26-04-13

orthodoxie & pasen

Orthodoxie & Pasen*

Geplaatst op april 24, 2013 door admin

Het Koninkrijk der hemelen is gelijk aan een koning,
die voor zijn zoon een bruiloft aanrichtte“.

Matth.22: 2

De Orthodoxe Kerk is de voortzetting van

de Heilige Traditie van de ongedeelde Christelijke Kerk.
In de Orthodoxe Kerk worden de feesten gevierd volgens
de leer van de oorspronkelijke Kerk.
Niet alleen met Pasen, maar elke week wordt er een beetje verder naar dit Hoogfeest toegeleefd.
Iedere gewone zondag is het namelijk een beetje Pasen en wordt er de Opstandingshymne [Apolytikion/Troparion] gezongen volgens een 8-wekensysteem.
Orthodoxen nemen het gezegde, ‘zoals de ouden zongen zo piepen de jongen’, letterlijk.
Zo wordt op de zondag van toon 1 gezongen:
Terwijl de steen door de Joden verzegeld was, *
En de soldaten Uw smetteloos Lichaam  bewaakten. *
Zijt Gij ten derde dage opgestaan, o Heiland, *
waardoor Gij aan de wereld het leven  schonk. *
Daarom riepen de Krachten der Hemelen *
tot U, o Levenschenker: *
Eer aan Uw Opstanding o Christus; *
eer aan Uw Koninkrijk; *
eer aan Uw Heilsorde,
enig Menslievende“.

[geluid grieks ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΗΧΟΣ Α:
http://www.youtube.com/watch?v=OsXwwLCIwn4&feature=pl...]

Als je hier elke week een beetje naar toe leeft, kan het niet anders of het Paasfeest wordt een Feestdag, zoals het nergens gevierd wordt.
In Jerusalem wordt op de historische plek op het moment suprême zelfs een vuur ontstoken [als symbool van het Licht], welk over de gehele orthodoxe wereld verspreid wordt o.a. met behulp van helikopters en vliegtuigen.
Dit geeft wel aan dat Pasen in de Orthodoxie [Griekse betekenis: `de rechte mening`] iets heel bijzonders is.
Zo gebeurt dit ook met Pasen in de Orthodoxe Kerk aan de Springweg.
Orthodoxen van allerlei windstreken [Griekse-,  Roemeense-, Bulgaarse-, Russissche- en Nederlandse orthodoxen] verdringen zich om een vonkje van dit Paasgebeuren op te vangen. Het gehele  jaar hebben zij zich op de zondag voorbereid en met Pasen zelfs
een hele periode van 40-daagse vasten, om hiervoor gereed te zijn.

Dat moet dan nogal wat zijn dat de gehele Springweg midden in de nacht vol staat met mensen om het licht uit de Altaarruimte [van achter de iconostase] te komen zien.
De priester , als vertegenwoordiger van de bisschop [de Kerk], ontsteekt dit licht als eerste, en de gelovigen van jong tot oud komen er hun paaskaars aansteken, sommigen zelfs met een gehele bundel kaarsen tegelijk.
Wat houdt dit Licht in, dat er zo’n massa mensen op af komt; dat mensen geraakt worden door een Boodschap van Licht, Hetgeen zij als voorbeeld aan hun leven stellen.
Volgens de Orthodoxe leer word je volgeling van dit Licht/Christus door gedoopt te worden
– je bekent dat je Zijn leerling wilt zijn – je met Hem wilt bekleden.
Bekleed willen worden met onze Heer Jezus Christus, de door God gezonden Zoon, waarlijk God, Die voor ons Mens is willen worden. Hij, Die de wet van Mozes, welke van oudsher gevolgd werd, met de Blijde Boodschap van Zijn Liefdesleer vernieuwde.

Vasten
Het is in deze wereld onafwendbaar dat de mens wordt geconfronteerd met beproevingen en strijd.
De Geest van God gaf door Zijn Profeten opdracht aan de mens om door vasten en gebed de geestelijke beproevingen en strijd aan te gaan en dezen te weerstaan.

