30-04-13

Heilige Innokenti eerste bisschop van Irkoetsk

Heilige Innokenti, eerste bisschop van Irkoetsk


 

innocent.gif bisschop van Irkoetsk.gif

Heilige Innokenti van Irkoetsk

De heilige Innokenti, eerste bisschop van Irkoetsk, was geboren als zoon van een priester in Oekraïne in 1680. Als jongen van 15 kwam hij op de priesterschool van het Teofanieklooster in Kiev, dat enkele jaren later een theologische akademie werd. Er waren verschillende grote persoonlijkheden verbonden aan deze inrichting, van wie Innokenti een diepgaande geestelijke en wetenschappelijke vorming ontving. Op het eind van zijn studies, in 1708, trad hij als monnik in de beroemede Grottenlaura of Holenklooster, waarvan hij als student het leven reeds in belangrijke mate had gedeeld. Maar slechts twee jaar later werd hij naar Moscou geroepen om les te geven aan de akademie en in 1714 werd hij assistentrector. In elk van deze functies kwamen zijn grote talenten duidelijk aan de dag, en in 1719 riep Peter de Grote hem naar de akademie in zijn creatie, Sint-Petersburg. Het volgende jaar werd hij tot overste benoemd van de Alexander Nevski-Laura aldaar. Maar de ontwikkeling stond niet stil : direct daarop werd besloten om hem naar de missie in China te zenden.

In 1721 werd hij bisschop gewijd en na bijna een jaar te hebben gereisd kwam de nieuwe bisschop, in het gezelschap van twee hieromonniken, twee diakens en vijf zangers aan de chinese grens. Daar strandden zij, want de onderhandelingen met de chinese regering mislukten telkens. Na drie jaar wachten trok Innokenti naar Irkoetsk waar tenminste een klooster was waar hij zijn intrek kon nemen. Het land was daar nog grotendeels heidens en Innokenti zette het missiewerk voort dat hij aan de grens reeds begonnen was. Hij had de wachttijd gebruikt om de taal van die streek te leren en hij trok rond om onderricht te geven.

In 1727 werd de streek rond irkoetsk afgescheiden van het diocees Tobolsk en tot een eigen bisdom gemaakt. Nu kon Innokenti met volle autoriteit optreden tegen de grote euvels die daar heersten, vooral de drankzucht en het morele bederf onder de Mongoolse bevolking. Hij gaf zich volledig aan zijn taak en ontplooide een geweldige werkkracht. Zijn inspanning was vooral gericht op verbetering van het onderwijs. De leerlingen van de kloosterschool zette hij in voor de verbreiding van het christendom, en zo groeide deze school tot een seminarie nvoor priesteropleiding.

De financiering vormde een heel moeilijk punt. Innokenti voorzag in zijn levensonderhoud door het schilderen van iconen terwijl hij ook zijn eigen kleren en schoeisel maakte. Hij toonde een zorgende oplettendheid voor allen met wie hij in aanraking kwam en was al spoedig de vertrouwensman van de bewoners in alle moeilijkheden en omstandigheden van hun leven.

Elk jaar ondernam hij een uitgebreide inspectietocht door zijn diocees, ondanks de slechte toestand van de wegen en zonder achte te slaan op zijn eigen wankele gezondheid. Totdat hij, 50 jaar oud, zo ernstig ziek werd dat hij wel het bed moest houden. Van daaraf regelde hij nog zoveel mogelijk de zaken, waaronder de bouw van de tiende kerk die hij tot stand had gebracht. De 25e november vroeg hij om het gebed van zijn monniken en monialen en heel zijn kudde, en in de vroege morgen van de 27e ontsliep hij rustig in de Heer, in het jaar 1731. Zijn gedachtenis wordt gevierd op de dag van zijn heiligverklaring.

Uit : Heiligenlevens voor elke dag. Uitg. Orthodox klooster Den Haag

De commentaren zijn gesloten.