelen, de zekerheid van de kerk, de trots van Paulus (Gal 6,14), de verdedigingsmuur van de uitverkorenen, het licht voor de hele wereld.

Bron : www.dagelijksevangelie.org

20-09-14

15e zondag na Pinksteren : "Het gebod van de liefde"

15e zondag na Pinksteren

"Van het grote gebod"

 

 

liefde_2.png

 

  LEZINGEN

EPISTEL : 2 Kor. 4,6-15

Dezelfde God die gezegd heeft: 'Uit de duisternis zal licht schijnen', heeft zijn licht laten schijnen in ons hart om de kennis te laten stralen van zijn heerlijkheid, die ligt over het gelaat van Jezus Christus. Vol goede moed bij tegenslag Maar wij dragen deze schat in aarden potten, en zo blijkt dat die overgrote kracht van God komt en niet van ons. Van* alle kanten worden wij belaagd maar we zitten niet in het nauw; we zijn radeloos maar niet ten einde raad; we worden opgejaagd maar niet in de steek gelaten; neergeveld maar niet gedood. Altijd dragen wij het sterven van Jezus in ons lichaam mee, opdat ook het leven van Jezus zich in ons lichaam openbaart. Voortdurend worden wij tijdens ons leven aan de dood uitgeleverd omwille van Jezus, opdat ook het leven van Jezus zich in ons sterfelijk bestaan openbaart. Zo is de dood aan het werk in ons, en het leven in u. Maar wij bezitten die geest van geloof waarover geschreven staat: Ik heb geloofd, daarom heb ik gesproken. Ook wij geloven en daarom spreken wij. Want wij weten dat Hij die de Heer Jezus heeft opgewekt*, ook ons met Jezus ten leven zal wekken en ons naar zich toe zal voeren, samen met u. Want alles gebeurt voor u, opdat de genade onder steeds meer mensen verbreid raakt en zij de dankbaarheid doet toenemen, tot eer van God.

EVANGELIELEZING : Mattheüs 22,35--46

en een van hen, een wetgeleerde, vroeg om Hem op de proef te stellen: 'Meester, wat is het grootste gebod in de wet?' Jezus zei hem: 'U zult de Heer uw God liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede is daaraan gelijk: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangen heel de Wet en de Profeten.' Jezus' tegenvraag over de Messias Terwijl de farizeeën bij elkaar waren, vroeg Jezus hun: 'Wat denkt u van de Messias ? Van wie is Hij de zoon?' Ze zeiden Hem: 'Van David .' Hij zei: 'Hoe kan David, geïnspireerd door de Geest, Hem dan Heer noemen, als hij zegt: De Heer heeft gezegd tot mijn Heer: Ga zitten aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden aan uw voeten heb gelegd? Als David Hem Heer noemt, hoe kan Hij dan zijn zoon zijn?' Niemand kon Hem daarop een antwoord geven, en niemand durfde Hem van die dag af nog iets te vragen. 

20:45 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

13-09-14

feest van de Kruisverheffing

Feest van de Kruisverheffing

 

kruisverheffing 22.jpg

 

Eerste lezing

1 Korintiërs 1,18-2,16

 

De ware wijsheid

De boodschap over het kruis is dwaasheid voor wie verloren gaan, maar voor ons die worden gered is het de kracht van God. Er staat namelijk geschreven: ‘Ik zal de wijsheid van de wijzen vernietigen, het verstand van de verstandigen zal ik tenietdoen.' Waar is de wijze, waar de schriftgeleerde, waar de redenaar van deze wereld? Heeft God de wijsheid van de wereld niet in dwaasheid veranderd? Want zoals God in zijn wijsheid bepaalde, heeft de wereld hem niet door haar wijsheid gekend, en hij heeft besloten hen die geloven te redden door de dwaasheid van onze verkondiging. De Joden vragen om wonderen en de Grieken zoeken wijsheid, maar wij verkondigen een gekruisigde Christus, voor Joden aanstootgevend en voor heidenen dwaas. Maar voor wie geroepen zijn, zowel Joden als Grieken, is Christus Gods kracht en wijsheid,

EVANGELIE

Johannes 19,6-20,25-35

 Maar toen de hogepriesters en de gerechtsdienaars hem zagen begonnen ze te schreeuwen: ‘Kruisig hem, kruisig hem!' Toen zei Pilatus: ‘Neem hem dan maar mee en kruisig hem zelf, want ik zie niet waaraan hij schuldig is.' De Joden zeiden: ‘Wij hebben een wet die zegt dat hij moet sterven, omdat hij zich de Zoon van God heeft genoemd.' Toen Pilatus dat hoorde werd hij erg bang. Hij ging het pretorium weer in en vroeg aan Jezus: ‘Waar komt u vandaan?' Maar Jezus gaf geen antwoord. ‘Waarom zegt u niets tegen mij?' vroeg Pilatus. ‘Weet u dan niet dat ik de macht heb om u vrij te laten of u te kruisigen?' Jezus antwoordde: ‘De enige macht die u over mij hebt, is u van boven gegeven. Daarom draagt degene die mij aan u uitgeleverd heeft de meeste schuld.' Vanaf dat moment wilde Pilatus hem vrijlaten. Maar de Joden riepen: ‘Als u die man vrijlaat bent u geen vriend van de keizer, want iedereen die zichzelf tot koning uitroept pleegt verzet tegen de keizer.' Pilatus hoorde dat, liet Jezus naar buiten brengen en nam plaats op de rechterstoel op het zogeheten Mozaïekterras, in het Hebreeuws Gabbata. Het was rond het middaguur op de voorbereidingsdag van Pesach. Pilatus zei tegen de Joden: ‘Hier is hij, uw koning.' Meteen schreeuwden ze: ‘Weg met hem, weg met hem, aan het kruis met hem!' Pilatus vroeg: ‘Moet ik uw koning kruisigen?' Maar de hogepriesters antwoordden: ‘Wij hebben geen andere koning dan de keizer!'

