27-06-10

Heilige apostel Jacobus

Heiligenleven

De heilige apostel Jacobus


 

Jacobus icoon

De heilige apostel Jacobus, de Broeder des Heren en eerste bisschop van Jeruzalem. Men neemt aan dat hij een zoon was uit een vorig huwelijk van de heilige Jozef de timmerman. Om zijn strikte naleving van de Wet werd hij"de Gerechte" genoemd en aan het hoofd gesteld van de jonge Kerk in Jeruzalem. Daardoor had hij de beslissende stem bij het eerste Concilie, toen de Apostelen beraadslaagden of ook onbesnedenen in de Kerk konden worden opgenomen in het jaar 36. Hij heeft een aan alle christenen gerichte vermaning geschreven die daarom als één van de "Katholieke Brieven" in het Nieuwe Testament een plaats heeft gevonden. Hij corrigeert daarin bepaalde misvattingen die het gevolg waren van slecht begrepen uitdrukkingen van de heilige Paulus betreffende de overheersende rol van de genade. Geloof zonder werken is een dood geloof. Hij spreekt daarin eveneens over de ziekenzalving en over de trouw van God. Ook de oudste vorm van de Goddelijke Liturgie staat op zijn naam. Deze is later bewerkt door de heilige Basilios de Grote, en nog eens door de heilige Johannes Chrysostomos.

Om zijn steun aan het missiewerk onder de heidenen van de heilige Paulus, werd Jacobus van de hoge tempelmuur gesmeten, gestenigd, en met knuppels doodgeslagen in het jaar 61 of 62. Op zijn knieën zag men toen dikke eeltbuilen, ontstaan door zijn gewoonte om dagelijks urenlang geknield te bidden voor de aan hem toevertrouwde gelovigen. Vele Joden geloofden dat de enkele jaren later gevolgde verwoesting van de Tempel de straf was voor deze moord

 

Troparion :

Als leerling des Heren hebt gij, Gerechte, het Evangelie aanvaard als Martelaar bezit gij de onvervreemdbare schat; als Broeder des Heren moogt gij vrijmoedig tot Hem naderen; als Hogepriester is u het ambt der voorbede toevertrouwd. Bid tot Christus God om onze zielen te redden.

Uit : Heiligenleven voor elke dag - orth.klooster Den Haag

De commentaren zijn gesloten.