01-09-17

aandacht

AANDACHT

 


Komende zondag 3 september ontvangen wij  in de Orthodoxe kerk van Gent
het koor uit de "Heilige Drie-Eenheidskerk" 
de oudste orthodoxe kerk van Helsinki.
Het koor viert zijn 190ste verjaardag. Het koor telt een 18-tal zangers onder leiding van mevrouw Irina Tchervinskij-Matsi, en zingt voornamelijk in het Kerkslavisch.

Dit koor zal nu zondag de liturgie zingen in onze kerk.
Zoals gewoonlijk start de Goddelijke Liturgie om 10u00  
en wordt voorgegaan door onze Metropoliet Athenagoras.

De Liturgie wordt voorgegaan door de Metten om 9u00 (gezongen door het plaatselijk kerkkoor)

16:24 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

gemeenschappelijke verklarin door Paus Franciscus en Patriarch Bartholomeus

borders1458 (3).jpg

BARTHOLOMEW AND POPE FRANCIS RELEASE JOINT MESSAGE ON THE ENVIRONMENT

NEW YORK – His All-Holiness Ecumenical Patriarch Bartholomew and Pope Francis released today the following joint message for prayer for the environment and God’s creation that includes an appeal for the healing of our wounded creation.

JOINT MESSAGE
On the World Day of Prayer for Creation
The story of creation presents us with a panoramic view of the world. Scripture reveals that, “in the beginning”, God intended humanity to cooperate in the preservation and protection of the natural environment. At first, as we read in Genesis, “no plant of the field was yet in the earth and no herb of the field had yet sprung up – for the Lord God had not caused it to rain upon the earth, and there was no one to till the ground” (2:5). The earth was entrusted to us as a sublime gift and legacy, for which all of us share responsibility until, “in the end”, all things in heaven and on earth will be restored in Christ (cf. Eph. 1:10). Our human dignity and welfare are deeply connected to our care for the whole of creation.
However, “in the meantime”, the history of the world presents a very different context. It reveals a morally decaying scenario where our attitude and behavior towards creation obscures our calling as God’s co-operators. Our propensity to interrupt the world’s delicate and balanced ecosystems, our insatiable desire to manipulate and control the planet’s limited resources, and our greed for limitless profit in markets – all these have alienated us from the original purpose of creation. We no longer respect nature as a shared gift; instead, we regard it as a private possession. We no longer associate with nature in order to sustain it; instead, we lord over it to support our own constructs.
The consequences of this alternative worldview are tragic and lasting. The human environment and the natural environment are deteriorating together, and this deterioration of the planet weighs upon the most vulnerable of its people. The impact of climate change affects, first and foremost, those who live in poverty in every corner of the globe. Our obligation to use the earth’s goods responsibly implies the recognition of and respect for all people and all living creatures. The urgent call and challenge to care for creation are an invitation for all of humanity to work toward sustainable and integral development.
Therefore, united by the same concern for God’s creation and acknowledging the earth as a shared good, we fervently invite all people of goodwill to dedicate a time of prayer for the environment on September 1st. On this occasion, we wish to offer thanks to the loving Creator for the noble gift of creation and to pledge commitment to its care and preservation for the sake of future generations. After all, we know that we labor in vain if the Lord is not by our side (cf. Ps. 126-127), if prayer is not at the center of our reflection and celebration. Indeed, an objective of our prayer is to change the way we perceive the world in order to change the way we relate to the world. The goal of our promise is to be courageous in embracing greater simplicity and solidarity in our lives.
We urgently appeal to those in positions of social and economic, as well as political and cultural, responsibility to hear the cry of the earth and to attend to the needs of the marginalized, but above all to respond to the plea of millions and support the consensus of the world for the healing of our wounded creation. We are convinced that there can be no sincere and enduring resolution to the challenge of the ecological crisis and climate change unless the response is concerted and collective, unless the responsibility is shared and accountable, unless we give priority to solidarity and service.
From the Vatican and from the Phanar, 1 September 2017
Pope Francis and Ecumenical Patriarch Bartholomew

16:17 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

31-08-17

Boodschap van Patriarch Bartholomeüs naar aanleiding van het begin van het nieuwe kerkelijk jaar

border hfj.jpg

 

(Boodschap van Patriarch Bartholomeus naar aanleiding van de start van het nieuwe kerkelijk jaar)