Toen droeg Pilatus hem aan hen over om hem te laten kruisigen.

Jezus gekruisigd en begraven

Zij voerden Jezus weg; hij droeg zelf het kruis naar de zogeheten Schedelplaats, in het Hebreeuws Golgota. Daar kruisigden ze hem, met twee anderen, aan weerskanten één, en Jezus in het midden. Pilatus had een inscriptie laten maken die op het kruis bevestigd werd. Er stond op ‘Jezus uit Nazaret, koning van de Joden'. Het stond er in het Hebreeuws, het Latijn en het Grieks, en omdat de plek waar Jezus gekruisigd werd dicht bij de stad lag, werd deze inscriptie door veel Joden gelezen. De hogepriesters van de Joden zeiden tegen Pilatus: ‘U moet niet "koning van de Joden" schrijven, maar "Deze man heeft beweerd: Ik ben de koning van de Joden".' ‘Wat ik geschreven heb, dat heb ik geschreven,' was het antwoord van Pilatus.

Nadat ze Jezus gekruisigd hadden, verdeelden de soldaten zijn kleren in vieren, voor iedere soldaat een deel. Maar zijn onderkleed was in één stuk geweven, van boven tot beneden. Ze zeiden tegen elkaar: ‘Laten we het niet scheuren, maar laten we loten wie het hebben mag.' Zo ging in vervulling wat de Schrift zegt: ‘Ze verdeelden mijn kleren onder elkaar en wierpen het lot om mijn gewaad.' Dat is wat de soldaten deden.

Bij het kruis van Jezus stonden zijn moeder met haar zuster, Maria, de vrouw van Klopas, en Maria uit Magdala. Toen Jezus zijn moeder zag staan, en bij haar de leerling van wie hij veel hield, zei hij tegen zijn moeder: ‘Dat is uw zoon,' en daarna tegen de leerling: ‘Dat is je moeder.' Vanaf dat moment nam die leerling haar bij zich in huis.

Toen wist Jezus dat alles was volbracht, en om de Schrift geheel in vervulling te laten gaan zei hij: ‘Ik heb dorst.' Er stond daar een vat zure wijn; ze staken er een majoraantak met een spons in en brachten die naar zijn mond. Nadat Jezus ervan gedronken had zei hij: ‘Het is volbracht.' Hij boog zijn hoofd en gaf de geest.

Het was voorbereidingsdag, en de Joden wilden voorkomen dat de lichamen op sabbat, en nog wel een bijzondere sabbat, aan het kruis zouden blijven hangen. Daarom vroegen ze Pilatus of de benen van de gekruisigden gebroken mochten worden en of ze de lichamen mochten meenemen. Toen braken de soldaten de benen van de eerste die tegelijk met Jezus gekruisigd was, en ook die van de ander. Vervolgens kwamen ze bij Jezus, maar ze zagen dat hij al gestorven was. Daarom braken ze zijn benen niet. Maar een van de soldaten stak een lans in zijn zij en meteen vloeide er bloed en water uit. Hiervan getuigt iemand die het zelf heeft gezien, en zijn getuigenis is betrouwbaar. Hij weet dat hij de waarheid spreekt en wil dat ook u gelooft

Betekenis en ontstaan van het feest van de Kruisverheffing

De Heilige Kruisverheffing is een feest in de liturgie van de Katholieke en de Orthodoxe Kerk dat op 14 september wordt gevierd. De oorsprong van dit feest ligt in de jaarlijkse viering van de kerkwijding van de basiliek van het Heilig Graf in Jeruzalem, die samenviel met de vondst van het Heilig Kruis door Sint-Helena. De wijding vond plaats op 13 september 335. Deze basiliek staat volgens de overlevering op de plaats waar Christus tussen kruisdood en verrijzenis lag opgebaard. Gedurende het jaarlijkse kerkwijdingsfeest werd het kruis aan het volk getoond. Volgens de traditie heeft aan dit kruis Jezus geleden. Het kruis is volgens de traditie gevonden door Helena, moeder van Constantijn de Grote, die rond 324 naar Jeruzalem pelgrimeerde. Daar liet zij uitgravingen doen, waarbij ook de grafkelder ontdekt zou zijn. Voor het eerst wordt hierover bericht in 325 door Eusebius van Caesarea. Uit de 4e eeuw stammen ook de verslagen van bisschop Cyrillus van Jeruzalem, Ambrosius van Milaan, Socrates Scholasticus en Theodoretus van Cyrrhus. Uit het jaar 383 is een verslag van de religieuze Egeria bewaard, die een bedevaart naar Jeruzalem maakte. Op de plaats van de gevonden grafkelder, achter Golgotha, liet Helena de basiliek van het Heilig Graf bouwen. Het kruis werd door Helena gedeeld; een deel bleef in Jeruzalem en twee andere delen schonk zij aan Constantinopel en Rome. De vondst van het heilig kruis leidde vooral vanaf de kruistochten tot een onstuitbare verspreiding van kruis-relieken en daarmee ook tot verspreiding van het feest van de Kruisverheffing. Bovendien heeft de verspreiding van de Cisterciënzers en Trappisten over Europa een rol gespeeld, aangezien in hun spiritualiteit de Kruisverheffing van bijzonder belang is. Het tonen van het kruis als teken van verlossing door Christus, verspreidde zich zo door de hele Kerk. Viering in de Oosters-orthodoxe Kerken Het feest van de Kruisverheffing is één van twaalf grote feesten binnen de Oosterse orthodoxie. Het wordt echter niet in alle kerken op dezelfde dag gevierd. De zogenaamde "Oosters-orthodoxe Kerken - nieuwe stijl" vieren het feest zoals de rooms-katholieken op 14 september, de "Oosters-orthodoxe Kerken - oude stijl" 13 dagen later namelijk op 27 september. Dit laatste is het geval voor de Kerken van Jeruzalem, Rusland en Servië.