De mens is prachtig geschapen, naar Zijn Beeld en Gelijkenis, want Hij zag dat het goed was.
God was zo goed om de mens een vrije wil te geven.
Wat we met deze vrije wil doen is helaas niet altijd even fraai.
Negatieve en verwerpelijke zaken worden ons aantrekkelijk voorgesteld. Oneerbare handelingen, verafgoding van idealen, hebzucht, egoïsme en tovenarij zijn gewone zaken aan het worden.
De mens wordt vijand van zichzelf en vecht; wordt jaloers; kwaad en stelt zichzelf op de eerste plaats. De naaste wordt vergeten.
Het gevaar is aanwezig dat de mens verdeeld wordt, afgunstig wordt, op zoek gaat naar extremen, als maar grotere uitdagingen, nieuwigheden en zulke dingen meer.
Paulus schrijft hierover dat degene die dergelijke dingen doet het Koninkrijk niet zal bezitten.
De vrucht van de Geest daarentegen is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtmoedigheid, zelfbeheersing. Tegen zodanige mensen is de Wet niet.
Want wie Christus toebehoren, hebben het vlees met zijn hartstochten gekruisigd.
Indien wij door de Geest leven, laten wij ook door de Geest ons spoor houden. Wanneer het lichaam onder controle is, kan de geest zijn functie uitoefenen. Het vasten houdt het lichaam in toom.
Door middel van vasten, bedwingen wij de tegenstrever, slaan zijn streken van ons af en vernietigen zijn sterke vasthoudendheid.
Drie zaken tot welke de Wijsheid ons aanspoort te beoefenen zijn: Geloof in God, beproevingen geduldig te aanvaarden en het vlees te bedwingen” [woestijnvader Arsenius].
Jesaia heeft over vasten gezegd: “Is dit niet het vasten dat Ik verkies: de boeien der onrechtvaardigheid los te maken?” [Jes. 58: 6].
En in het Nieuwe Verbond zegt onze Heer Jezus Christus:
Maar deze soort vaart niet uit dan door bidden en vasten”[Matth.17: 21].

Christus vastte 40-dagen in de woestijn en werd er drie maal door de Satan verzocht.
Zo gaf Hij ons Zelf het voorbeeld voor de vasten, ons lerende de verleidingen te weerstaan.
Met het vasten komen we dichterbij God, ontvangen we kracht van de Heilige Geest om te volharden.

Door Zijn Kruis op Zich te nemen overwon Christus de dood en hiermee de dood voor de gehele  mensheid en Hij riep iedereen op zijn eigen kruis op te nemen.
Hij is in waarheid de Zoon voor Wie de Koning van de wereld [God] een bruiloftsmaal aanrichtte en
de mensen van de hoeken van de straat opriep
Zijn Feest mee te vieren.
Een Feest wat zijn weerga niet kent – een feest van Goddelijke Liefde.
In de Paasnacht wordt de epiloog van het Johannes-Evangelie gelezen – het onder alle Christenen bekende begin van de Blijde Boodschap -
In den beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God . . . . .” [John 1: 1-17].
Dit Evangelie geeft heel beknopt weer waar het in het Christelijk leven om draait namelijk de oproep:
Indien iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelf en neme zijn kruis op en volge Mij . . . “.

We volgen Christus in de streken van Cesaréa Filippi, van ouds ook de ‘landstreek aan de Jordaan’.
Het is het gebied waar deze rivier ontspringt, en vanwege z’n gebergten en laagvlakten is het een omgeving van ruisende waterstromen en klinkende watervallen.
Daar, in dat gebied, heeft deze Christus het bij Zijn Discipelen voor het eerst aangekondigd:
Zijn komende Lijden en Sterven. De weg die Hij zou gaan, tot aan Zijn Kruis van Golgotha.
Ja, tot en met: ‘Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten’.
De Christen zal met Christus deze weg gaan, waarin ten volle vervuld zal worden:
‘Al Uw hoog opgezweepte stortvloeden komen over mij heen’ [psalm 41/42: 8].
Ruisend en bruisend zal Gods rechtvaardige verbolgenheid – over de zonden van al de gelovigen – spoelen. Dit alles is echter altijd gericht op de Verzoening tussen God en mens.
Ook hierin zal Psalm 41/42 vervuld worden.
En als we aandachtig de weg volgen die Christus, de God-mens is gegaan,
dan krijgen we iets te zien van alles wat Jezus’ in Zijn lijden voor ons heeft voorbereid . . . . .
Dat het niet erg is dat je als mens faalt [valt], op voorwaarde je telkens maar weer je menselijke onvermogen onderkent en Hem volgt en weer opstaat.

