02-09-12

De heilige Austreberta

Heiligenleven

De heilige Austreberta

 

Austreberta.jpg

De heilige Austreberta

 

De heilige Austreberta, abdis, werd geboren in 630 in Terouane, een stad van Artois, uit een grafelijk geslacht. ,Van jongsaf was zij van plan moniale te worden, en toen haar ouders, terwijl zij nog een jong meisje was, een huwelijk voor haar beraamden, ging ze naar de heilige Omer, de bisschop van de stad, om de zaak te bespreken. Deze overtuigde zich van haar oprechte gezindheid en standvastigheid, nam haar de gelofte van maagdelijkheid af en gaf haar de sluier.  Zo kwam zij bij haar ouders terug.

Dezen legden zich neer bij het voldongen feit en stelden haar in staat om thuis een religieus leven te leiden. Tegen dat ze volwassen werd, deed zij in overleg met hen de erop volgende geloften van armoede en gehoorzaamheid in de abdij van Port aan de Somme, niet ver van Abbeville. Zij richtte al haar energie op het kloosterleven, zocht nooit enige bevrediging voor zichzelf en behandelde zelfs de jongste zusters met grote eerbied. Het feit dat zij later tot priores gekozen werd, bracht gaan enkele verandering in deze houding.

Toen in Pavilly een nieuw klooster was gesticht, werd Austreberta met grote moeite overgehaald om daar abdis te worden. Zij werd gewijd door de heilige Ouen en begon toen vol energie aan de heiliging van zichzelf  en van de monialen die aan haar zorg waren toevertrouw. Hoe hard zij ook voor zichzelf was, haar zusters leidde zij met zachte goedheid. Van anderen vroeg zij slechts wat zij zelf in nog veel sterkere mate beoefende. En waar mogelijk beoefende ze nog steeds de gehoorzaamheid. Daarover vertelt een typerende anekdote :

Men stond daar te middernacht op voor het nachtofficie en ging dan weer slapen. Na afloop van de dienst was Austreberta op een keer nog een tijdlang in de kerk blijven bidden, zodat de zusters reeds ingeslapen waren toen zij zich door de slaapzaal naar haar cel begaf. In het donker stootte  zij ergens tegenaan, zodat de priores wakker werd. Deze dacht dat één van de novicen lastig was en zei kwaad dat ze maar moest gaan bidden bij het kruis op de gang. De abdis deed zoals haar gezegd werd, en de volgende morgen vonden cde zusters haar aan de voet van het kruis.

Onder zulk een leiding kwam het klooster tot grote bloei. Van alle kanten bracht men kinderen om ze te doen opvoeden onder de leiding van deze heilige abdis, en veel vrouwen verzochten om te mogen intreden. Zo voleindigde Austebera een vruchtbaar leven. Zij werd getroffen door een hevige ziekte, liet zich nog eenmaal naar de kapittelzaal dragen voor een laatste toespraak tot haar monialen, en gaf zich verder geheel over aan het gebed. Zo is zij in vrede gestorven in 703.

Uit : Heiligenlevens voor elke dag. Uiyg. Orth.klooster Den Haag

De commentaren zijn gesloten.