09-06-10

Het spirituele leven door Archimandriet Placide Deseille

Het spirituele leven

Door

Archimabdriet Placide Deseille

Het fundament van ons leven in Christus is het doopsel. Wanneer wij dit sacrament ontvangen, ontvangen wij de genade van de Heilige Geest. Het verspreidt in ons een licht en een innerlijke kracht die ons in staat stelt te breken met het kwaad, om de bekoringen van het egoïsme te verwerpen, de geest van genot en heerschappij. Het is in deze zin dat het doopsel ons doet sterven aan de zonde en ons doet verrijzen met Christus tot een nieuw leven.

Maar het doopsel deelt ons dit nieuw leven niet mee in haar uiteindelijke staat, in haar volle rijpheid. Het geeft ons alleen de kiem, en dit zaad neergelegd in onze harten kan slechts groeien en zich ontwikkelen indien wij er onze vrije bijdrage toe leveren.

Het doopsel laat in ons een neiging voor het genot en de egoïstische voldoening voortbestaan. Het is dus nodig dat wij luisteren naar het Woord van God zoals het ons door de Kerk is overgeleverd en door onze gebeden de Heer  smeken  om ons ter hulp te komen. Dan zullen wij onze slechte neigingen kunnen beheersen om te gehoorzamen aan dat wat God ons vraagt, zelfs indien wij er de smaak ervan niet aanvoelen noch de lust. Immers, in dit stadium van het spirituele leven kunnen wij nog niet het bewustzijn hebben van dit nieuwe leven dat in ons verblijf houdt, wij kunnen nog niet op een duidelijke wijze de smaak voor het goede begrijpen, de aantrekkingskracht voor de dingen van hierboven. Het ontwaken van deze "spirituele gevoeligheid" is een gave van God en wordt slechts verleend aan hen die lange tijd  een "onzichtbare strijd" hebben geleverd. In afwachting kan alleen het geloof en het Woord van God ons toestaan om met zekerheid datgene te kennen wat goed is en wat kwaad is. De genade komt ons op een reële wijze te hulp, maar wij "voelen" het nog niet. Wij zijn overigens niet aan onszelf overgelaten in het begrijpen van het Woord van God. Het is immers niet datgene wat wij uit onszelf kennen, dat wat wij aanvoelen of het ons bevalt of ons goed lijkt,  dat noodzakelijk waar en goed is. De waarheid openbaart zich slechts aan hen die verenigd zijn in de liefde, aan hen die samen slechts één hart en één geest hebben in Christus. Met andere woorden : het is alleen de Kerk die het Woord van God van haar Heer kan verstaan, in het licht van de Heilige Geest. Wanneer alle christenen gedurende de eeuwen en op de verschillende plaatsen, op een bepaalde wijze het Woord van God hebben begrepen en er op een beslissende wijze de eisen ervan in eensgezindheid hebben  ervaren, dan is dit een teken dat de Heilige geest aan het werk is, dat het verstaan van het Woord dat aan de Kerk is overgeleverd van Hem komt. Er zich van verwijderen om zijn eigen opinie te volgen, of deze van een afzonderlijke groep, zou zondigen betekenen tegenover de liefde, het zou een "spirituele broedermoord" zijn .

Laat ons niet geloven dat er in de schoot van het Godsvolk een "evolutie van de gewoontes" zou bestaan die datgene wat "door allen en overal" in de Kerk geleerd is als voorbijgestreefd en ouderwets zou zijn. Wanneer het gaat over fundamentele punten zoals bijvoorbeeld, de noodzaak van het gebed, de betekenis van het vasten, de christelijke opvatting van het huwelijk en het seksuele leven, het absolute respect en de liefde voor elke menselijke persoon, de weigering van abortus, de euthanasie en het  racisme kunnen wij zeggen  dat er alleen gedragingen zijn die christelijk zijn en gedragingen die het niet zijn, dit geldt zelfs voor een  redelijk groot  aantal mensen die zichzelf christenen noemen of geloven dit te zijn . Het christendom kent geen willekeurige verboden noch "taboe's"; maar er bestaat een manier van leven die overeenstemt met het zaad van het goddelijk leven dat wij ontvingen bij het doopsel, dat eruit voortvloeit en helpt om het te ontwikkelen, en een manier van leven die het doodt.

Zeker, de christen blijft een zondaar. Maar voor de zonde bestaat een remedie : het berouw. Indien wij onze zonde erkennen, als wij ze in het diepste van onszelf betreuren, indien wij de goddelijke vergeving afsmeken, indien wij ons daadwerkelijk inspannen om ons te bekeren, dan zal God ons te hulp komen en ons vergeven. Maar als wij ons proberen te rechtvaardigen..als wij het kwade "goed" noemen en het goede "kwaad" dan sluiten wij ons van het berouw af, dan begaan wij de zonde tegen de Geest.

In de Kerk is er geen verschil tussen "moraal" en "spiritualiteit", er wordt geen minimumeis opgelegd aan allen en geen buitengewone eisen die het privilege zouden zijn van een elite. De Heer zegt tot allen "Wees volmaakt  zoals uw hemelse Vader volmaakt is". De volle ontwikkeling van ons leven als zonen van God en leden van de Kerk dat begonnen is bij het doopsel is de wet van elk christelijk leven. Het is geen wet die ons van buitenaf zou worden opgelegd, een wet geschreven op stenen tafels zoals ze werden gegeven aan Mozes, het is een wet die ingeschreven staat in onze harten door de Heilige Geest van liefde dat ons werd gegeven. In zekere mate verschillen de middelen  om dit in de praktijk om te zetten volgens zijn levenssituatie en persoonlijke voorwaarden die de zijne zijn; maar het doel is hetzelfde voor allen : getransfigureerde mensen te zijn door de kracht van de Heilige Geest, naar het beeld van de enige Zoon.

Vertaling : Kris Biesbroeck

10:49 Gepost in theologie | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.