Bartolomew_I.jpg

+BARTHOLOMEW
By God’s Mercy
Archbishop of Constantinople-New Rome and Ecumenical Patriarch
To the Plentitude of the Church: Grace, peace and mercy
From the Creator of All, our Lord God and Savior Jesus Christ
(September 1, 2017)
***

Beloved brothers and sisters in the Lord,

With God’s grace, today we enter the new ecclesiastical year, even as we continue to provide witness “through him who loved us” (Romans 8.38) and “give an account for the hope that lies in us” (1 Peter 3.15), living in the Church, in Christ and according to Christ, who promised to be with us “all the days of our life, to the end of the age.” (Matthew 28.20)

Twenty-eight years have passed since the synodal decree of the Ecumenical Patriarchate to establish the Feast of the Indiction as the “Day of Protection for the Environment,” when we offer prayers and supplications at the sacred Center of Orthodoxy “for all creation.” The relevant patriarchal encyclical (September 1, 1989) invited all Orthodox and other Christian faithful on this day to lift up prayers of thanksgiving to the Creator of all for “the great gift of Creation” along with petitions for its preservation.

We express our joy and satisfaction for the broad reception and fruitful influence of this initiative by the Church of Constantinople. We demonstrated the spiritual roots of the ecological crisis as well as the need to repent and prioritize the values of contemporary humankind. We affirmed that the exploitation and destruction of creation constitute a perversion and distortion of the Christian ethos, rather than the inevitable consequence of the biblical command to “increase and multiply” (Genesis 1.22), but also that our anti-ecological conduct is an offense to the Creator and a transgression of his commandments, ultimately working against the authentic destiny of the human person. There cannot be any sustainable development at the expense of spiritual values and the natural environment.

The Holy and Great Church of Christ has championed and continues to champion the eco-friendly dynamic of our Orthodox faith, emphasizing the Eucharistic purpose of creation, the response of the faithful as “priest” of creation in an effort to offer it unceasingly to the Creator of all, as well as the principle of asceticism as the response to the modern sense of gratification. Indeed, respect for creation belongs to the very core of our orthodox tradition.

We are especially disturbed by the fact that, while it is clear that the ecological crisis is constantly escalating, in the name of financial growth and technological development, humanity has become oblivious to the global appeals for radical change in our attitude toward creation. It is obvious that the resulting deformation and devastation of the natural environment is a direct consequence of a specific model of economic progress, which is nevertheless indifferent to its ecological repercussions. The short-term benefits dictated by the rise of living standards in some parts of the world simply camouflage the irrationality of abuse and conquest of creation. Corporate business that does not respect the planet as our common home cannot be sanctioned as business at all. The contemporary unrestrained commerce of globalization goes hand-in-hand with the spectacular development of science and technology, which despite manifold advantages is also accompanied by an arrogance over and abuse of nature. Modern man knows this very well, but acts as if he is entirely unaware. We know that nature is not restored and renewed endlessly; yet we ignore the negative implications of “trading” in the environment. This explosive combination of unrestrained commerce and science – that is to say, the limitless confidence in the power of science and technology – merely increases the risks threatening the integrity of creation and humankind.

The Holy and Great Council of the Orthodox Church spelled out with wisdom and clarity the dangers of “autonomizing economy” or separating economy from the vital needs of humanity that are only served within a sustainable environment. Instead, it proposed an economy “founded on the principles of the Gospel”1 in order to address the modern ecological challenge “on the basis of the principles of the Christian tradition.”2 In response to the threats of our age, the tradition of the Church demands “a radical change of attitude and conduct”; in response to the ecological crisis, it proposes a spirit of asceticism, “frugality and abstinence”3; in response to our ”greed,”4 it calls for “the deification of our needs and attitude of acquisition.”5 The Holy and Great Council also emphatically referred to the “social dimensions and tragic consequences of destroying the natural environment.”6

Therefore, echoing the decisions of this Council, we too underline through this encyclical the close connection between ecological and social issues, as well as their common roots that lie in the “imprudent heart” that is fallen and sinful as well as in the inappropriate use of our God-given values,” by spiritual and ethical damage. When material possessions dominate our heart and mind, then our attitude toward our fellow human beings and toward creation inevitably becomes possessive and abusive. In biblical terms, the “bad tree” always “produces evil fruit.” (Matthew 7.17) Furthermore, by extension, we would underline that respecting creation and other people share the same spiritual source and origin, namely our renewal in Christ and spiritual freedom. Just as environmental destruction is related to social injustice, so too an ecofriendly attitude is inseparable from social solidarity.

