25-07-11

De heilige Perpetua en Felicitas

Heiligenleven

Heilige Perpetua en Felicitas

 

Perpetua en felicitas.jpg

De heilige Perpetua en Felicitas

 

De heilige Perpetus en Felicitas nuit Carthago. Onder Septimus Severus (= de wrede) werden vooral de geloofsleerlingen vervolgd. Perpetua behoorde tot een voorname patriciërsfamilie uit die belangrijke handelsstad aan de kust van Noord-Afrika, welke nu geheel van de kaart verdwenen is. Perpetua, die reeds moeder was, en haar zwangere slavin Felicitas waren katechumenen. Nadat hun, op beschuldiging van christelijke praktijken, huisarrest was opgelegd, werden ze in het geheim gedoopt en na ontdekking in de gevangenis geworpen. Perpetua had ik het begin haar baby bij zich maar moest deze later afstaan. Ook de bezoeken van haar oude vader die haar smeekte medelijden met hem te hebben en deze bevlieging op te geven, brachten haar veel verdriet. Zij werd getroost door visioenen over de hemelladder en haar overwinning over de duivel.

Met veel pijn bracht Felicitas toen haar kind ter wereld, dat door een bezoekende christen werd geadopteerd. De cipier vroeg spottend wat het wel worden moest wanneer zij straks gefolterd zou worden. Toen gaf zij het beroemd gebleven antwoord : Nu ben ik het zelf die lijd, maar dan zal het Christus zijn Die lijdt in mij. Na hun veroordeling werden zij fel gegeseld en aan de wilde dieren voorgeworpen die hen echter ongemoeid lieten. Tenslotte werden zij gedood door een wild gemaakte koe, in 202. Samen met hen leden hun medekatechumenen Saturus, Revocatus, Saturnilus en Secundus. Zij werden met messen afgeslacht. Het verslag van het lijden van deze beide vrouwen en hun gezellen behoort tot de beroemste authentieke martelaarsakten. Het is grotendeels door haar zelf geschreven en door Saturus, terwijl de afloop door een andere getuige is toegevoegd.

 

Uit : heiligenleven voor elke dag – uitg Orth.klooster Den Haag

De commentaren zijn gesloten.