01-09-11

Herderlijke brief van de Patriarch naar aanleiding van het begin van het kerkelijk jaar

+BARTHOLOMEUS

Door de genade van God

Aartsbisschop van Constantinopel, het Nieuwe Rome en

Oecumenisch Patriarch.

Dat de genade en de vrede

van Onze Heer  en God en Verlosser Jezus Christus

Schepper van alle dingen

zij met geheel zijn Kerk

 

 

 

Bartholomeus I.jpg

 

 

 

 

Welbeminde kinderen in de Heer,

 

            Vandaag strekt ons de genade van God tot eer, bij het begin van dit nieuwe kerkelijk jaar, een nieuwe cyclus van feesten, waaruit wij putten aan de bronnen van de zegeningen. Zo worden wij opgeroepen  een spirituele strijd te voeren om de belofte , heiligen te worden, dit wil zeggen “naar de gelijkenis met God’ te realiseren.

            Echter, vandaag, de 1e september, wordt de eerste dag van het kerkelijk jaar toegewijd aan het initiatief van het Oecumenisch Patriarchaat namelijk dit van het gebed voor ons leefmilieu. Zo een beslissing is in niets tegengesteld ,aan het begin van het kerkelijk jaar; het gaat, voor alles, om een spirituele strijd die leidt tot een goede verandering van de mens en bijdraagt aan de verbetering van zijn relaties met de leefomgeving en de gevoeligheid van de mens ten gunste van zijn bescherming en zijn  veiligheid.

            Zo loven wij vandaag de heilige naam van God, want hij begunstigt de mensheid met de gave van de natuur,  hij onderhoudt ze en ondersteunt ze, voor zover hij de natuur innerlijk omvormt waarin de mens zich kan ontwikkelen, lichaam en ziel. Tegelijk kunnen wij niet zwijgzaam blijven voor het feit dat de mens deze gave van God niet meer eert zoals het zou moeten en ze integendeel vernietigt door  gulzigheid of nog : door doelstellingen die zuiver egoïstisch zijn.

            Onze leefomgeving is samengesteld, zoals wij weten, uit de aarde, het water, de zon, de lucht,en de ganse fauna en flora. De mens heeft de mogelijkheid om de natuur te exploiteren voor zijn eigen goed, maar binnen bepaalde limieten. Immers, zijn daden moeten gezien worden door het prisma van de duurzame ontwikkeling, door de mogelijkheid om de verbruikte energie te reproduceren, door de bescherming van alle levende wezens, de dieren en de schepping. Bovendien is een  goede manier om de exploitatie van de natuur onder ogen te zien ook een gebod van God aan de mens. Het is hem gegeven nog voor de zondeval. Het overschrijden van deze limiet is ongelukkiglijk karakteristiek voor de twee laatste eeuwen van de geschiedenis van het menselijk geslacht. Dit fenomeen vernietigt de harmonie van de natuurlijke systemen van de leefomgeving, het leidt tot een oververzadiging en ontbinding van de schepping, maar ook van de mens, die niet kan leven in een ecosysteem waarvan het evenwicht onherstelbaar vernietigd is. Het resultaat van zo een verschijnsel maakt de weg vrij voor de uitbreiding en verspreiding van ziekten, voor de verontreiniging van voedingswaren, en dit als gevolg van menselijke ingrijpen.

            Op onze dagen is het van belang om de belangrijke betekenis van de bossen en de flora in het algemeen te onderlijnen ten voordele van de duurzaamheid van het aardse ecosysteem, en op dezelfde wijze voor het behoud van de waterbronnen. Men moet ook de grote bijdrage  van de dieren niet onderschatten voor dit goed functioneren. De dieren zijn altijd de grote vrienden van de mens geweest en beantwoorden aan zijn behoeften, want zij voorzagen en voorzien nog altijd de mens van voedsel, kleding, en als transportmiddel. Zij zijn ook bescherming en gezelschap. De mensen en de dieren  hebben een zeer nauwe band met elkaar, zoals ook de gebeurtenis van de schepping het bewijst, waar mensen en dieren op dezelfde dag zijn geschapen (Gen 1,24-31), of nog, wanneer God aan Noach beveelt om tijdens de zondvloed een koppel van elk dier te behouden (Gen 6,19) is karakteristiek. Immers, God toont een bijzondere zorg aan het redden van het dierenrijk. In het leven van de heiligen  vinden wij vele aanduidingen die handelen over de buitengewone relatie tussen de Heiligen en de wilde dieren. Deze laatsten onderhouden echter in andere omstandigheden zich niet vriendschappelijk met de mens. Dit is echter niet te wijten aan hun slechte natuur, maar wel aan de weerstand van de mens ten overstaan van Gods genade en als gevolg daarvan, aan zijn conflictsituatie met de elementen, de dieren en de andere levende wezens van de natuur. Anderzijds beïnvloeden de consequenties van het verval van de relaties van Adam en Eva te overstaan van hun schepper deze van de leefomgeving : “De aarde zal vervloekt zijn omwille van u. Zwoegend zult u van hem eten, alle dagen van uw leven. Distels en doornen zal hij voortbrengen, met veldgewas moet gij u voeden. In het zweet zult gij werken voor uw brood, tot gij terugkeert naar de grond waaruit gij genomen zijt” (Gen 3,17-19). De verzoening van de mens met God houdt ook de verzoening in met de elementen van de natuur.

