18-09-13

heiligenleven : De heilige Nilus

Heiligenleven

De heilige Nilus

 

 

 

 

Nilus (rechts)en Antonius.jpg

De heilige Antonius (links) en de heilige Nilus (rechts)

 

De heilige Nilus werd geboren te Constantinopel rond 426 of na 430 (of zelfs rond 450). Zijn voorname afkomst, zijn rijkdommen en de begaafdheden van zijn verstand deden hem tot Bestuurder van de stad verheffen. Hij had twee zonen bij een godvrezende vrouw, met wie hij getrouwd was, en het fortuin alsmede zijn kennis lieten hem hem een wereld leven leiden. De predikaties van de heilige Johannes Chrysostomos stemden hem tot vreugde. De vriendschappelijke betrekkingen welke hij later met de grote Patriarch had, keerden zijn hart nog meer naar de deugd, en hij zuchtte dikwijls over de banden welke hem aan de wereld gekluisterd hielden. De zorgen welke hij behoorde aan te wenden om zijn kinderen te plaatsen en de belevingen van zijn vrouw, bestreden in hem de voornemens van afzondering welke God hem inboezemde. Doch de genade behaalde eindelijk een volstrekte zegepraal. Hij besloot in eenzaamheid te gaan leven omdat hij meende dat zijn verblijf in de wereld strijdig was met zijn inzichten voor de eenzaamheid. Het koste hem grote moeite om zijn vrouw over te halen om te scheiden. Dit maakte hun eensgezindheid en hun verbondenheid nog smartelijker, doch met veel weerstand en tranen stemde ze er eindelijk in toe, en één van haar zonen bij zich houdend, liet zij de andere zoon  haar man vergezellen. Zij begaven zich naar Palestina, en de heilige Nilus trok zich op de berg Sinaï terug in één van de spelonken welke de kluizenaars die daar leefden bewoonden. Hij vergat de tederheid van zijn gestel en van de wijze waarop hij zich voedde, en leefde slechts gelijk de heilige eremieten die bijna nooit brood gebruikten en slechts wilde vruchten of rauwe kruiden aten. Sommigen aten slechts eenmaal, anderen tweemaal per week, en de jongsten maar elke twee dagen. Dit verschil van oefeningen verhief echter de één niet boven de ander. Zij waren allen gelijk, volmaakt verenigd door de band van liefde en onderworpen aan een priester die de zondag met hen vergaderde. De onthechting van al het aardse waarin de heilige Nilus en zijn zoon leefden, belette hem echter niet deel te nemen aan de belangen van de Kerk. Hij was vooral zeer gevoelig voor de rampen welke de mensen van Constantinopel  te verduren hadden die veel te lijden hadden voor de vervolging van hun herder Chrysostomos. En wanneer  de heilige Chrysostomos verbannen werd aan wie hij veel verplichtingen had, kon hij zich niet weerhouden daarover tot tweemaal toe een brief te schrijven aan keizer Arcadius.

Hij bracht verscheidene jaren door met zijn zoon Theodulus op de wijze welke wij hebben verhaald. Op een dag dat hij verscheidene kluizenaars uit de streek was gaan bezoeken, kwamen de Sarracenen s'nachts de cellen plunderen, en vermoordden zij vele religieuzen die in de kerk waren gevlucht. De heilige Nilus zocht bij zijn terugkomst overal naar zijn zoon. Toen hij hem tussen de doden niet vond hoorde hij dat hij als gevangene was weggeleid. Hij reisde her en der om er iets van te vernemen, en na veel  vermoeiende omzwervingen vond hij hem in een stad waar de Bisschop hem reeds had vrijgekocht en hem tot koster van zijn kerk had gemaakt. De Prelaat wilde de vader en de zoon bij zich houden, maar kon hen daartoe niet overhalen. Daarop wijdde hij hen tot priester voor hun vertrek. Zij keerden terug naar de cellen van de berg Sinaï, en de heilige Nilus volhardde in het leven van strengheid. Hij verdeelde zijn tijd tussen rust en beschouwing alsook met de studie van de heilige boeken. Hij schreef uitmuntende verhandelingen over het geestelijk leven en stierf op hoge ouderdom.

Uit : de levens van de heilige Vaders der woestijnen van het Oosten (1859)

De commentaren zijn gesloten.