10:27 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-09-14

Consecratie of een Bisschopswijding in de Orthodoxe Kerk:

Consecratie of een Bisschopswijding in de Orthodoxe Kerk:

een bisschop wordt in de Orthodoxe Kerk niet alleen gewijdt, maar ook geheiligd door tijdens zijn wijding het heilige Evangelieboek op zijn hoofd wordt gelegd tezamen met de handoplegging van zijn mede bisschoppen [en de patriarch] > zie bijlagen

 1+2: Bij de oplegging van de Hl. Evangelieboek wordt deze priester een bisschop:

Het Evangelieboek is geopend op de laatste bladzijde van het Evangelie van Apostel Johannes, waarin Christus drie keer aan de Apostel Petrus vroeg: "Hebt ge Mij meer lief dan dezen?" en "Weid Mijn lammeren".

> Hier zweert de nieuw gewijde bisschop dat hij Zijn lammeren altijd zal weiden als een goede herder, omdat hij Christus lief heeft, meer dan de anderen.

Hij knielt voor het altaar, dat wil zeggen voor Christus Zelf, [dit in tegenstelling tot bij andere kerk denominatie, waar de gewijden voor een ander bisschop knielt]; hier bijgestaan door zijn mede broeders [= de bisschoppen], symboliseert de collegialiteit van zijn mede broeders.

Door de oplegging van de Hl. Evangelieboek krijgt hij de volheid en de waarheid van het Evangelie van Christus en het is meteen zijn eerste opdracht om het Evangelie aan zijn bisdom te verkondigen.

Door de handoplegging van zijn mede bisschoppen getuigen zijn mede broeders in het ambt [= de bisschoppen] dat hij voortaan als hun medebroeders opgenomen is in het heilige ambt.

> Het symboliseert ook de 'katholiciteit' van de Kerk van Christus [= d.w.z. dat ieder bisschop verbonden zijn/ in communio met elkaar in geloof en liefde].

> Het symboliseert ook de continuiteit van de 'Apostoliciteit' binnen de Kerk van Christus [= dat de bisschoppen in verbinding staan in geloof en Traditie met de Apostelen van Christus].

 

3+4: Hij wordt daarna door de senior bisschop [in dit geval de patriarch] aangekleedt met zijn bisschoppelijke kleding en mijter, terwijl het hele kerkvolk getuigt hiervan en bij iedere handelingen bevestigd het kerkvolk met antwoord: driemaal 'Axios'; betekent: 'hij is waardig'!

 

5: tot slot geeft de nieuwe bisschop zijn eerste zegen, ten overstaan van het hele kerkvolk.

Dit is een heilige Traditie die de Kerk sedert haar stichting door de eeuwen heen heeft doorgegeven.

Een onschatbaar erfdeel voor ons allen!

 

Sincerely yours / met vriendelijke groet; Hadrian H. LIEM The Netherlands / Pays-Bas

16:03 Gepost door kris in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

chaldees-katholieke aartsbisschop van Mosoel

Onderwerp: chaldees-katholieke aartsbisschop van Mosoel

 

Boodschap van bisschop Mgr Amel Nona (nu in ballingschap in Erbil) :

 

Ons lijden is de voorbode van wat jullie, europese en westerse christenen te wachten staat in de nabije toekomst.

Ik verloor mijn diocees aan islamitische radicalen die ons deden kiezen tussen bekering of dood. Probeer ons aub te verstaan,  klinkt het haast smekend.

Jullie liberale en democratische beginselen zijn hier niets waard. Jullie moeten eens opnieuw onder ogen zien wat er in het midden-oosten van ons is geworden, omdat jullie in jullie landen een steeds groter aantal moslims hebben verwelkomd. Ook jullie zijn in gevaar. Jullie moeten zware en moedige beslissingen nemen, zelfs als die botsen met jullie principes. Jullie denken dat alle mensen gelijk zijn, maar dat is niet waar : de islam zegt nièt dat alle mensen gelijk zijn. Jullie waarden zijn niet hun waarden. Als jullie dat niet gauw genoeg gaan inzien worden jullie de slachtoffers van de vijand die jullie zelf verwelkomd hebben in jullie huis...

 

bron : Rorate Caeli

10:12 Gepost door kris in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-09-14

heiligenleven : de profeet Jeremia

 

 

Heiligenleven

De profeet Jeremia

Jeremias profeet2.jpg

 

 

 

De heilige profeet Jeremia,was  één van de vier grote Profeten. Hij was de zoon van priester Chelkia uit Anatoth, geboren rond 650 voor Christus, en profeteerde tijdens de regering van koning Josia en zijn opvolgers. Tegen koning Jojakim profeteerde hij dat deze na zijn dood zou worden weggeworpen als een ezelsbegrafenis; daarom werd hij in de gevangenis geworpen, opdat het hem onmogelijk zou zijn om nog te schrijven. Maar toen dicteerde Jeremia zijn profetieën door de tralies heen aan Baruch, die ze optekende.

Naast het boek der profetieën schreef hij een bundel klaagzangen. Ook schreef hij brieven naar de joden die in slavernij verkeerden in Babylon, waarbij hij voorzegde dat het volk eerst na zeventig jaar zou terugkeren naar Jeruzalem.

Het leven van Jeremia toont op huiveringwekkende wijze het profetenlot : wat een mens die innerlijk verbondenj is met God, op deze aarde moet ondergaan. Van nature was hij schuchter en teruggetrokken, maar door zijn goddelijke opdracht moest hij optreden tegen koningen, edellieden en opperpriesters. Terwijl er een oorlogssituatie bestond tussen Israël en Babylon, moest Jeremia, in opdracht van God, onderwerping aan de vijand prediken, en aanvaarding van de nederlaag als straf van God voor de ontrouw waartoe het volk telkens opnieuw vervallen was. Het is niet verwonderlijk dat dit door zijn landgenoten werd gezien als defaitisme en verraad, en hij heeft daar dan ook telkens weer de gevolgen van moeten ondergaan : tegenwerking, mishandeling, gevangenschap en uiteindelijk de marteldood.

