16-04-09

Goede Vrijdag in de Orthodoxe Kerk

 

 Goede Vrijdag en Grote zaterdag

O wonderlijk Kruis

en Verrijzenis

 

 

O ed'le Jozef : troparion door koor orthodoxe Kerk van Gent 

 

De Ed’le Jozef

 

De ed’le Jozef heeft u van het kruis genomen

U o Heer

In smetteloos welriekend linnen heeft hij U gehuld.

 

Toen Gij in ’t dodenrijk zijt afgedaald

O onsterfelijk leven

Hebt Gij hades vernietigd door uw God’lijk licht

 

De Myrondraagsters kwamen aan Uw graf

O Heer en God

Maar de engel aan het graf sprak hun toe

 

Zie deze myronbalsem is passend

voor wie gestorven zijn

Maar Christus is de onvergankelijke Heer

 

O wonderful cross 

 

 

 

 

Verraden door een vriend,

onteerd, bespot,

veroordeeld omlijdende Christus

eerloos te sterven.

Gij antwoordt niet

en wacht

omdat gij weet dat

waarheid overwinnen zal               

op duisternis en haat.

 

Gij neemt op U het kruis                  

van smaad en schande.

Uw handen dragen hout

dat weegt onder de last

van liefdeloosheid, kwade wil.

 

Verloochend door een vriend,

terwijl de haan driemaal zal kraaien

gaat gij, gebukt, de stad uit

naar de berg, gehoorzaam als een lam.jezus draagt kruis145

Uw liefde wint het op de haat

 

Gij gaat de weg van

kruis en zelfverloochening.

Verminkt, vertrapt, draagt Gij        

de lasten van ontelbaar velen.

Gij valt en weet wat het betekent

ont-kracht, ont-luisterd en ont-eerd te zijn.

 

Toch staat Gij op,

gesteund, gedragensimon van cyrene3

door het woord van Hem,    

de Ene die in U gelooft.        

 

Eén ogenblik

een zee van pijn

een druppel eeuwigheid

van mateloze liefde.

 

De woorden blijven steken

in een onmachtig handgebaar.

Wat kan haar nog bewegen

dit dodenpad mét U te gaan?

 

Gij kijkt haar aan

en zij heeft het begrepen.simon van cyrene

Haar ogen zeggen ‘ja’ –

zij laat U verder gaan

 

Gij hebt aanvaard         

dat iemand hulp aanbood.

De vreemdeling wordt vriend

en deelgenoot in dit onmenselijk lijden.

Ontmoeting wordt vertroosting wederzijds

en Simon is sindsdien een ander mens.

 

Zij durft het aan,

baant zich een weg

doorheen het kluwen

van een wilde menigte,    Veronica

trotserend onbegrip en hoon.

Ofschoon zij nauwelijks U kennen kan

reikt zij haar hart en handen aan

bewogen door de macht

die mede-lijden heet.

 

En Gij blijft staan – heel even –

genoeg om haar erbarmen

dankbaar te ondergaan.

 

Zij zal dit nooit vergeten

want uw gelaat, de afdruk,

donker op het witte lijnwaad,

draagt zij voor altijd met zich mee.

Kostbaar geschenk, tastbaar

nalatenschap voor eeuwenJezus valt onder het kruis

 

Gij valt een tweede maal.

Wat weegt het zwaarst?

Doodsangst of onverschilligheid

van hen die U omringen?

De pijn die in het lichaam snijdt

of alles wat uw ziel, uw hart bezwaart?

Geweld heeft veel gezichten.

 

Maar Gij staat recht,

gaat verder op de weg

en draagt met liefde onze smart.

 

Gij wordt geraakt,

staat stil bij het verdriet van anderen.

Nog vindt Gij woorden en gebaren

die zegen en vertroosting zijn.

Ween niet, althans niet over Mij,

zegt Gij, maar heb verdriet om

alles wat niet liefde is,

om wat haar kwetst, verminkt

en ondermijnt.