Grote en heilige week [Megáli Evdomáda]
Lazaros-zaterdag – Palmzondag


lazarus25.jpg



Lazaros-zaterdag is een viering van Pasen. Het is de enige keer in het gehele Kerkelijk Jaar dat de Opstandingsdienst van de zondag op een andere dag dan de Zondag wordt gevierd.
Tijdens de Liturgie van Lazaros-zaterdag, verheerlijkt de Kerk Christus als
de Opstanding en het Leven“, Die nog voor Zijn eigen Lijden en Kruisdood Lazaros uit de doden heeft doen opstaan en daarmee de universele opstanding van de mensheid heeft bevestigd.
In de Goddelijke Liturgie van Lazaros-zaterdag wordt het ‘Trisagion’ van de Liturgie vervangen  door het doop-vers uit Galaten: “Gij allen, die in Christus zijt gedoopt zijt, hebt u bekleed met Christus” [Gal 3:27] .
Dit wijst op het Opstandings-karakter van deze viering.
Lazaros-zaterdag was ooit een van de weinige dagen in het Orthodoxe Kerkelijk Jaar waarop gedoopt werd. Door Lazaros’ opstanding uit de dood, werd Christus door de massa geprezen als de lang verwachtte Messias-Koning van Israël.
Zo kwam de profetie van het Oude Testament  in vervulling: “Jubel luid, gij dochter van Sion; juich, gij dochter van Jeruzalem! Zie, uw koning komt tot u, hij is rechtvaardig en zegevierend, nederig, en rijdende op een ezel, op een ezels-hengst, een ezelinnen-jong” [Zach. 9: 9; Joh 12: 12].
Gelovigen, laat ons eenstemmig in de handen klappen; laat ons zoals de kinderen de twijgen van de deugden aan Christus brengen. Laat ons als schone doeken onze God-wel-gevallige werken voor Hem uitspreiden om Hem op mystieke wijze bij ons te ontvangen” [uit de kleine Vespers van deze dag].
De menigte begroette Hem met palmtakken in hun handen en riepen Hem toe met kreten van lof: “Hosanna! Gezegend is Hij Die komt in de naam van de Heer! De Zoon van David! De Koning van Israël!
Door deze verheerlijking van het volk, werden de Priesters en Schriftgeleerden er uiteindelijk toe gedreven “om Hem te vernietigen, om Hem ter dood te brengen” [Luc.19: 47, Joh.11: 53, 12: 10].

In de hemel gezeten op de Troon, maar op aarde op een lastdier, hebt Gij, o Christus God, de hymne der Engelen en het gezang van de kinderen aanvaard, die tot U riepen: Gezegend Hij Die komt, om Adam weer te roepen” [Kondakion]. [Adam, die gehele mensheid vertegenwoordigt].

Maandag in de Grote en heilige week - de vijgenboom
Iemand bezat een vijgenboom, die in zijn wijngaard was geplant,
en hij kwam om vrucht daaraan te zoeken en vond er geen.
En hij zei tot de wijngaardenier: Zie, het is nu al drie jaar, dat ik vrucht aan deze vijgenboom kom zoeken en ik vind ze niet. Hak hem om! Waarom zou hij de grond nutteloos beslaan?
Hij antwoordde en zei tot hem: Heer, laat hem nog dit jaar staan, ik zal er eerst nog eens omheen graven en er mest bij brengen, en indien hij in het komende jaar vrucht draagt, [dan is het goed,] maar anders, dan moet gij hem omhakken” [Luc.13: 6-9].

God de Vader, als de Eigenaar van de vijgenboom, verwachtte bekering en geloof van het [Joodse] volk over de drie jaren van de publieke bediening  van Zijn Zoon.
De Zoon van God, als een vriendelijke en zorgzame Herder, vroeg Zijn Vader om te wachten, terwijl Hij zou proberen de vijgenboom, het volk, opnieuw vruchtbaar te maken.
Maar Zijn inspanningen werden niet met succes bekroond en de vreselijke Profetie werd vervuld waarbij God de mensen die standvastig verzet tegen Hem tonen van Zich verwijdert.
De Heer Jezus Christus verbeeldt de vervulling van dit vreselijke ogenblik, op Zijn weg naar Jeruzalem, enkele dagen voor Zijn Lijden aan het Kruis. De vruchteloze vijgenboom die verdort groeide op langs de kant van de weg [Matth.21: 19].