Maar tegelijk met zijn onheilsprofetieën, heeft Jeremia ook het heil en de komst van de Messias verkondigd, waardoor de hoop levend bleef, over het bittere lot van de ballingschap heen. Want het Verbond met de Gezalfde zal onverbrekelijk zijn , zoals de dag altijd weer volgt op de nacht. Volgens een oude overlevering heeft hij, voordat de Tempel door koning Nabuchodonosor werd verwoest, de Ark van het Verbond verborgen in een spelonk van de berg Nabath, en deze is sindsdien onvindbaar gebleven. Jeremia werd gestenigd te Tafnis in Egypte, na de val van Jeruzalem in 587 vC.

Bron : Heiligenlevens voor elke dag – Orth.Klooster – Den Haag

15:43 Gepost door kris in Heiligenleven | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

PATRIARCH FILARET: 'POETIN LIJKT BEZETEN DOOR SATAN'

PATRIARCH FILARET: 'POETIN LIJKT BEZETEN DOOR SATAN'

BRUSSEL (KerkNet/La Vie/RISU) - De Oekraïens-orthodoxe patriarch Filaret beschuldigt de Russische president Poetin ervan dat hij door Satan bezeten is en een bloedbad aanmoedigt in het oosten van Oekraïne. Volgens de patriarch is het intussen voor iedereen duidelijk dat Poetin een leugenaar is, omdat hij over een intern conflict blijft spreken terwijl hij huurlingen naar Oekraïne stuurt en blijft ontkennen dat hij betrokken is bij het conflict. "De Oekraïense bevolking heeft Vladimir Poetin en zijn medestanders al meermaals opgeroepen om opnieuw redelijk te worden, niet langer dood en vernieling te zaaien en berouw te hebben. Maar het lijkt alsof hij doof is, omdat hij zoals Judas Iskariot door de duivel bezeten lijkt." Toch heeft hij ook bemoedigende woorden voor de president, "omdat het nog niet te laat is om berouw te hebben". De brief werd in het Engels en het Russisch gepubliceerd op de website van het patriarchaat van Kiev.
Patriarch Filaret stuurde vorige week eveneens een brief naar de oecumenische patriarch Bartholomeüs, in antwoord op de brief van het patriarchaat van Moskou aan het oecumenische patriarchaat. Daarin verwerpt hij de beschuldigingen van Moskou en geeft hij ook een overzicht van enkele recente gebeurtenissen in Oost-Oekraïne. Waarnemers achten het weinig waarschijnlijk dat het oecumenische patriarchaat zich zal uitspreken over het conflict in Oost-Oekraïne, omdat dit de toch al kwetsbare oecumenische relaties met de andere orthodoxe Kerken ernstig kan verstoren.

(Kerknet)

NB. Patriarch Filaret van het patriarchaat van Kiev, is een niet canonisch erkende tak van de orthodoxie. Desnietemin is het de tweede grootste Orthodoxe Kerk van Ukraine, bijna even groot als het patriarchaat van Moscou.

Indien je meer wenst te weten hierover : http://nl.wikipedia.org/wiki/Oekra%C3%AFens-orthodoxe_Ker...

09:13 Gepost door kris in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

31-08-14

Macarius van Egypte : Totdat het deeg in zijn geheel gegist was

Homilie toegekend aan Macarius van Egypte (?-390),monnik
Nr. 24, 4 ; PG 34, 662

Macarius_of_Egypt (de grote)1.jpg

Macarios van Egypte

"Totdat het deeg in zijn geheel gegist was"

 

 

      Als iemand het meel kneed zonder er gist in te doen, dan kun je je er van alles aan doen, het aanlengen en bewerken, het deeg zal niet omhoog komen en het zal geen dienst kunnen doen als voedsel. Maar als men er gist doorheen mengt, dan trekt dat het door het hele deeg en laat het helemaal rijzen, net als in de vergelijking die de Heer toepast op het Koninkrijk… Dat geldt ook voor het vlees: wat voor zorg men er ook aan besteedt, als men er geen zout bij doet om het te bewaren, dan zal het gaan stinken en blijft het niet meer geschikt voor consumptie. Stel je op gelijke wijze de hele mensheid voor als vlees of als deeg, en bedenk dat de goddelijke natuur van de heilige Geest het zout en het gist is, die van een andere wereld komen. Als het hemelse gist van de heilige Geest en het goede zout van de goddelijke natuur… niet in de nederige menselijke natuur worden gebracht en ermee worden vermengd, dan zal de ziel nooit de slechte geur van de zonde kwijtraken en ze zal niet oprijzen door de zwaarte en de krachteloosheid van het “oude gist” verliezen (1Kor 5,7)…


      Als de ziel alleen leunt op zijn eigen kracht en zich in staat acht om uit zichzelf zonder de hulp van de heilige Geest volledig te slagen, dan vergist ze zich in hoge mate; ze is niet geschikt voor de hemelse verblijven, niet voor het Koninkrijk… Als de zondaar God niet nadert, de wereld niet verzaakt, niet in hoop en geduld wacht op iets goeds dat vreemd is aan de eigen natuur, dat wil zeggen de kracht van de heilige Geest, als de Heer niet van boven zijn eigen goddelijk leven in deze ziel inblaast, dan zal deze mens nooit proeven van het ware leven… Daarentegen als hij de genade van de heilige Geest heeft ontvangen, als hij zich daar niet van afkeert, als hij Hem niet beledigt met zijn slordigheid en slechte daden, als hij lang standhoudt in de strijd, dan zal hij “de heilige Geest niet bedroeven” (Ef 4,30), hij zal het geluk hebben door het ontvangen van het eeuwige leven.

