23-10-11

Heilige Pafnoetios

Heiligenleven

De heilige Pafnoetios van Kefala

Pafnuty de asceet6.jpg

Heilige Pafnoetios

 

De heilige Pafnoetios van Kefala was een tijdgenoot van de heilige Antonios de Grote, die hem zeer hoog schatte als een echte asceet, met de gave om de zielen te genezen en te redden. Van hem wordt verteld dat hiju de tachtig jaar van zijn monnikschap altijd hetzelfde habijt had gedragen zonder het ooit uit te doen. Een andere lezing, die waarschijnlijker klinkt, zegt dat hij nooit meer dan één tuniek tegelijk bezat.

Samen met de beroemde Makarios en de grote Serapion heeft hij een leefregel opgestend voor de kluizenaars in de woestijn, die later overgenomen is door de heilige Benedictus van Aniane. In de bijeenkomst der broeders onderscheidde hij zich door zijn rustig en overwogen oordeel, waarbij hij altijd eerst het belang van de broeder over wie geoordeeld moest worden, in het oog hield.

Een uitspraak van hem luidde :  Houd meer van werk en inspanning dan van rust; meer van verachting dan van verering; meer van geven dan van krijgen. En hij waarschuwde ernstig : wanneer God ons een talent geschonken heeft en we denken  dat wijzelf daarmee iets goeds gedaan hebben, dan zal God toelaten dat we in vernederende zonde vallen omdat we de eer van het goede werk niet aan Hem hebben toegeschreven. En dan geldt voor ons het woord uit de Psalm : ‘Waarom spreekt ge van mijn gerechtigheden, terwijl uw onreine lippen Mijn verbond schenden ?(vgl. Psalm 49).

Wanneer hij  iemand slecht zag doen, begon  hij ogenblikkelijk God te smeken om vergeving, alsof hij het zelf had gedaan. Bij zijn zwerftochten door de woestijn ontmoette hij eens een groep rovers die aan het drinken waren. De hoofdman, die hem kende en wist dat Pafnoetios nooit iets dronk, zette hem een dolk op de borst en dreigde hem te doorboren  wanneer hij niet een glas met hen meedronk. Pafnoetios wilde de ander niet met een moord belasten en dronk rustig zijn glas uit. De ander was getroffen en vroeg vergeving, en beloofde zijn gewelddadigheden te zullen staken. Dit alles gebeurde in de tijd van de grote Antonios, dus in de 4e eeuw.

 

Uit: Heiligenlevens voor elke dag. Uitg.Orthodox klooster. Den Haag

De commentaren zijn gesloten.