Filosofie - Religie - ORTHODOXIE

GEBED VOOR ONZE NAASTE

Als eerste en grootste gebod

Hebt Gij gegeven : U onze God en

Schepper te beminnen met geheel

Onze ziel, met geheel ons hart en

Met al onze krachten; en als tweede gebod,

 aan het eerste gelijk : onze naaste

te beminnen als onszelf.

Gij hebt geleerd dat deze beide

Geboden de gehele wet omvatten, wek

Door de genade van uw alheilige

Geest de liefde in ons hart om deze

Geboden daadwerkelijk te

Onderhouden. Dan zullen wij van U,

 onze Verlosser, als wij onze naaste

dienen, de vurige verlangde goederen

verwerven. Amen

Hilversum (Van onze redactie) 19 juli 2011 -De Russisch-Orthodoxe Kerk heeft geen ambitie om de staatskerk van Rusland te worden. Dat heeft een woordvoerder van het patriarchaat van Moskou verklaard in reactie op uitkomsten van een opiniepeiling waaruit zou blijken dat een derde van de Russen hiernaar verlangt.

H. Johannes Chrysostomos (ca 345-407), priester te Antiochië daarna bisschopvan Constantinopel, Kerkleraar
Homilie over het evangelie van Matteus, nr. 65, 2-4; PG 58, 619

Johannes Chrysostomos

De beker drinken om aan zijn rechterzijde te zitten

      De zonen van Zebedeüs vroegen aan hun meester, in de tegenwoordigheidvan hun medeleerlingen: "Wanneer u heerst in uw glorie, laat een van ons danrechts van u zitten en de ander links"...Christus haalde hen snel uit deillusie die ze zich maakten, door tegen hen te zeggen, dat ze beledigingen envervolgingen zouden moeten ondergaan en zelfs de dood: "Jullie weten niet watjullie vragen. Kunnen jullie de beker drinken die Ik zal moeten drinken?"Verbaas je niet dat de apostelen nog onvolmaakt zijn. Wacht tot het mysterievan het kruis zich voltrokken heeft en dat de kracht van de heilige Geest overhen is gekomen. Als je hun zielenkracht wilt zien, kijk dan een periode laternaar hen, dan zul je ze boven alle menselijke zwakheden zien staan. Christusverbergt hun zwakheid niet, opdat je zult zien wat ze later zullen worden, nade kracht van de genade die hen omvormen zal...

      "Jullie weten niet wat jullie vragen." Jullie weten niet hoe groot dieeer is, en hoe wonderbaarlijk. Aan mijn rechterzijde zitten? Dat gaat zelfs deengelen te boven. "Kunnen jullie de beker drinken die Ik ga drinken?" Julliespreken met Me over tronen en onbetekenende diademen; Ik spreek met jullieover strijd en lijden. Ik ontvang mijn koningschap niet nu; het is nu nog niethet uur van mijn glorie. Voor Mij en de mijnen gaat het in eerste instantieover geweld, strijd en gevaar.

      Let eens op welke vragen Hij hen niet direct stelt: "Zijn jullie instaat om jullie bloed te vergieten?" Om hen aan te moedigen stelt Hij hen voorom zijn eigen beker te delen, door met Hem in eenheid te leven... Later zie jediezelfde Johannes, degene die de eerste plaats wilde, altijd in gezelschapvan Petrus ... Jacobus op zijn beurt leefde niet lang meer na dezegebeurtenissen: hij werd vanaf het begin door zo'n vurig enthousiasme bezielden liet de menselijke belangen achter zich, om door zijn ijver te verdienendat hij de eerste martelaar onder de apostelen werd (Hand 12,2).

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Heiligenleven

Heilige Perpetua en Felicitas

De heilige Perpetua en Felicitas

De heilige Perpetus en Felicitas nuit Carthago. Onder Septimus Severus (= de wrede) werden vooral de geloofsleerlingen vervolgd. Perpetua behoorde tot een voorname patriciërsfamilie uit die belangrijke handelsstad aan de kust van Noord-Afrika, welke nu geheel van de kaart verdwenen is. Perpetua, die reeds moeder was, en haar zwangere slavin Felicitas waren katechumenen. Nadat hun, op beschuldiging van christelijke praktijken, huisarrest was opgelegd, werden ze in het geheim gedoopt en na ontdekking in de gevangenis geworpen. Perpetua had ik het begin haar baby bij zich maar moest deze later afstaan. Ook de bezoeken van haar oude vader die haar smeekte medelijden met hem te hebben en deze bevlieging op te geven, brachten haar veel verdriet. Zij werd getroost door visioenen over de hemelladder en haar overwinning over de duivel.

Met veel pijn bracht Felicitas toen haar kind ter wereld, dat door een bezoekende christen werd geadopteerd. De cipier vroeg spottend wat het wel worden moest wanneer zij straks gefolterd zou worden. Toen gaf zij het beroemd gebleven antwoord : Nu ben ik het zelf die lijd, maar dan zal het Christus zijn Die lijdt in mij. Na hun veroordeling werden zij fel gegeseld en aan de wilde dieren voorgeworpen die hen echter ongemoeid lieten. Tenslotte werden zij gedood door een wild gemaakte koe, in 202. Samen met hen leden hun medekatechumenen Saturus, Revocatus, Saturnilus en Secundus. Zij werden met messen afgeslacht. Het verslag van het lijden van deze beide vrouwen en hun gezellen behoort tot de beroemste authentieke martelaarsakten. Het is grotendeels door haar zelf geschreven en door Saturus, terwijl de afloop door een andere getuige is toegevoegd.

Uit : heiligenleven voor elke dag – uitg Orth.klooster Den Haag

6e zondag na Pinksteren

"Van de verlamde en de vergiffenis"

Lezingen van de zondag

Romeinen 12,6-14

We hebben verschillende gaven, onderscheiden naar de genade die ons geschonken is. Wie de gave heeft te profeteren, moet die in overeenstemming met het geloof gebruiken. Wie de gave heeft bijstand te verlenen, moet bijstand verlenen. Wie de gave heeft te onderwijzen, moet onderwijzen. Wie de gave heeft te troosten, moet troosten. Wie iets weggeeft, moet dat zonder bijbedoeling doen. Wie leiding geeft, moet dat doen met volle inzet. Wie barmhartig voor een ander is, moet daarin blijmoedig zijn. Laat uw liefde oprecht zijn. Verafschuw het kwaad en wees het goede toegedaan. Heb elkaar lief met de innige liefde van broeders en zusters en acht de ander hoger dan uzelf. Laat uw enthousiasme niet bekoelen, maar laat u aanvuren door de Geest en dien de Heer. Wees verheugd door de hoop die u hebt, wees standvastig wanneer u tegenspoed ondervindt, en bid onophoudelijk. Bekommer u om de noden van de heiligen en wees gastvrij. Zegen uw vervolgers; zegen hen, vervloek hen niet.

 Mattheüs 9,1-8

Hij stapte weer in de boot en stak over, terug naar zijn eigen stad. Daar probeerden een paar mensen een verlamde bij hem te brengen die op een draagbed lag. Bij het zien van hun geloof zei Jezus tegen de verlamde: 'Wees gerust, uw zonden worden u vergeven.' Daarop zeiden enkele schriftgeleerden bij zichzelf: Wat een godslasterlijke taal! Jezus doorzag hun gedachten en zei: 'Waarom hebt u zulke boosaardige gedachten? Wat is gemakkelijker, te zeggen: "Uw zonden worden u vergeven" of: "Sta op en loop"? Ik zal u laten zien dat de Mensenzoon volmacht heeft om op aarde zonden te vergeven.' Toen zei hij tegen de verlamde: 'Sta op, pak uw bed en ga naar huis.' En hij stond op en ging naar huis. Bij het zien hiervan werden de mensen van ontzag vervuld en ze loofden God, om de macht die hij aan mensen heeft verleend.

Lofzang tot de moeder van God

Het is waarlijk passend, dat wij U, Moeder van God, zalig prijzen,

U de altijd zalig geprezene En onbevlekte moeder van God;

U Die eerbiedwaardiger zijt dan de Cherubijnen en onvergelijkelijk glorievoller dan de Serafijnen;

U, Die het Woord Gods ongeschonden gebaard hebt, en  werkelijk de Moeder van God zijt, U prijzen wij.