bron : www.Dagelijksevangelie.org

30-08-14

12e zondag na Pinksteren : van de rijke jongeling

12e zondag na Pinksteren

"Van de rijke jongeling"

 

 

rijke jongeling.jpg

 

LEZINGEN :

1 Kor.15,1-11

De opstanding van Christus Broeders en zusters, ik wijs u nog eens op het evangelie dat ik u heb verkondigd, dat u hebt aanvaard, waarop u gegrondvest bent en waardoor u ook gered wordt, tenminste als u zich houdt aan de bewoordingen waarin ik het u verkondigd heb; anders zou u het geloof zonder nadenken hebben aanvaard. In de eerste plaats heb ik u doorgegeven wat ik zelf als overlevering heb ontvangen, namelijk dat Christus gestorven is voor onze zonden, volgens de Schriften, en dat Hij begraven is, en opgestaan op de derde dag, volgens de Schriften; en dat Hij is verschenen aan Kefas en daarna aan de twaalf. Vervolgens is Hij verschenen aan meer dan vijfhonderd broeders tegelijk, van wie de meesten nog in leven zijn; sommigen echter zijn gestorven. Vervolgens is Hij verschenen aan Jakobus, daarna aan alle apostelen. Het laatst van allen, als aan een misgeboorte, is Hij ook verschenen aan míj. Ik ben immers de minste van de apostelen, niet waard om apostel te heten, want ik heb de kerk van God vervolgd. Maar door de genade van God ben ik wat ik ben, en zijn genade voor mij is niet vruchteloos geweest. Ik heb harder gewerkt dan alle anderen; dat wil zeggen, niet ik, maar de genade van God met mij. Maar zij of ik, wat maakt het uit? Dit verkondigen wij, en dit hebt u geloofd.

Evangelie : Matth.19,16-26

Toen kwam er iemand naar Hem toe die zei: 'Meester, wat voor goeds moet ik doen om het eeuwig leven te krijgen?' Maar Hij zei: 'Waarom stelt u Mij die vraag over het goede? Eén is er goed. Als u het leven wilt binnengaan, houd u dan aan de geboden.' 'Welke?', vroeg hij. Jezus zei daarop: 'Niet doden, geen echtbreuk plegen, niet stelen, niet vals getuigen, uw vader en uw moeder eren, en uw naaste beminnen als uzelf.' De jongeman antwoordde Hem: 'Aan dat alles heb ik mij gehouden. Wat ontbreekt mij nog?' Jezus zei: 'Als u onverdeeld goed wilt zijn, ga dan uw bezit verkopen en geef het aan de armen, en u zult een schat hebben in de hemel. Kom dan terug om Mij te volgen.' Toen de jongeman dat woord hoorde, ging hij verdrietig weg, want hij had veel bezittingen. Tegen zijn leerlingen zei Jezus: 'Ik verzeker jullie, voor een rijke is het moeilijk het koninkrijk der hemelen binnen te gaan. Nog eens zeg Ik jullie: Een kameel komt gemakkelijker door het oog van een naald dan een rijke in het koninkrijk van God.' Toen de leerlingen dat hoorden, schrokken ze vreselijk en zeiden: 'Wie kan er dan nog gered worden?' Jezus keek hen aan en zei : bij de mensen is dit onmogelijk, maar bij God zijn alle dingen mogelijk.

21:46 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-08-14

Johannes Chrysostomos : Heb geduld met mij

H. Johannes Chrysostomos (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna van Constantinopel, Kerkleraar 
Homilie over de proloog van het evangelie van Mattheus, nr. 61 

chrysostom18 modern russisch-amerikaans  detail kon.deur [1600x1200].jpg
"Heb geduld met mij"

 

      Christus vraagt twee dingen van ons: om onze eigen zonden te veroordelen en om die van anderen te vergeven; het eerste doen omwille van het tweede, wat dan gemakkelijker zal zijn, want degene die aan zijn eigen zonden denkt, zal minder streng zijn voor zijn metgezel in de ellende. En niet alleen met de mond vergeven, maar diep vanuit het hart, om zo niet het zwaard tegen onszelf te keren waarmee we anderen denken te doorsteken. Welk kwaad kan een vijand je doen als het vergelijkbaar is met wat jij zelf doet door je bitsheid? 
      Zie dus hoeveel voordeel je haalt uit het nederig en met zachtheid ontvangen van een belediging. Je verdient zo ten eerste – en dat is het belangrijkst- vergeving voor je zonden. Je oefent je vervolgens in het geduld en de moed. In de derde plaats verwerf je zachtmoedigheid en liefde, want degene die niet in staat is om kwaad te worden op hen die hem onrecht aan doet, zal veel liefdevoller zijn naar hen die hem liefhebben. In de vierde plaats ontwortel je de woede volledig uit je hart, wat een onvergelijkelijk goed is. Wat zijn ziel van de woede bevrijdt, ontdoet het ook van de droefheid: hij zal zijn leven niet in smarten en angstige ijdelheden slijten. Zo pijnigen wij onszelf door anderen te haten; wij doen onszelf goed door hen lief te hebben. Overigens zullen allen je eren, zelfs je vijanden, zelfs als het demonen zijn. Beter nog door je zo te gedragen, zul je zelfs geen enkele vijand meer hebben. 

bron : www.Dagelijksevangelie.org

20-08-14

patriarch Kirill

 

Kyrill: 'Oekraïense katholieken willen orthodoxie uitroeien' door  KN/CWN

 

Het hoofd van de Russisch-orthodoxe Kerk heeft de Oekraïens-katholieke Kerk ervan beschuldigd de orthodoxe Kerk in het land te willen vernietigen.

Dat schrijft patriarch Kyrill in een brief aan de oecumenisch patriarch van Constantinopel, Bartholomaios I, meldt het onafhankelijke Russische persbureau Interfax.