Dinsdag in de Grote en heilige week - de Tien Maagden en de bruiloftszaal.


Terwijl ze heengingen om olie voor hun lampen te kopen, kwam de Bruidegom, en die gereed waren, gingen met Hem de Bruiloftszaal binnen, en de deur werd gesloten.Later kwamen ook de andere maagden en zeiden:

tien maagden.jpgHeer, Heer, doe ons open!
Maar Hij antwoordde en zeide: Voorwaar, Ik zeg u, Ik ken u niet.
Waakt dan, want gij weet de dag noch het uur“.

[Matth.25: 10-13]

Deze maagden hebben het goed gedaan, ze deden goede werken en gehoorzaamden God.
Zij verkrijgen de Heilige Geest hetgeen de olie [werken van barmhartigheid] is die de dwaze maagden ontbrak. De dwaze maagden worden dwaas genoemd omdat ze de noodzakelijke vrucht van de deugd vergaten. Dit is de genade van de Heilige Geest, zonder welke niemand wordt gered en niemand kan worden gered, want:
‘Het is door de Heilige Geest dat elke ziel herschapen wordt naar Gods beeld en gelijkenis, verheven wordt in deugdzaamheid en elke ziel wordt verlicht door de Trinitaire eenheid van de heilige Mysteriën’. De Heilige Geest bereidt de mens voor tot het naderen van de Troon van God.
Ik zal onder hen wonen en Ik zal hun God zijn, en zij zullen Mijn volk zijn‘.
De olie in de lampen van de wijze maagden stelt het volharden in gebed en  goede werken voor. De olie die langdurig met heldere vlam brandt,
waardoor de maagden in staat zijn te wachten op de Bruidegom Die te middernacht komt, en met Hem het huis van vreugde mogen binnentreden.

Woensdag in de Heilige Week – Christus reageert op opschudding over een arme vrouw die Zijn voeten zalft met olie.


zalving van de voeten.jpg

De armen hebt gij immers altijd bij u en gij kunt hun weldoen, wanneer gij maar wilt; maar Mij hebt gij niet altijd. Zij heeft gedaan, wat zij kon; van tevoren heeft zij Mijn lichaam gezalfd voor de begrafenis.

Voorwaar, Ik zeg u, overal waar het Evangelie verkondigd zal worden, over de gehele wereld, zal ook tot haar gedachtenis gesproken worden van wat zij gedaan heeft” [Marc.14:7-9].
In de Avonddienst ontvangen de Orthodoxe gelovigen de ziekenzalving:
“Gij Die gezalfd zijt met de Myron van de Geest, Christus God, bevrijd ons van de bevlekkende hartstochten; en ontferm U over ons als de alleen Heilige en Menslievende”.

Witte donderdag
voetwassing254.jpgOp deze dag herinneren we;

- dat Christus Zichzelf met een doek omgordde en de voeten van Zijn Leerlingen waste.
- Vervolgens heeft Hij ons een Avondmaal in de Bruiloftszaal bezorgd, waarbij Hij ons in het Mysterie van Zijn heilig sterven heeft ingeleid. Hiermee verheerlijken wij Zijn kostbaar lijden en worden wij door Zijn Liefde voor ons uit het verderf gered.
De Goddelijke Liturgie bezit

 


Goede Vrijdag – Megáli Paraskeví 


EPITHAFOS bALKAN 19E EEUW.jpg

de tweevoudige volheid: het is de vervulling van het Pascha der Wet, en tegelijk het Nieuwe Pascha:het kostbaar Lichaam en Bloed van de Meester.

- Zonder iets te ontzien, zelfs de wet der vriendschap, bracht Judas zijn slechte plannen ten uitvoer. Hij zocht naar een gelegenheid de opperste Rechter, de Heer van het heelal, over te leveren aan de veroordeling.

Deze dag staat in het teken van de herdenking van de Kruisiging van Jezus en Zijn

 Jezus aan het kruis5.jpgDood in Golgotha. Er worden treurzangen gezongen en de Kerk is in vol ornaat voor de komende Diensten [de Uren].
In de ochtend of de vroege middag wordt – door de priester –
Christus symbolisch van het Kruis genomen en komt de Icoon van de Epitáfios in het midden van de kerk te staan [Epitáfios is de geborduurde en met bloemen versierde afbeelding van Christus in het Graf].

