13-02-13

Heiligenleven _Zacharia paus van Rome

Heiligenleven

Heilige Zacharia, Paus van Rome


zacharia paus van rome.jpg


De heilige Zacharia, paus van Rome, was een griekse geleerde die Rome bezocht. Daar werd hij priester gewijd in de tijd dat de stad in voortdurende alarmtoestand verkeerde wegens de invallen der Lombarden. Zijn voorbeeldig leven, zijn diep menselijk begrip en liefdevolle aandacht wonnen de sympathie van ieder met wie hij in aanraking kwam, en zo gebeurde het dat hi na de dood van Gregorius III in 741 tot diens opvolger gekozen werd als bisschop van Rome. Het was een tijd vol ellende, want de Lombarden hadden zelfs de kerk van de heilige Petros geplunderd, die de Gothen tot nu toe steeds hadden ontzien.
Op uiterst diplomatieke wijze schreef Zacharia nu een hoffelijke brief aan de Lombardenkoning, die daardoor zo getroffen werd dat hij wel wilde onderhandelen met de nieuwe paus.
Deze trok, met een aantal van zijn geestelijken naar Terni in Umbrië, waar hij door Luitprand, de koning, eveneens met grote hoffelijkheid werd ontvangen. Er werd een verdrag gesloten, de romeinse gevangenen werden vrijgelaten en de ingenomen steden teruggegeven. Met grote plechtigheid werd een bisschop gewijd voor Terni, wat een grote indruk maakte op de Lombarden.
Ook daarna bemiddelde Zacharias bij de geschillen in Noord-Italië, en tenslotte wist hij een vrede te bewerken voor heel Italië, die 20 jaar duurde. Deze tijd gebruikte hij om het kerkelijk leven, dat veel te lijden had onder de voortdurende oorlogstoestand, weer innerlijk te versterken. Tegelijk  wendde hij zijn invloed aan om in het oostromeinse rijk de verwoestende invloed van de ikonenstrijd tegen te gaan. En in het Noorden steunde hij de missionering van de heilige Bonifatius.
In West-Europa groeide intussen steeds de macht van de hofmeiers onder de franse koningen. Pepijn zond bisschop Burchhard en abt Fulrad als gezanten om te onderzoeken of de paus neutraal zou blijven wanneer hij naar de macht greep. Zacharias, die een sterke steun zocht tegen de Lombarden, ging veel verder dan het verzoek rijkte. Hij schreef aan Pepijn ook de kroon niet te weigeren wanneer die hem zou worden aangeboden, en aan de franse edelen schreef hij wel geen rechtstreekse aansporing om de machteloze Childeric III af te zetten, maar wel dat de kroon toebehoorde aan wie de macht had. Deze mededeling werd als een hemelse goedkeuring beschouwd en in het volgend jaar werd Pepijn gekroond te Soissons door de aartsbisschop van Metz, eveneens Bonifatius geheten. Maar toen was Zacharias juist gestorven. Op 3 maart 762. Zijn gedachtenis wordt gevierd op de dag van zijn begrafenis.
Uit : Heiligenlevens voor elke dag. Uitg. Orthodox klooster-Den Haag

De commentaren zijn gesloten.