What also becomes apparent is that the solution to the multi-faceted contemporary human crisis – namely, the crisis facing human culture and the natural environment – demands a multi-dimensional mobilization and joint effort. Much as every other vital problem, the underlying and interconnected ecological and social crisis cannot possibly be addressed without inter-Christian and inter-religious collaboration. Therefore, dialogue becomes the fertile ground for promoting existing ecofriendly and social traditions in order to stimulate environmental and communal discussion, while at the same time initiating a constructive criticism of progress understood exclusively in technological and economic terms at the expense of creation and civilization.

In closing, we once again reiterate the inseparable nature of respecting creation and humanity, and we call upon all people of good will to undertake the good struggle for the protection of the natural environment and the establishment of solidarity. May the Lord and giver of all good things, through the intercessions of the all-blessed Mother of God, grant all of you “a burning within your hearts for all creation”7 and “a stirring of love and good works.” (Hebrews 10.24)


+ Bartholomew of Constantinople
Your fervent supplicant before God



_________________________________
1 Encyclical of the Holy and Great Council, paragraph 15.
2 Encyclical, paragraph 10.
3 “The Mission of the Orthodox Church in the Contemporary World,” paragraph 10.
4 “The Mission,” paragraph 10.
5 Encyclical, paragraph 14.
6 Encyclical, paragraph 14.
7 Isaac the Syrian, Ascetical Treatises, Homily 81.

 

kruis1111.jpg

border andreas.jpg

Apostel andreas patroon van het Patriarchaat van Constantinopel en ook van de orth.kerk van Gent

 

teksten10jj1 - kopie.jpg

10:12 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

29-08-17

Overlijden Dirk de Backer

 

verrijzenis 4.jpg

 

Kanunnik Dirk De Backer overleden

 

BISDOM GENT

 

Kanunnik Dirk De Backer, voormalig verbondsaalmoezenier scouts (VVKSM) en gangmaker van de oecumene in Gent, is overleden.
Kanunnik Dirk De Backer is op zondag 27 augustus in UZ Gent overleden.

Hij werd geboren in Gent op 10 juni 1944 en tot priester gewijd in Gent op 29 mei 1971. Hij was leraar aan het Sint-Lievenscollege in Gent (29 juli 1969), verbondsaalmoezenier van het Vlaams Verbond van Katholieke Scouts (VVKS) van 1972 tot 1982, proost van de Maatschappelijke Werken van het arrondissement Aalst en pastoor van Vlekkem (1982-1993), pastoor in Gent van Onze-Lieve-Vrouw Sint-Pieters (1993-2016) en van Gent Sint-Coleta (2000-2017). Hij was ook deken van Gent-Zuid van 2001 tot 2005.

Dirk De Backer was sedert 4 april 2011 titulair kanunnik van het Sint-Baafskapittel van Gent. Hij was jarenlang betrokken bij de Diocesane Commissie voor Oecumene en Interreligieuze Dialoog en voorzitter van het Interkerkelijk Beraad Gent (IKB).

De uitvaartliturgie vindt plaats in de kerk van Onze-Lieve-Vrouw Sint-Pieters in Gent op zaterdag 2 september om 10 uur.

In een artikel over 'Oecumene in de praktijk' in Kerkplein van mei 2017, zegt de Gentse dominee Marc Loos over Dirk:

De oecumenische samenwerking in Gent is in de jaren '70 na het Tweede Vaticaans Concilie met veel elan gestart. Gangmakers waren toenmalig vicaris-generaal Wim De Smet en katholiek priester Dirk De Backer die tot op vandaag voorzitter is van IKB.
Het Interkerkelijk Beraad Gent (IKB) is een samenwerkingsverband van verschillende Kerken in de stad Gent: de Rooms-Katholieke Kerk, de Verenigde Protestantse Kerk (VPK), de Orthodoxe Kerk, de Anglicaanse Kerk en de Adventskerk.