De Dienst op vrijdagavond is die van de Orthros [Metten] van de Heilige en Grote Zaterdag [gehouden op de avond van Goede Vrijdag]

en is de Begrafenisdienst voor Christus.
De Metten van de Heilige en Grote Zaterdag vindt plaats rond de Epitafios [Kerkslavisch: Plasjenitsa] in het midden van de Kerk.

Het eerste deel van de Dienst bestaat uit het zingen van Psalm 118 [119 - de Psalm der wet].
Tussen de verzen van psalm 118 zingt men de klaagliederen [Grieks: enkomia].
Het belangrijkste thema van deze Dienst is niet het rouwen om de dood van Christus, maar een waakzaam vooruitzicht.
Aan het einde van de Metten, volgen de lofpsalmen.
Na de Grote Doxologie [lofprijzing] wordt de Epitafios in de rouwstoet in processie door Utrecht gedragen {Springweg, Oude Gracht, Lange Smeestraat}, terwijl allen het ‘Trisagion‘ zingen ["Heilige God, Heilige Sterke, Heilige Onsterflijke ontferm U over ons"],
zoals gebruikelijk bij een Orthodoxe Begrafenis.

Paaszaterdag [Grote Sabbat]
Christus “rustte” op deze dag fysiek in het graf en daalde geestelijk in de hel neder;

veroverde de hades, om de zielen van hen die daar worden vastgehouden
te redden en naar het Paradijs te voeren.

Op zaterdagmorgen, wordt er een gecombineerde Vesperdienst
met de Goddelijke Liturgie van de Heilige Basilius de Grote gevierd.


Dit is de langste Goddelijke Liturgie van het gehele jaar en traditioneel ook degene die qua uur het laatst gevierd wordt.
Na de Kleine Intocht zijn er 15 Oudtestamentische lezingen.
Net voor de Evangelielezing [Mattheus 28:1-20] worden alle [altaar]bekledingen en gewaden veranderd van zwart naar wit.
De diaken bewierookt de gehele Kerk.
In de Griekse traditie strooit de geestelijkheid laurierbladeren en bloembladeren door de gehele Kerk om de verbrijzelde poorten en verbroken ketenen van de hel en Jezus’ overwinning op de dood te symboliseren.
Terwijl de liturgische sfeer verandert van verdriet naar blijdschap, wordt de paasgroet “Christus Is Opgestaan” weliswaar gehoord maar nog niet uitgewisseld.
Deze wordt pas uitgewisseld na de Paasvigilie.
Na deze Liturgie vindt er veelal een Agape plaats met het nuttigen van noten en vijgen.
De reden hiervoor is dat de Goddelijke Liturgie op de Heilige en Grote Zaterdag de verkondiging voorstelt van Jezus’ overwinning op de dood, aan hen in de Hades.
De Opstanding is nog niet verkondigd aan de mensen op aarde.
De Grote Vasten was van oorsprong de periode van catechese voor de catechumenen om hen voor te bereiden op de Doop en Myronzalving op Pascha [Pasen]. Vóór het samenstellen van de huidige Paasvigilie van Johannes Damascinos was deze Dienst de belangrijkste Paasviering. Volgens de Traditie vindt het opnemen van de catechumenen plaats na deze Dienst.

Later op de avond [meestal zo rond 23:00 u.], begint de Paasvigilie met het Middernachtgebed, waarbij de Canon van de Heilige Zaterdag wordt herhaald.
Vervolgens worden de weinige kandelaars en lampen in de Kerk die nog branden gedoofd.
Alle aanwezigen, Orthodoxen en vele bezoekers wachten in duisternis en stilte op de ontsteking van het Licht die aan de metten en Goddelijke Liturgie van de viering van de Opstanding vooraf gaat.