'Haat gepredikt'

"Al sinds het afgelopen najaar, toen de huidige politieke crisis in Oekraïne net begon, hebben vertegenwoordigers van de Oekraïens-katholieke Kerk en de schismatieke gemeenschappen, die op het Maidanplein in Kiev verschenen, openlijk haat gepredikt tegen de orthodoxe Kerk, gedreigd orthodoxe heiligdommen te bezetten en de orthodoxie op Oekraïens grondgebied uit te roeien", schrijft Kyrill.

De patriarch van Moskou gaat zover te beweren dat de "uniaten en andere scheurmakers" gewapenderhand de "geestelijken van de canonieke Oekraïens-orthodoxe Kerk in het oosten van het land hebben aangevallen."

'Kwalijk' De Oekraïense Grieks-katholieke Kerk heeft in een officiële verklaring de "ondraaglijke" beschuldigingen van Kyrill scherp van de hand gewezen als een "kwalijke poging" het "legitieme streven van het Oekraïense volk naar vrede en onafhankelijkheid" als religieus conflict af te schilderen. Dat brengt "nieuwe spanningen en verdriet' teweeg in de Oekraïense samenleving, aldus de verklaring. "Oekraïne heeft nu van zijn geestelijken geen geweldsprovocatie nodig, maar het bouwen aan vrede."

 

10:11 Gepost door kris in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-08-14

de ontslaping van de Moeder van God

De ontslaping van de Moeder van God

 

Over het overlijden en vervolgens met lichaam en ziel opgenomen worden in de hemel van Maria zijn verschillende versies in omloop. Maria moet ergens tussen 36 en 50 n.Chr. zijn overleden ofwel in Jeruzalem ofwel Ephese. Hierbij zouden alle apostelen aanwezig zijn geweest behalve Tomas . Toen deze arriveerde was Maria's lichaam al begraven en om haar toch eer te bewijzen bezocht Thomas in zijn eentje haar graf. Volgens de traditie zou Thomas toen de tenhemelopneming van Maria hebben gezien. Daarbij zou hij van Maria haar gordel hebben gekregen. De overige apostelen geloofden dit niet totdat hij hen de gordel toonde en het lege graf. Een opmerkelijke omkering van de situatie toen Thomas als enige apostel aanvankelijk niet geloofde in de verrezen Christus!

 

Aanvankelijk was de naam voor deze feestdag 'Dormitio Mariae' (Ontslaping van Maria). In het westerse christendom werd, onder invloed van apocriefe teksten en volkslegenden, vanaf de achtste eeuw de term 'Tenhemelopneming van Maria' gebruikt. In het Nieuwe Testament staat nergens expliciet dat Maria in de hemel is opgenomen

 

De orthodoxe kerken geloven weliswaar dat de Moeder Gods lichamelijk is opgevaren naar de hemel, maar kennen desondanks geen dogma dat de lichamelijke tenhemelopneming van de Moeder Gods behelst. In de kerkelijke traditie van de Oosterse orthodoxie spreekt onverkort van het Ontslapen van de Moeder Gods.

 

In de orthodoxe kerken worden bij deze voorstelling vaak simultaan twee taferelen getoond: het inslapen (dormitio) van de Moeder Gods met de apostelen rond haar sterfbed verzameld en de eigenlijke tenhemelopneming . Op oude mozaïken en iconen is het tweede tafereel vaak de voorstelling van Christus die de ziel van zijn Moeder - uitgebeeld als een ingebakerd kindje - mee ten hemel neemt. Deze manier van uitbeelden is onder meer terug te vinden in de zesde eeuwse "”verlosser – Chora Kerk” in Istanbul, het vroegere Constantinopel, en verwijst naar de (iconografie van de) geboorte-icoon.

In de Orthodoxe kerken wordt het feest nog traditioneel aangeduid met de "Ontslapenis van de Moeder Gods". Aan de viering gaat ook thans nog een voorbereidende vasten en een "voorfeest" op 14 augustus vooraf. De naviering duurt tot en met 23 augustus.

In de Russisch-orthodoxe Kerk wordt het feest gevierd op 28 augustus, dit vanwege het uiteenlopen van de Juliaanse kalender en Gregoriaanse kalender.

09:00 Gepost door kris in theologie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

ontslaping van de Moeder Gods

 Feest van de ontslaping van de Moeder Gods

 

 

 

ontslaping moeder geods222.2.jpg

 

 

 

Lezingen :

 

Epistel : Fil.2,5-11

 

          Die gezindheid moet onder heersen die ook in Christus Jezus was:

 

 

Hij die bestond in de gestalte van God heeft er zich niet aan willen vastklampen gelijk aan God te zijn.

 

 

Hij heeft zichzelf ontledigd en de gestalte van een slaaf aangenomen. Hij is aan de mensen gelijk geworden. En als mens verschenen

 

 

heeft Hij zich vernederd; Hij werd gehoorzaam tot de dood, de dood aan een kruis.

 

 

 

Daarom ook heeft God Hem hoog verheven en Hem de naam verleend die boven alle namen staat,

 

 

opdat in de naam van Jezus iedere knie zich zou buigen, in de hemel, op aarde en onder de aarde,

 

 

en iedere tong zou belijden tot eer van God, de Vader: de Heer, dat is Jezus Christus.

 

Evangelie :Lucas 10,38-42; 11,27-28

 

Bij Marta en Maria      Op hun reis ging Hij een dorp in. Een vrouw, Marta genaamd, ontving Hem. [Zij had een zuster die Maria heette. Die kwam aan de voeten van de Heer zitten en luisterde naar zijn woorden. Marta had het heel druk met bedienen. Ze ging naar Jezus toe en vroeg: 'Heer, laat het U koud dat mijn zuster mij alleen laat bedienen? Zeg haar dat ze mij komt helpen.' De Heer gaf haar ten antwoord: 'Marta, Marta, je maakt je bezorgd en druk over van alles maar slechts één ding is nodig. Maria heeft het beste deel gekozen en dat zal haar niet worden ontnomen.'