 

Dirk de Backer.jpg

Kan Dirk De Backer, 3de van links, bij de oecumenische gebedsdienst in de crypte van de Sint-Baafskathedraal in januari 2014 © bisdom Gent
Gepubliceerd op maandag 28 augustus 2017 - 11:37

 

21:03 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

17-04-17

Paasboodschap van de Patriarch

 

Paasboodschap van  Patriarch Bartholomeüs

border047.jpg

DOOR DE GENADE GODS AARTSBISSCHOP
VAN CONSTANTINOPEL – NIEUW ROME
EN OECUMENISCH PATRIARCH
AAN HEEL DE KERK GRATIE, VREDE EN GENADE
DOOR DE GLORIERIJK VERREZEN CHRISTUS

 

Geliefde broeders in de verrezen Heer,
“In de wereld zullen jullie verdriet hebben, maar heb goede moed want ik heb de wereld overwonnen”, verzekert aan alle generaties de Heer die door de dood de dood vertrappeld heeft. Christus is verrezen! Ook wij verkondigen het aan allen die ver en dichtbij zijn vanuit deze heilige
gaard van het kruis en verdriet van deze wereld, maar ook de gaard van de verrijzenis; van de stad van Constantijn, vanwaar wordt verkondigd dat het leven heerst, het leven dat elke soort van verval vernietigt, ook het verval van de dood.
De Heer waarschuwde zijn leerlingen meermaals over het leed van henzelf maar ook van iedereen die in Hem gelooft, echter met een kenmerkend detail: “gij zult wenen en weeklagen, terwijl de wereld zich zal verheugen. Gij zult bedroefd zijn, maar uw droefenis zal in vreugde verkeren.” Deze verrijzenis- en bovenwereldse vreugde werd eerst beleefd door de zeer vroeg naar het Graf van de Levensschenker gekomen Myrondraagsters door de korte groet van de Heer: “Verheug u”.
Dezelfde verrijzenisvreugde die wordt beleefd door de Kerk van Constantinopel verkondigt zij vandaag stellig: “Dit is de dag des Heren, laten we ons op deze dag verblijden en verheugen”. De laatste vijand, de dood, het verdriet, de problemen, het verval, de kommer, de beproeving, worden nu vernietigd door de Overwinnaar en Theantropische Heer. We leven echter in een wereld waarin de media voortdurend onaangename informatie overmaken aangaande terroristische acties, oorlogen hier en daar, verwoestende natuurfenomenen, problemen ten gevolge van religieus fanatisme, honger, over het immigrantenprobleem, ongeneeslijke ziekten, armoede, psychologische onderdrukking, een gevoel van onveiligheid en andere ongewenste situaties.
Tegenover deze “kruisen” die de mensen met beklag moeten dragen, komt onze Orthodoxe Kerk om ons er aan te herinneren dat we vreugdevol kunnen zijn, omdat onze leider, Christus, er de overwinnaar van is, en Hij is de drager van de vreugde, die alles en iedereen verheugt. Onze vreugde is gebaseerd op de zekerheid van de overwinning van Christus. We hebben de absolute zekerheid, dat het goede de overwinnaar is, omdat Christus in de wereld is gekomen om te
overwinnen. De wereld waarin we eeuwig zullen leven is Christus: het licht, de waarheid, het leven, de vreugde, de vrede.
De Orthodoxe Kerk, ondanks haar alledaagse kruis en kommer, beleeft enkel en alleen het feit van de vreugde. Ze beleeft reeds in het hier en nu het Rijk Gods. Vanuit dit heilig centrum van de Orthodoxie, vanuit de schoot van de Fanar, verkondigen we tijdens deze stralende nacht, dat het einde maar ook het vervolg van het kruis en van de kommer, en de stopzetting van elke menselijke  pijn en beproeving, de volgende verzekering van de Heer is: “Ik zal u niet verweesd achterlaten”.“Ziet, ik ben met u alle dagen tot aan de voleinding der wereld”. Iedereen moet dit bericht horen, de moderne mens moet het horen om zichzelf te laten en samen met Christus verder te wandelen.
Inderdaad, Hem zelfs naast zich te zien. En hij zal Hem zien, alleen wanneer hij Zijn Woord hoort en onderhoudt. Dit bericht van de overmeestering van het leven bovenop de dood, van de overwinning van het licht van de paaskaars op de duisternis van de wanorde, en van de beëindiging van het verdriet en de problemen door het nooit ondergaande licht, verkondigt het Oecumenisch Patriarchaat aan heel de wereld en het nodigt alle mensen uit om het te beleven. Het roept hen om met geloof en hoop tegenover de Verrezen Christus te staan, tegenover het mysterie van het leven; het roept hen om te vertrouwen op de Verrezen Heer die heel de schepping in handen heeft, de Heer van de vreugde en blijdschap.
Christus is dus verrezen, broeders! Dat de Gratie en oneindige Genade van onze Heer die heerst over leven en dood zij met u allen.

