06-03-10

Zondag van de Kruisverering - 4e van de vasten

 

Zondag van de Kruisverering

 4e zondag van de vasten

 

 kruisverering1

Apostellezing : Hebr.4,14-5,6

Jezus, onze hogepriester
     Nu wij een verheven hogepriester hebben, een die de hemelse sferen is doorgegaan, Jezus, de Zoon van God, moeten wij vasthouden aan onze belijdenis. Want wij hebben een hogepriester die in staat is om mee te voelen met onze zwakheden; Hij werd zelf op allerlei manieren op de proef gesteld, precies zoals wij, afgezien dan van de zonde. Laten wij daarom vrijmoedig naderen tot de troon van Gods genade, om barmhartigheid en genade te vinden en zo hulp te krijgen op de juiste tijd.

Want elke hogepriester wordt genomen uit de mensen en aangesteld voor de mensen, om hen te vertegenwoordigen bij God, om gaven en offers op te dragen voor de zonden. Hij is in staat onwetenden en dwalenden geduldig te verdragen, omdat hij ook zelf aan zwakheid onderhevig is; daarom moet hij, als hij offers voor de zonden opdraagt, evengoed aan zichzelf denken als aan het volk. En niemand kan zich die waardigheid aanmatigen; men moet evenals Aäron door God geroepen worden.
     Zo heeft ook Christus niet zichzelf de eer van het hogepriesterschap toegekend; dat heeft God gedaan, die Hem zei: Mijn Zoon ben jij, Ik heb je vandaag verwekt. Zoals Hij ook elders zegt: Jij bent priester voor eeuwig, op de wijze van Melchisedek

Evangelie : Marcus, 8,34 - 9,1

Hij riep de menigte met de leerlingen bij zich en zei tegen hen: 'Als iemand achter Mij aan wil komen, laat hij dan met zichzelf breken, zijn kruis opnemen en Mij volgen. Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen. Wie zijn leven verliest vanwege Mij en de goede boodschap, zal het redden. Want wat baat het een mens heel de wereld te winnen maar zichzelf schade toe te brengen? Want wat kan een mens geven in ruil voor zichzelf?

Ook zei Hij hun: 'Ik verzeker u, er zijn er hier die de dood niet zullen proeven voordat ze hebben gezien dat Gods koninkrijk met kracht gekomen is.'

Kruisverering - Synaxrion

Op deze  zondag van de Vasten, vieren we de verering van het kostbaar en levenschenkend Kruis, en wel om deze reden : omdat we de veertig dagen dat we vasten, onszelf in zekere zin kruisigen.... En als wij ons dan bitter voelen en moedeloos en falend, wordt ons het levenschenkende Kruis getoond om ons te verkwikken en ons nieuw vertrouwen te geven, om ons het lijden van onze Heer in herinnering te brengen en om te vertroosten...We gelijken op hen die een lange en pijnlijke weg bewandelen, die vermoeid raken en dan een boom ontwaren, rijk aan blad, en zich neerlaten in de schaduw van die boom om een weinig te rusten, en dan, als verjongd hun weg verder  vervolgen. Zo ook werd heden, in deze vastentijd, bij deze pelgrimstocht en inspanning, het levenschenkende Kruis door de heilige Vaders in ons midden geplant om ons rust en verkwikking te schenken, om ons te verlichten en moed te geven voor wat nog wacht...Of, om nog een voorbeeld te geven : als een koning wordt verwacht, verschijnen eerst zijn banier en zijn symbolen en pas daarna komt hij in eigen persoon, blij verheugd over zijn overwinning en met zijn vreugde vervult hij wie onder hem staan. Op dezelfde wijze zendt Onze Heer Jezus Christus, die ons zijn overwinning van de dood gaat tonen en voor ons zal verschijnen in de heerlijkheid van de Verrijzenis, ons tevoren zijn scepter, het koninklijk symbool - het levenschenkende Kruis. En dat symbool vervult ons met vreugde en maakt ons gereed om, voor zover dat mogelijk is, de Koning zelf te ontmoeten en aan zijn overwinning alle glorie te geven....En dit alles midden in de vasten, die als een bittere bron is door zijn tranen en ook door zijn strijd en zijn ontmoediging...maar Christus geeft ons troost en bemoediging, aan ons, die als dolenden zijn in een woestijn tot het moment dat Hij ons zal leiden naar het geestelijk Jeruzalem door zijn Opstanding....Want het Kruis wordt genoemd : de Boom des Levens. Het is de boom die in het paradijs werd geplant en daarom hebben onze die boom midden van de vastentijd geplant, gedenkend zowel Adams heerlijkheid als hoe die hem ontnomen werd; eveneens gedenkend dat door het deelhebben aan die Boom, we niet meer sterven, maar in leven blijven....

 

O Heer, die ons vandaag deed vooruitzien

Naar de Lijdensweek,

Tevoren met Licht omstraald

Door de opwekking van Lazarus,

Help ons de reis van de vasten te volbrengen.

 

Nu wij het laatste deel van de Vasten hebben bereikt,

Laat ons nu tonen,

Dat het goddelijke leven in ons

Een aanvang heeft genomen.

En als we aan het einde

Van onze inspanning zijn gekomen

Mogen wij dan

De onvergankelijke heerlijkheid ontvangen.

(Triodion IIIb, o.a.pp.487,516,518 en 536)

 

Kruis2

 

In manus tuas Pater..Commendo spiritum meum

In uw handen, Vader...beveel ik mijn geest

De commentaren zijn gesloten.