Gelukwensen Tijdens zijn toespraak verhief een vrouw uit de menigte haar stem en riep Hem toe: 'Gelukkig de schoot die U heeft gedragen, en de borsten waaraan U hebt gezogen.'  'Inderdaad,' zei Hij, 'gelukkig zij die het woord van God horen en het bewaren.

08:52 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-08-14

9e zondag na Pinksteren : Petrus zinkt

9e zondag na Pinksteren

"Petrus zinkt"

 

petrus zinkt - Armeens muzeum Isfahan.jpg

Lezingen :

1 Kor,1,10-18:

Verdeeldheid in de gemeente      Maar in de naam van onze Heer Jezus Christus, broeders en zusters, doe ik een beroep op u: wees allen eensgezindlaat er geen verdeeldheid onder u zijn; wees volkomen één van zin en één van gevoelen.  Ik heb namelijk van Chloë's huisgenoten gehoord, broeders en zusters, dat er onenigheid onder u heerst.  Ik* bedoel dit: Ieder van u schijnt zijn eigen leus te hebben: 'Ik ben van Paulus.' 'Ik van Apollos*.' 'Ik van Kefas*.' 'Ik van Christus*.' Is Christus dan in stukken verdeeld? Is Paulus soms voor u gekruisigd? Of bent u gedoopt in de naam van Paulus?  God zij dank dat ik niemand van u gedoopt heb, behalve dan Crispus en Gajus. Dus niemand kan zeggen dat u in mijn naam gedoopt bent.  O ja, ik heb ook nog het gezin van Stefanas gedoopt; verder zou ik niet weten dat ik iemand gedoopt heb. Want Christus heeft mij niet gezonden om te dopen, maar om het evangelie te verkondigen; en dat niet met geleerde* woorden, want dan had het kruis van Christus zijn kracht verloren.
De wijsheid van de wereld      Want de boodschap van het kruis is dwaasheid voor hen die verloren gaan, maar voor hen die gered worden, voor ons, is het een kracht Gods.

Evangelie :

Matth.14,14-22 :

 Toen Hij van boord ging, zag Hij een grote menigte. Hij had zeer met hen te doen en genas hun zieken. Toen het avond werd, kwamen zijn leerlingen Hem zeggen: 'Dit is een eenzame plaats en het is al laat geworden. Stuur de mensen weg, dan kunnen ze zelf in de dorpen eten gaan kopen.' Maar Jezus zei: 'Ze hoeven niet weg te gaan. Jullie moeten hun te eten geven.'  Zij zeiden Hem: 'Wij hebben hier niets anders dan vijf broden en twee vissen.' Hij zei: 'Breng die hier.' Hij verzocht de mensen op het gras te gaan zitten, nam die vijf broden en twee vissen, keek op naar de hemel, sprak de zegenbede uit, Hij brak de broden en gaf ze aan de leerlingen, en de leerlingen gaven ze aan de mensen.  Allemaal hadden ze volop te eten. Ze haalden de brokken op die over waren, twaalf korven vol. [Afgezien van vrouwen en kinderen waren het zo'n vijfduizend man die gegeten hadden.
Tegenwind op het meer       Meteen hierna dwong Hij de leerlingen om aan boord te gaan en alvast voor Hem uit over te steken; dan zou Hij intussen de mensen wegsturen.

09:49 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-08-14

Ireneus van Lyon : Wie in de Zoon gelooft, heeft eeuwig leven

H. Ireneüs van Lyon (ca.130-ca. 208), bisschop, theoloog en martelaar Tegen de ketterijen, IV, 37

Ireneus van Lyon 224.jpg
"Wie in de Zoon gelooft, heeft het eeuwig leven"

      God heeft de mens vrij gemaakt… opdat hij vrijwillig en zonder vrees op zijn oproep kan antwoorden. Het geweld bestaat immers niet bij God, maar Hij nodigt ons onophoudelijk uit tot het goede. Hij heeft in de mens het vermogen om keuzes te maken gelegd, zoals Hij dat bij de engelen heeft gedaan… En niet alleen op het gebied van zijn activiteit, maar ook op het gebied van het geloof heeft de Heer de vrijheid… van de mens bewaard. Hij zei immers: “Alles kan voor wie vertrouwen heeft” (Mc 9,23), en elders “Ga maar naar huis; het moge u gaan overeenkomstig uw vertrouwen” (Mt 8,13). Beide teksten tonen aan dat de mens zelf zijn doel bepaalt naar wat hij wel of niet kiest te geloven. Daarom “bezit, wie in de Zoon gelooft, eeuwig leven, maar wie niet naar de Zoon wil luisteren, zal het leven niet zien”…
      Dan zal men zeggen, zou het beter geweest zijn als God de engelen niet met de mogelijkheid geschapen had om zijn Wet te overtreden. Hij zou ook de mensen niet geschapen moeten hebben, omdat ze al snel ondankbaar naar Hem werden: immers dat is het risico dat vastzit aan hun rede, die in staat is om te onderzoeken en om te oordelen. Hij had ze in gelijkenis met de wezens zonder rede en zonder eigen leven, moeten scheppen… Maar in dat geval zou het goede geen enkele aantrekkingskracht hebben op de mensen, hun eenheid met God zou in hun ogen geen enkele waarde hebben. Het goede zou in hen geen enkel verlangen oproepen, omdat het verkregen zou zijn zonder dat ze ernaar zouden zoeken…; het goede zou in hen ingeschapen zijn, het zou vanzelf gaan… Als de mens van nature goed was en niet uit zijn wil…, zou hij niet meer begrijpen dat het goede mooi is, hij zou er niet van kunnen genieten. Wat voor een vreugde over het goede zouden zij, die er onwetend van zijn, kunnen hebben? En wat voor heerlijkheid, als ze er geen enkele moeite voor hoefden doen? Wat voor kroon, voor hen die er niet voor hoefden te vechten om die te krijgen?... Daarentegen hoe meer onze beloning afhangt van strijd, hoe kostbaarder ze is; hoe kostbaarder ze is, hoe meer we ervan houden.