Eer aan de Vader en de Zoon en de Heilige Geest, nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen . Amen

Kyrie eleison (drie maal)

Heer Jezus Christus, Zoon van God, door de voorspraak van uw alreine Moeder en van onze heilige Goddragende Vaders en van al uw heiligen, ontferm U over ons.

Amen

H. Maximus de Belijdenaar (ca. 580-662), monnik en theoloog
Mystagogie, 1

Opdat ze één mogen zijn zoals wij

      De Kerk draagt het beeld en gelijkenis van God, aangezien ze dezelfdeactiviteit heeft als Hij...God heeft de dingen tot bestaan gebracht door zijnoneindige macht, Hij bevat ze, verenigt ze, begrenst ze. Hij verbindt allewezens krachtig met elkaar en met zichzelf, door zijn Voorzienigheid...

      De heilige Kerk heeft dezelfde uitwerking voor ons als God, van wie zehet beeld is. Velen, bijna ontelbaar zijn de mannen, vrouwen, kinderen, dievan elkaar onderscheiden zijn, oneindig verschillend door geboorte, aard,nationaliteit, taal, levenssoort en leeftijd, bevoegdheden, zeden, gewoontes,kennis, bezit, karakter, en relaties. Maar allen worden in deze Kerk geborenen door zijn werk worden allen herboren tot een nieuw leven, herschapen door de heilige Geest.

      Aan allen heeft de Kerk ... één enige vorm gegeven, één enige goddelijkenaam: van Christus zijn en zijn naam dragen. Aan allen geeft ze ook een manierom uniek te zijn, die toestaat om ons te onderscheiden in vele bestaandeverschillen..., door de vereniging van alles in Haar. Door deze leden dieabsoluut niemand kan scheiden van de gemeenschap, aangezien ieder met elkaarovereenstemt, allen zijn verenigd door de handeling van de ondeelbare krachtvan de genade en van het geloof. "Allen zijn één van hart en ziel" (Hand4,32)...; één enkel Lichaam is gevormd door zo verschillende leden, isChristus zelf werkelijk waardig, Hij is ons ware Hoofd (Kol 1,18). "Er zijngeen Joden of Grieken meer, slaven of vrijen, mannen of vrouwen – u bent allenéén in Christus Jezus", schrijft Paulus (Gal 3,28)... Zo is dus ook de heiligeKerk het beeld van God, aangezien ze tussen alle gelovigen dezelfde eenheidbewerkstelligt als God.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Heiligenleven

De heilige Brigida van Kildare

De heilige Brigida, geboren in 450, leefde te Kildare in Ierland. Zij wordt in Ierland bijna evenzeer vereerd als de heilige Patrick, en reeds tijdens haar leven nam zij een heel bijzondere plaats in binnen de kerk van Ierland. Uit de verhalen over haar leven komt zij tevoorschijn als een vrouw met een sterk, opgewekt en medelijdend karakter, stralend van daadkrachtige liefde. En juist van haar kon gezegd worden dat zij geboren was in zonde, want zij kwam terwereld doordat haar vader overspel had gepleegd met een slavin. De vrouw van haar vader was hierover zo woedend dat zij hem dwong de zwangere slavin het huis uit te zetten.

Na de geboorte vertrouwde de vader zijn dochtertje toe aan een christin om haar te verzorgen en op te voeden, en na de dood van zijn echtgenote nam hij haar weer bij zich in huis. Zij verzette zich echter tegen zijn plannen om haar uit te huwelijken, en met drie vriendinnen legde zij de gelofte van maagdelijkheid af in de handen van de heilige bisschop Mel, een leerling van de heilige Patrick. Zo stichtte zij in Kildare het eerste Ierse vrouwenklooster.

Toen zij eens ten onrechte beschuldigd werd van slechte zeden, raakte zij onder gebed het houten altaar aan. Aanstonds ontsprongen daaraan groene bladeren, zodat iedereen van haar maagdelijkheid overtuigd werd. Door haar gebed gebeurden ook vele andere wonderen, zodat Kildare, op 15 km. Afstand van Dublin, een beroemd centrum werd, vooral door haar moederlijke zorg voor de steeds grotere schare van ongelukkigen die haar kwamen opzoeken en daadwerkelijke hulp vonden. Brigida is gestorven in 523, in de ouderdom van 73 jaar.

Uit :Heiligenlevens voor elke dag – uitg Orth Klooster Den Haag