22-08-15

Cyrillus van Jeruzalem : Vergroot ons geloof

 


Izaak de Syriër (7e eeuw), monnik nabij Mossoel
Ascetische uiteenzetting, 1ste serie, nr. 2

 

isaac the syrian.jpg

 

 

De verdwaalde schapen


 Heer Jezus Christus onze God, ik heb geen hart dat moeite doet om U te gaan zoeken, noch om berouw te hebben, noch vol van tederheid, ik heb niets wat kinderen tot hun erfdeel leidt. Meester, ik heb geen tranen om te bidden. Mijn geest is verduisterd door de dingen van dit leven en heeft niet de kracht om naar U uit te reiken in zijn verdriet. Mijn hart is koud tijdens de beproevingen, en de liefdestranen voor U kunnen zich niet verwarmen. Maar U, Heer Jezus Christus mijn God, schatkist van het goede, geef mij volledig berouw en een hart vol liefdesverdriet, opdat ik met heel mijn ziel naar U op zoek ga, want zonder U zal ik van al het goede verstoken zijn; o goede God, geef mij Uw genade. Dat de Vader die U, buiten de tijd in de eeuwigheid, heeft verwekt in zijn schoot, in mij de vormen van Uw beeld moge vernieuwen.


      Ik heb U verlaten; verlaat mij niet. Ik ben van U weg gegaan; ga naar mij op zoek. Leid mij naar Uw weidegronden; reken mij tot de schapen van Uw uitgekozen kudde. Voed mij samen met hen met het groene gras van Uw goddelijke mysteriën, waarvan het zuivere hart het verblijf is. Dat hart, dat in de schittering van Uw openbaringen, troost en zoetheid bevat, van hen die in de kwellingen en de beledigingen, moeite gedaan hebben voor U. Zouden wij een dergelijke heerlijkheid waardig mogen zijn, door uw genade en uw liefde voor de mens, U onze Redder Jezus Christus, in de eeuwen der eeuwen, Amen.


 

De commentaren zijn gesloten.