www.Dagelijksevangele.org

ACHTSTE ZONDAG NA PINKSTEREN:ZONDAG "VAN DE VERMENIGVULDIGING DER BRODEN"

ACHTSTE ZONDAG NA PINKSTEREN

 

ZONDAG

"VAN DE VERMENIGVULDIGING DER BRODEN"

 

 

broodvermenigvuldiging33.2 (1).jpg

 

 

 Lezingen van de zondag :

1 Korintiërs 1,10-18

 

Verdeeldheid in de gemeente

Broeders en zusters, in de naam van onze Heer Jezus Christus roep ik u op om allen eensgezind te zijn, om scheuringen te vermijden, om in uw denken en uw overtuiging volkomen één te zijn. Door Chloë's huisgenoten is mij namelijk verteld, broeders en zusters, dat er verdeeldheid onder u heerst. Ik bedoel dat de een zegt: ‘Ik ben van Paulus,' een ander: ‘Ik van Apollos,' een derde: ‘Ik van Kefas,' en een vierde: ‘Ik van Christus.' Is Christus dan verdeeld? Is Paulus soms voor u gekruisigd? Of is het in de naam van Paulus dat u bent gedoopt? Ik dank God dat ik niemand van u - behalve dan Crispus en Gajus - heb gedoopt; niemand van u kan dus zeggen dat hij in mijn naam is gedoopt. Ja, ik heb ook nog Stefanas en zijn huisgenoten gedoopt, maar ik kan mij niet herinneren dat ik nog iemand anders heb gedoopt. Ik ben immers niet door Christus gezonden om te dopen, maar om te verkondigen - en niet door middel van diepzinnige welsprekendheid, want dan zou het kruis van Christus van zijn kracht worden beroofd.

De boodschap over het kruis is dwaasheid voor wie verloren gaan, maar voor ons die worden gered is het de kracht van God.

 

Matteüs 14,13-36

 

Overvloed aan brood, gebrek aan geloof

Toen hij uit de boot stapte en de grote menigte zag, voelde hij medelijden met hen en hij genas hun zieken.

Bij het vallen van de avond kwamen de leerlingen naar hem toe en zeiden: ‘Dit is een afgelegen plaats en het is al laat. Stuur de mensen weg, laat ze naar de dorpen gaan om eten voor zichzelf te kopen.' Maar Jezus zei: ‘Ze hoeven niet weg, geven jullie hun maar te eten.' Ze antwoordden hem: ‘We hebben hier niets, alleen vijf broden en twee vissen.' Hij zei: ‘Breng ze mij.' En nadat hij de mensen opdracht had gegeven op het gras te gaan zitten, nam hij de vijf broden en de twee vissen, keek omhoog naar de hemel, sprak het zegengebed uit en brak de broden; hij gaf ze aan de leerlingen, en de leerlingen gaven ze door aan de mensen. Iedereen at en werd verzadigd, en toen ze de stukken brood die over waren ophaalden, hadden ze twaalf manden vol. Er hadden ongeveer vijfduizend man gegeten, vrouwen en kinderen niet meegeteld.

Meteen daarna gelastte hij de leerlingen in de boot te stappen en alvast vooruit te gaan naar de overkant, hij zou ook komen nadat hij de mensen had weggestuurd.

08:36 Gepost door kris in Lezingen van de zondag | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-07-14

Clemens van Rome : "Dit is mijn gebod, dat u elkaar liefhebt, zoals Ik u heb liefgehad"

H. Clemens van Rome, paus van 90 tot ongeveer 100 Eerste  brief aan de Korintiërs, 49

Clemens va,n Rome 46.jpg

Clemens van Rome

"Dit is mijn gebod, dat u elkaar liefhebt, zoals Ik u heb liefgehad"

      Dat hij die de liefde van Christus heeft, de geboden onderhoudt. Wie kan deze liefdesband met God uitleggen? (cf Kol 3,14)  Wie is in staat om de grootheid van zijn schoonheid uit te drukken ? De hoogten waar de liefde ons brengt is onuitspreekbaar. De liefde verenigt ons met God, “de liefde bedekt de veelheid aan zonden” (1P 4,8). De liefde verdraagt alles, de liefde is in alles geduldig; er is niets kleingeestigs in de liefde, niets verachtelijks; de liefde kent geen scheiding, zet niet aan tot opstand; de liefde handelt altijd in verbondenheid; in de liefde hebben de uitverkorenen van God de volmaaktheid ontvangen; in de liefde is niets onaangenaam aan God. In de liefde laat de Meester ons tot Hem komen. Door zijn liefde voor ons heeft Jezus Christus zijn bloed voor ons gegeven, naar de wil van God, zijn vlees voor ons vlees, zijn leven voor onze levens.
      Het is u bekend, geliefden, hoe groot en wonderlijk de liefde is en hoezeer haar volmaaktheid alle uitleg te boven gaat! Wie kan deze liefde bezitten dan alleen degene die door God hiervoor waardig is geacht? Laten wij Hem daarom bidden om van zijn barmhartigheid te verkrijgen dat wij mogen leven in de liefde, onberispelijk en ver van alle menselijke partijdigheid. Alle geslachten, vanaf Adam tot aan deze dag, zijn voorbijgegaan, maar zij die door Gods genade volmaakt zijn geworden in de liefde, mogen wonen in de verblijfplaats van de vromen. Dezen zullen in de openbaarheid treden op de dag dat God het koninkrijk van Christus komt bezoeken.
      Gelukkig zijn wij, geliefden, als wij Gods geboden naleven in eendracht en liefde; dan zullen omwille van de liefde onze misslagen worden vergeven.

www.dagelijks evangelie.org

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende