06-12-09

Bemerkingen van Patriarch Kyrill over de seminaristen

Opmerking van Patriarch Kyrill  betreffende de Seminaristen

 Kyrill

Wij spreken voortdurend over gehoorzaamheid in onze theologische scholen. Maar  verbergt dit niet een verlangen om de totale gehoorzaamheid te bereiken en hen bang te maken om te spreken voor autoriteiten in alle omstandigheden ? Zorgen we er op die manier niet voor dat zij door die gehoorzaamheid  geïndoctrineerd worden om te handelen als slaafse volgelingen en onderdrukte hypocrieten ?  Kan zo een persoon een spiritueel onbelemmerd en een verantwoordelijk pastor zijn, een waarachtige leider van zijn kudde ? Wij weten maar al te goed dat dikwijls achter een nobele uiterlijke façade  er hypocrisie op de loer ligt, schijn en cynisme. Ik ben nu bezig met enkele van uw rapporten te lezen met vragen over de canonische procedures die samen met andere clerici moeten toegepast worden. Ik las ook de correspondentie van de leken . Ik sta er verwonderd over wat soort priesters sommige van deze mensen zijn... Ik las dit met een beladen hart.  Waar en hoe deze priesters hun vorming ontvingen. Zij zijn niet uit de hemel gevallen. De meerderheid van hen zijn gegradueerden van een seminarie, sommigen hebben zelfs de academie beëindigd. Wij weten allen nu hoeveel hypocrisie en cynisme er kan gevonden worden in kerk-middens.

 

Wij moeten de priesters noch als slaven, noch als rebellen voorbereiden en opvoeden , maar vrij en tegelijkertijd als verantwoordelijke mensen. Vrijheid betekent niet een gebrek aan discipline. Vrijheid moet vooreerst een innerlijke vrijheid zijn, een vrijheid in Christus. Wij moeten er van overtuigd zijn dat alle beperkingen en verantwoordelijkheden gedaan door ambtsdragers door hen worden gedaan in volle bewustzijn en vrijwillig. Deze erkenning van de vrijwillige aanvaarding van de lasten van het kruis moet karakteristiek zijn voor elke priester, het opnemen van het kruis moet inherent zijn aan het verlangen van elke priester.

Discipline moet op de eerste plaats zelf-discipline zijn, en gehoorzaamheid aan de hiërarchie mag niet gemotiveerd worden door vrees maar door een vast en gewetensvolle aanhankelijkheid aan de traditie als een bewaarster van de door God ingestelde structuur van de Kerk. Deze canonische discipline en gehoorzaamheid is niet iets dat de droom is van de huidige hiërarchie. Het is een principe dat van de Heer Zelf komt. Het ligt in de stichting en het leven van de Kerk en elke priester moet dit duidelijk begrijpen. Elke seminarist moet dit vóór zijn wijding goed begrijpen : nl. dat hij geënt is op een pad van gehoorzaamheid.

gepost door : John Sanidopoulos

18:40 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.