            Het is evident in deze zin, dat de goede relaties van de mens ten overstaan van de leefomgeving zich ontwikkelen wanneer, parallel hiermee zijn goede relaties met God zich ontwikkelen. Het synaxarion geeft ons een bekende gebeurtenis weer dat goed bekend is uit het leven van de Heilige Antonios de Grote, die, tot de leeftijd van 90 jaar gekomen, besloot, door de inspiratie van een engel van God, om zich te laten wegcijferen in de woestijn en een andere anachoreet, de Heilige Paulus van Thebe, ging opzoeken opdat hij door hem spirituele troost zou ontvangen. Hij ging drie dagen op weg,  en ontdekte sporen van wilde dieren, voor hij viel voor een leeuw. Deze laatste maakte voor hem een kalme buiging en leidde de Heilige Antonios de Grote naar de grot van de Heilige Paulus, waar hij hem vond terwijl hij zich liet bedienen door wilde dieren. Een raaf bracht hem zijn dagelijks brood ! De dag zelf van het bezoek van de Heilige Antonios de Grote bracht hij een dubbele portie voor hem en zijn bezoeker !

            Deze heiligen, die goede relaties hadden ontwikkeld met God, hadden dezelfde relaties met alle dieren uit de natuur. Deze schepping van goede relaties ten overstaan van God moet onze voornaamste bekommernis uitmaken, en in dit perspectief moeten wij onze eigen relaties met de wereld der dieren , met de planten en de bloemen en het geheel van de levenloze dingen weer op hun juiste  plaats zetten. Zo is ook de liefde voor de dieren geen steriele sociale gebeurtenis voor onze welbeminde dieren, ongelukkiglijk dikwijls vergezeld met de ongevoeligheid voor het lijden van andere mensen, die naar het beeld van God zijn gemaakt, maar het resultaat van onze goede relaties met de Schepper van alle dingen.

            Dat de Schepper van alle goed, van het heelal en van de aarde, van zijn ecosysteem, voor ons allen een bron van inspiratie mag zijn opdat wij ons op barmhartige wijze zouden gedragen tegenover elk element van de natuur, met een liefdevol hart ten overstaan van alles : mensen, dieren en planten. Want zoals de Heilige Isaak de Syriër het zei  antwoordend op deze vraag : “Wat is een liefdevol hart ?” “Een liefdevol hart is een hart die strijdt voor gans de schepping, voor de mensen, voor de vogels die een prooi zijn, voor de dieren en voor het geheel van  het geschapene. Tranen vloeien ter hunner gedachtenis en herinnering. Omwille van de grootheid van zijn liefde, beklemt zijn hart en het is niet mogelijk om het minste lijden te verdragen of te verstaan, zelfs het minste dat zich in de schepping manifesteert (Heilige Isaak de Syriër, Traité Ascétique, 81).

            Het is in deze geest van medelijden voor gans de schepping dat wij de gave die God , als meester van de schepping,aan ons heeft gegeven zullen eren door onze vaderlijke genegenheid te tonen voor zijn elementen, waaraan wij zullen gehoorzamen nadat wij onze eigen welwillende  bereidheid hiervoor hebben ingezien. Zij beantwoorden dus met filantropie en dienstvaardigheid aan onze behoeften.

 

                                                                                  De 1e september 2011

 

                                   +BARTHOLOMEUS van Constantinopel

                                   Vurige voorspreker bij God

 

11:07 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.