Het Hoogfeest van Pasen – 5 mei 2013 *
geluid grieks: Ὁ῎Αγγελος ἐβόα τῇ Κεχαριτωμένῃ Hχος (Πρώτος)https://www.youtube.com/watch?v=IVhz7xMZbWI


Verrijzenis 2229.jpg



De Kerk en haar gelovigen zijn ervan overtuigd
dat de Verrijzenis van Christus de Realiteit is Die alles verlicht,Die de pré-Paschale tijd verlicht, alsmede de komende tijd welke geopenbaard wordt in de Apocalyps.
Wij zien dus ons Christelijk leven in het licht van de Opstanding.
De Opstanding is het integrale element van de heilsgeschiedenis en van de geschiedenis van deze wereld.
Wij verwachten dus de Opstanding uit de doden,doden die we zelf zijn.
De vraag die we ons stellen, ook in onze Paasdiensten, luidt:
Dood, waar is uw overwinning? Dood, waar is uw prikkel?“.
Ons vertrekpunt zal niet zijn: wat is het raadsel van de dood, maar wat betekent de Verrijzenis van Christus.
Deze Verrijzenis is een unieke gebeurtenis die een Waarheid doorgeeft aan al wat ‘is’.
We gaan ons leven nu proberen te interpreteren in het Licht van die Verrijzenis, zowel het voorbije als het toekomstige leven.
Ieders persoonlijk leven, ons gemeenschapsleven, het leven van de kosmos is als een raadsel, als een verzegeld boek dat zijn betekenis, zijn uitleg, krijgt in onze geslachtofferde en verrezen Heer.
Het beeld van het leven als een verzegeld boek dat geopend wordt, doet ons denken aan het beeld van de Apocalyps waar gesproken wordt over “zeven boeken, en elk zegel zal geopend worden“.
De Verrijzenis is een anticipatie [iets dat vooruitgeschoven wordt t.o.v. het einde],
het is de Apocalyps, de Openbaring bij uitstek.
Daarbij is de Verrijzenis geen historisch gebeuren in strikte zin, maar het is een gebeurtenis van het Koninkrijk van God, dat volgens de Blijde Boodschap [het Evangelie] onder ons en in ons is.
Het lichaam van Christus, dat verrijst, is een lichaam dat in ons verrijst
en dat aangemoedigd wordt door de adem van de Heilige, Onsterfelijke God, de Heilige Geest.

Na het hoogfeest van Pasen volgt de Lichte week -
Wij getuigen onderling van de Opgestane Heer door elkander tot en met Hemelvaart te begroeten met : “Christus is Opgestaan”. Het antwoord van degene die je ontmoet is dan: “Hij is waarlijk Opgestaan”.

*De Orthodoxe Kerken gebruiken de Juliaanse kalender voor de tijd van Pasen [de Grote Week en vervolgens de Lichte Week] en al de voorbereidende en opvolgende Feestdagen. Hierdoor wijken de data van deze Feestdagen af – de meest in het oog springende Feestdagen zijn derhalve afwijkend van die van het westen, Pasen, Hemelvaart en Pinksteren.
In de eerste paar eeuwen na Christus vierde bijna iedere plaatselijke Kerk Pasen op een verschillende datum. Sommige Kerken bepaalden de datum aan de hand van het Joodse Pesach, andere vierden Pasen ieder jaar op 27 maart, en zo waren er nog meer Tradities die allemaal een andere uitkomst gaven.
Het eerste Oecumenische Concilie in Nicea [een algemene vergadering van de hele Kerk, gehouden in 325] maakte daar een eind aan.
Men wilde één regel gebruiken om de datum van het feest van de Opstanding te berekenen.
Het Concilie besloot dat het feest van de Opstanding gevierd zou worden na de eerste volle maan na de lente-equinox en altijd na Pesach, zoals ook de Opstanding zelf na Pesach was.
Verder moest het een zondag zijn, de eerste dag van de week, als de nieuwe of Achtste Dag van de Schepping.
Een vaste datum kwam dus niet in aanmerking, waarop
de Juliaanse kalender ontstond.
Het Westen besloot later hier ‘eenzijdig’ via de Gregoriaanse kalender van af te wijken.
Dat de Orthodoxe kerken
- de enige goede datum aanhouden -
blijkt wel uit de reactie van geheel de natuur.
Met het Pasen van het westen was het dit jaar zelfs ongehoord koud
en dat past toch echt niet bij Pasen.
Mogelijk, dat het gehele Westen nu op haar schreden terugkeert en haar oorspronkelijke kalender weer oppakt.

Bron : Parochie : boodschap aan de Moeder Gods, Utrecht

10:59 Gepost in theologie | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.