05-05-13

Paanboodschap 2013 van Patriarch Bartholomeus I

 

† B A R T H O L O M E Ü S
DOOR DE GENADE GODS AARTSBISSCHOP VAN
CONSTANTINOPEL, NIEUW ROME, 
EN OECUMENISCH PATRIARCH,
AAN ALLE GELOVIGEN VAN DE KERK: GENADE, VREDE EN BARMHARTIGHEID ZIJ U, VAN CHRISTUS DE HEILAND,  DIE IN HEERLIJKHEID IS OPGESTAAN.

 

Broeders medeliturgen en vrome en geliefde kinderen van de Kerk,

 

Christus is opgestaan!

 

De boodschap van de Myrondraagsters over de Opstanding aan de leerlingen van Christus, werd door hen als kletspraat beschouwd. Maar ook al werd dit bericht als kletspraat opgevat, toch werd dit bevestigd als zijnde de Waarheid. De opgestane Jezus is herhaaldelijk aan Zijn leerlingen verschenen.

In onze tijd wordt de boodschap van de Opstanding ook weer beschouwd als kletspraat door rationele mensen. Maar toch, niet alleen geloven wij, gelovigen, in de Opstanding, maar we beleven die ook als een volkomen waarachtig gebeuren. Deze getuigenis willen we zelfs bezegelen, als dat nodig mocht zijn, met het offer van ons leven, want in de opgestane Christus overstijgen wij de dood en worden we bevrijd van de vrees hiervoor. Onze mond loopt over van vreugde wanneer we zeggen “de Heer is opgestaan!”. Onze heiligen, die volgens de wereld dood zijn, leven onder ons, geven antwoord op onze verzoeken. De wereld aan gene zijde is meer waarachtig dan die aan deze zijde. Christus is opgestaan en leeft onder ons. Hij heeft beloofd dat Hij met ons zal zijn tot aan de voleinding der wereld. En dat is werkelijk zo. Hij is onze vriend, broeder, dienaar en verlener van alle goeds.

Gezegend is God,  Die uit de dood is opgestaan en Die aan allen het eeuwige leven schenkt. Waar is, o dood, uw overwinning? Christus is opgestaan, “en hij die van oudsher zichzelf geroemd heeft, bleek een lachwekkende bedrieger” [oktoich toon 4, zondag, 9e Ode van Johannes Damascenus]. Alles is vervuld van Licht en onze harten stromen over van vreugde.

En niet alleen van vreugde, maar ook van kracht. Wie in de opstanding gelooft, is niet bang voor de dood; en wie niet bang is voor de dood is psychisch onbuigbaar en onbreekbaar. Want datgene wat voor de velen die niet geloven de meest te vrezen dreiging is, is voor de gelovige christen een gebeurtenis van geringe betekenis, want het is het binnengaan in het leven. Een gelovige christen beleeft deze opstanding al vóór zijn fysieke dood.

Het gevolg van dit beleven van de opstanding is de verandering van de wereld. Het geeft geestdrift aan onze ziel. En een enthousiaste ziel trekt andere zielen aan naar deze weg, mensen die geraakt worden door de waarachtige beleving van de vreugde van de onsterflijkheid. De opstanding van Christus en onze eigen opstanding is geen theoretische waarheid. Het is de vaste overtuiging van ons geloof. Het is een tastbare werkelijkheid. Het is de kracht die de wereld heeft overwonnen, ondanks de harde vervolgingen. “Dit is de kracht die de wereld heeft overwonnen, ons geloof in de opstanding” [I Joh. 5:4]. Door de opstanding wordt de mens “God naar genade”. Door de overwinning van het licht van de opstanding op de onreine hartstochten, vestigt zich in onze ziel een goddelijke liefde, een ongekend verlangen, dat de menselijke maat te boven gaat. 

Dus, Christus is opgestaan! Onze harten zijn overvloeiend van het licht en de vreugde van de opstanding.  We gaan met oprechtheid en eenvoud naar de opgestane Christus. Want, zoals de profeten-koning David zegt, God Die vanuit de hemel onze harten beschouwt, “zal een vermorzeld en nederig hart niet verachten” [ps. 50,19].

De opstanding is onze kracht, onze hoop, onze vreugde, ons vreugdegezang. Door de opstanding kunnen we pijn en kwelling van het kwaad in ons aards leven doorstaan. De opstanding is het antwoord van God op de brandende vraag van de mens die gewond is door de ellende van de wereld.

We bezwijken niet onder de moeilijkheden en het lijden die de mensheid heden treffen. We worden gesterkt door de samenkomst van de bevreesde leerlingen van de Heer in de bovenzaal in Sion. We zijn niet bang, want wij hebben allen lief, zoals Hij ons heeft liefgehad en Zijn leven voor ons gegeven heeft. De opgestane Heer begeleidt ons op God-menselijke wijze. Als wij maar geloof hebben, en dat hebben wij. En met die liefde leren we de kracht van het Mysterie kennen. Van hét Mysterie!

Ook al zijn er anderen die heel menselijk twijfelen, en die “de schoven van hun lichtzinnige daden hoog opstapelen”  [vgl Vesper-stichier zondag van de Verloren Zoon], toch kunnen wij roemen. En ook al “ laten wij niet altijd het kaf van onze daden van onrechtvaardigheid en onze hartstochten verwaaien door barmhartigheid, en leggen we die niet op de dorsvloer van het berouw”, dan toch toont Christus Zijn Liefde en Hij ontbindt iedere duisternis en vrees rondom ons en Hij komt in ons en in de wereld, ook al zijn de deuren van onze harten vaak gesloten. En voortdurend  “blijft Hij bij ons” door het Kruis van Zijn liefde. Zijn roep is vrede. Zíjn vrede schenkt Hij ons. De sterken van de wereld verkondigen en beloven vrede, maar deze komt nooit werkelijk tot stand. Anderzijds wordt de kracht van de goddelijke liefde, vrede en wijsheid zelfs niet aangetast door menselijke angst. Deze kracht bevindt zich niet aan de rand van de werkelijkheid, noch aan de oppervlakte van enkele individuele meningen. Die kracht is het hart en de kern van de gebeurtenissen. Zij is het hart van de mensheid. Zij is het centrum van het leven. Zij heerst over levenden en doden. Zij is de Waarheid.

Met onbetwistbare superioriteit houdt deze kracht onzichtbaar de teugels vast en bestuurt alles, terwijl tegelijkertijd velen die beroemd zijn volgens menselijke maat, met “duisternis in hun geest leven.”

In onze tijd vindt over heel de wereld een algehele desintegratie plaats, maar de hoop van alle einden der aarde is Gods Wijsheid, met de komst van een hemelse integratie en harmonie. In deze tijd van uiteenvallen en de verwachte dood, is er het feit van de opstanding en de versterking van het geloof in de Heer.

De vrede van Hem die door Zijn dood en ontlediging de dood vertreden heeft, en de vreugde van de liefde stromen in elkaar over en genezen de tegenwoordige mens. Deze mens die zucht en lijdt samen met de hele schepping, maar die “de verlossing en het zoonschap verwacht van de vrijheid en heerlijkheid van de kinderen Gods”.  [Vgl Rom. 8:20-23]  

 

De Heer is waarlijk opgestaan, vaders, broeders en kinderen!

 

Heilig Pascha 2013

+ Bartholomeüs, 

Aartsbisschop van Constantinopel,
vurige voorspreker voor u allen bij de Opgestane Christus.

11:12 Gepost in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.