Fanar, Heilig Pasen, 2017
Bartholomeüs van Constantinopel
De voor u allen vurig smeker
tot de Verrezen Christus

 

border0001.jpg

16:30 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

24-01-17

Oikoumene

Oecumenische gebedsbijeenkomst in Gent

oikoumene2.jpg

Zondag 22 januari werd in Gent een oecumenische gebedsdienst gehouden naar aanleiding van de week van de Christelijke eenheid.
Omwille van het Lutherjaar werd dit jaar gekozen voor de Protestantse Rabotkerk.
De gebedsdienst werd geleid door de voorgangers van de verschillende christelijke gemeenschappen van Gent : de katholieke, de protestantse, de anglikaanse, de adventskerk en de nieuw apostolische kerk.

20170122_180015.jpg

 

20170122_180110.jpg

 

20170122_180113.jpg

 

20170122_180132.jpg

 

08:54 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

15-09-16

Patriarch Bartholomeus

Nieuwe Turkse aanval tegen oecumenisch patriarchaat

Turks weekblad wil dat het oecumenische patriarchaat onder toezicht wordt geplaatst, na beschuldigingen van een naaste medewerker president Erdogan.

 

bartgholomeos.jpg

© Orthobel

De paranoia voor al of niet vermeende vijanden is in Turkije tot in de hoogste regionen van de macht doorgedrongen. Nadat de AKP-gezinde krant Aksam de oecumenische patriarch Bartholomeos I eerder al van betrokkenheid bij de staatsgreep had beschuldigd, haalt nu ook een vertrouweling van president Recep Tayyip Erdogan uit naar de CIA en het oecumenische patriarchaat van Constantinopel. Ibrahim Karagül zegt in het regeringsgezinde weekblad Yeni Safak dat hij er niet aan twijfelt dat de poging tot staatsgreep het werk was van de CIA, van Fethullah Gülen en Phanar (de hoofdzetel van het oecumenische patriarchaat van Constantinopel, redactie).

Erdogans vertrouweling Karagül zegt ervan overtuigd te zijn dat zowel de CIA als Bartholomeos I vooraf van de militaire staatsgreep op de hoogte was. Het oecumenisch patriarchaat verkocht opvallend veel van zijn activa in de dagen net voor de poging tot staatsgreep, stelt Karagül. Het weekblad vraagt daarop dat er zorgvuldig toezicht van politie en justitie komt op Phanar. Karagül wil ook dat de financiering van het patriarchaat wordt doorgelicht.

De Amerikaanse ambassadeur John Bass bracht kort na deze nieuwe insinuaties een bezoek aan Phanar. Hij heeft er enkele uren met de oecumenische patriarch Bartholomeos over de kwestie overlegd. Het patriarchaat heeft volgens enkele media een taskforce opgericht om voortaan prompt te kunnen reageren op nieuwe beschuldigingen en aanvallen.

Bron: Kathpress.at

21:33 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

27-05-16

begrafenis Vader Ignace Peckstadt

 

Uitvaartplechtigheid van Aartspriester Ignace Peckstadt - 

klik op de foto

ignace Peckstadt2.jpg

 

17:45 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

10-05-16

begrafenis Vader Ignace

Verloop begrafenis Vader Ignace Peckstadt

 

De uitvaart dienst zal dus als volgt verlopen.

 

Orthodoxe Kerk

09.00 Goddelijke Liturgie

10.30 einde liturgie en processie naar de Elisabethkerk – Begijnhofkerk (Katholieke kerk einde van de straat)

De Goddelijke Liturgie wordt gecelebreerd naar orthodoxe gewoonte en heeft plaats in de kerk die vader Ignace oprichtte.