 

En midden uw oneindig leiden zegt Gij:Jezus de wijnstok1

vrees niet en blijf in Mij.

De wijnstok zal weer bloeien

en vruchten dragen, honderdvoud.

 

Gij valt een derde maal

en voelt weerom de harde grond,

de hardheid van uw mensen.

Maar sterker dan de zwakheid

van uw gefolterd lichaam

spreekt uw wil, uw liefdedrang

om één te zijn met wat uw Vader wil.

 

Gij staat weer recht vóór ons,

om onzentwil gehoorzaam tot de dood.

Gij strompelt voort, gebroken,

tot aan het altaar op de heuvel.GolgothaTheophanes

 

Weerloos en beroofd

van alles wat U toebehoorde,

zelfs het kleed wordt weggenomen

en niets geeft nog beschutting.

En om uw naadloos kleed

wordt grimmig hard gedobbeld.

 

Toch blijft Gij voor God zelf

de welbeminde Zoon.

Gij zegt:

bekleed u met gerechtigheid

en tooi u met barmhartigheid

want alles wat gij doet aan

wie de minsten zijn,

dat hebt gij ook aan Mij gedaan.

 Golgotha

Het is het derde uur

als zij U kruisigen.

Onzinnig is dit hout

waarmee Gij één wordt nu

en hoe uit-zinnig moet de liefde zijn

die God zijn mensen toedraagt.

Nog steeds wordt Gij gekruisigd

in wie verdrukt, vervolgd, gepijnigd wordt.

Nog steeds spreidt Gij uw handen uit

in dit gebaar van geven en vergeven,

van liefdevol ontvangen.

 

Dit is het negende,

het zwaarste uur,

het uur van duisternis en

eenzaamheid ten dode toe,

verlatenheid en angst

gekruid met bitterheid.

Maar ook het uur dat Gij de geest,

uw eigen leven hebt gegevengolgotha3

aan wie het dierbaarst bleven:

de Moeder krijgt een Zoon,

de Zoon ziet plots zijn Moeder!

Uur van de dood

maar meer nog:

uur van leven!

 

De wereld zwijgt
nu alles is volbracht.
Nooit was er stiller nacht
Dan deze waarin een
zachte moederhand
U voor het laatst ontvangen mag
op haar gewijde schoot
en U met tederheid
voorgoed te rust mag leggen.
Nooit was een afscheidpietasmall
zo gevuld met goddelijke aanwezigheid.

Gij keert terug naar Hem:
uw oorsprong en uw huis
waar Gij ons thuis verwacht.
Leid mij doorheen de nacht
van dood en duisternis naar
licht en eeuwig leven.

 De wereld zwijgt
nu alles is volbracht.
Nooit was er stiller nacht
Dan deze waarin een
zachte moederhand
U voor het laatst ontvangen mag
op haar gewijde schoot
en U met tederheid
voorgoed te rust mag leggen.
Nooit was een afscheid
zo gevuld met goddelijke aanwezigheid.

Gij keert terug naar Hem:
uw oorsprong en uw huis
waar Gij ons thuis verwacht.
Leid mij doorheen de nacht
van dood en duisternis naar
licht en eeuwig leven.

 Na veertien donkere

staties zinloos leed

met uitzicht op de dood

verrast het helder morgenrood

achter de steen die, weggerold,

zijn diep geheim te raden geeft.

 

Het antwoord op de vragenVerrijzenis 581

geneeskracht voor verdriet:

niets gaat verloren voor

wie de waarheid ziet

boven het lege graf.

 

Dit is het wonder dat

nog dagelijks geschiedt:

stenen van ongeloof

worden opzij geschoven

en mensen leven weer

met paaslicht in de ogen

omdat de Zon hen zin en

nieuwe draagkracht gaf.

 

 lijden en verrijzenis van Jezus 123

 

De commentaren zijn gesloten.