 

Elisabethkerk

11.00 Dienst der Overledenen

12.30 vertrek naar het kerkhof van Langerbrugge en ter aarde bestelling

13.30 – 14.00 voorzien einde

De Dienst der Overledenen heeft plaats in deze grote katholieke kerk voor de vele vele mensen – ook van buiten de orthodoxie – die zullen aanwezig zijn.

 

 

In Christus,

Matoushka Mita, Vader Dominique en M. Martine, Vader Paolo en M. Anne

 

11:47 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

08-05-16

vader Ignace Peckstadt

Overlijden van Aartspriester Ignace Peckstadt 

op 7 mei 2016

 

ignace peckstadt.jpg

 

Ignace Peckstadt (Evergem, 4 november 1926) is ere-advocaat en priester van de Orthodoxe Kerk in België (Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel).

Levensloop

Ignace Peckstadt, afkomstig uit Langerbrugge bij Gent, is de oudste van de vijf kinderen van André Peckstadt en Irma Mistiaen. Hij liep school in het Sint-Barbaracollege in Gent en studeerde Rechten aan de Universiteit van Gent. Hij was actief in de scoutsbeweging en richtte groepen op in Langerbrugge en Eeklo. Gerdurende een aantal jaren was hij districtscommissaris voor het District Gent-Noord (VVKSM).

Hij was advocaat aan de Balie van Gent (1950-1998), lid van de Raad van de Orde, docent aan hogescholen voor het graduaat verpleegkunde in Gent en Eeklo en plaatsvervangend vrederechter in Kaprijke en Eeklo.

In 1953 trouwde hij Marie-Thérèse Janssens uit Dendermonde; ze hebben vier kinderen (Bernadette, Martine, Yves en Bernard).

Reeds op jonge leeftijd kwam hij in contact met de Orthodoxe Kerk en haar spiritualiteit. Dit bracht hem er toe de contacten te vermenigvuldigen in het kader van het genootschap "Apostolos Andreas - Contacten met de Orthodoxie". Zo liet hij na het Tweede Vaticaans Concilie heel wat prominenten uit de Orthodoxe Kerk naar Gent komen, om er te spreken over aspecten van de Orthodoxe Kerk.

Priester

Nadat hij was toegetreden tot de Orthodoxe Kerk, richtte hij in 1972 in Gent een orthodoxe parochie op.

Op 2 juni 1974 werd hij door Aartsbisschop Georges Tarasoff (Aartsbisschop van Syracuse en aan het hoofd van de Russische parochies van West-Europa onder het Oecumenische Patriarchaat van Constantinopel) tot diaken gewijd en op 5 oktober 1975 tot priester. Beide wijdingen vonden plaats in de Orthodoxe kathedraal van de heilige Alexander Nevsky in Parijs.

In 1976 werd hij benoemd tot rector van de Orthodoxe Parochie van de heilige Apostel Andreas in Gent. Kort nadien werd hij benoemd tot 'aartspriester'.

Ignace Peckstadt maakte ook talrijke reizen in traditioneel orthodoxe landen, waar hij permanente contacten tot stand bracht met orthodoxe geestelijken.

Zijn zoon Yves  werd in 2003 door de Patriarch van Constantinopel benoemd tot hulpbisschop van de toenmalige Metropoliet Panteleimon.  Bij diens afscheid in  2013 werd hij onder de naam Athenagoras van België Metropoliet Aartsbisschop van de orthodoxe kerk in België, en zijn zoon Bernard en schoonzoon Dominique Verbeke, zijn eveneens priester van de orthodoxe kerk (Brugge en Gent)

Publicaties

  • De sterkte van Gods aanwezigheid. Wijsheid uit de orthodoxe spiritualiteit" (2001), Uitg. Averbode, 215p.
  • Een open venster op de Orthodoxe Kerk" (2005), Uitg. Averbode, 285p.

 

Begrafenis op zaterdag 14 mei om 11 uur in de St.Elisabethkerk, Sophie van Akenstraat te Gent

Vooraf wordt in de orthodoxe kerk, Sophie van Akenstraat een goddelijke liturgie gecelebreerd

 

Christus Verrezen uit de doden,

door Zijn dood overwon Hij de dood

en schenkt terug het leven aan hen in het graf

 

Eeuwige gedachtenis

15:54 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende