H. Efraïm (ca. 306-373), diaken in Syrië, Kerkleraar
Hymne 7 op de Maagd

Efrem de Syriër

"Ze loofden God, en zongen Hem lof, om al wat ze hadden gehoord en gezien"

      Komt wijzen, laten we de Moeder Maagd bewonderen, de dochter van David,deze schone bloem die het wonder gebaard heeft. Laten we de bron bewonderenwaaruit de fontein opspringt, de boot beladen met vreugde die ons de boodschapvan de Vader komt brengen. In haar zuivere schoot heeft zij de grote God, dieheerst over de schepping, ontvangen en gedragen, deze God door wie de vrede opde aarde en in de hemel heerst. Kom laten we de zuivere Maagd, die in haarzelfwonderbaarlijk is, bewonderen. Zij is de enige onder de schepselen die gebaardheeft, zonder een man gekend te hebben. Haar ziel was vol met bewondering enelke dag verheerlijkte zij God in de vreugde voor de gaven die leken zich niette kunnen verenigen: haar maagdelijkheid en haar geliefde kind. Ja, gezegendis Degene die uit haar geboren is.

       Zij draagt Hem en zij zingt zijn lofzangen met zoete liederen... :"Jouw plaats, mijn zoon, is boven allen; maar, omdat jij het hebt gewild, hebjij je een plaats in mij gemaakt. De hemelen zijn te klein voor jouwmajesteit, en ik, kleine mens, draag jou! Moge Ezechiël komen en jou op mijnknieën zien zitten; dat hij zich buigt en jou aanbidt; dat hij Diegene erkentdie hij zag zetelen op de wagen met de cherubijnen (Ez1) en dat hij mijgelukzalig verklaart, dankzij Hem die ik draag! Jesaja die verkondigde: "Ziede Maagd ontvangt en baart een zoon" (7,14), kom, beschouw mij, verheug u metmij... Zie ik heb gebaard en het zegel van mijn maagdelijkheid intactgehouden. Kijk naar Emanuel die vroeger voor u verborgen bleef...

"Komt tot mij wijzen, zangers van de heilige Geest, profeten die in uwvisioenen de openbaring hebt gehad van verborgen werkelijkheden, akkerbouwersdie, na gezaaid te hebben, in de hoop ingeslapen bent. Sta op, jubel vanvreugde bij het zien van de oogst. Zie in mijn armen de korenaar van hetleven, die brood geeft aan de hongerigen, die de armzaligen vervult. Verheug umet mij; ik heb de schoof van vreugde ontvangen!"

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Petrus Chrysologus (ca 406-450) bisschop van Ravenna, Kerkleraar
Sermon 31, 8ste over de verrijzenis van de Heer; PL 52, 427

Petrus Chrysologus

"Raak Me aan en zie"

      Na de verrijzenis was Jezus door gesloten deuren binnengekomen (Joh20,19), maar de leerlingen geloofden niet dat Hij werkelijk een lichaam had,maar veronderstelden dat alleen zijn ziel teruggekomen was in de verschijningvan een lichaam, zoals de beelden die je in dromen kunt zien. "Ze dachten eengeest te zien"...

      "Waarom zijn jullie bezorgd en waarom komt er twijfel op in uw hart? Ziehier mijn handen en mijn voeten." Zie, dat wil zeggen, wees oplettend. Waarom?Omdat het geen droom is die jullie zien. Zie mijn handen en mijn voeten metjullie vermoeide ogen, jullie kunnen mijn gelaat nog niet zien. Zie de wondenin mijn vlees, jullie kunnen de werken van God nog niet zien. Schouw detekenen die door de vijand zijn aangebracht, want jullie kunnen demanifestatie van God nog niet waarnemen. Raak Mij aan, opdat jullie handjullie het bewijs geeft, want jullie ogen zijn op dit punt nog blind... Ontdekde gaten in mijn handen, onderzoek mijn zijde, maak mijn wonden weer open,,want Ik kan niet aan mijn leerlingen weigeren met het oog op het geloof wat Ikniet aan mijn vijanden geweigerd heb met mijn smeekbede. Raak aan, raak aan...zoek tot op mijn botten, om de werkelijkheid van het vlees te bevestigen, endat de wonden nog open zijn bewijst dat Ik het ben...

      Waarom geloven jullie niet dat Ik verrezen ben, Ik die zovelen terug inhet leven geroepen heb onder jullie ogen?... Toen Ik aan het kruis hing,beledigde men Mij door te zeggen: "Jij was toch de man die de tempel konafbreken en in drie dagen weer opbouwen? Als je de Zoon van God bent, redjezelf dan maar en kom van dat kruis af" (Mt 27,40). Wat is er moeilijker, vanhet kruis afkomen door de spijkers eruit te halen of om naar de hel af tedalen en de dood verjagen? Zie Ik heb mijzelf gered door de boeien van de helte verbreken en Ik ben opgestegen naar de wereld boven.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Simeon de Nieuwe Theoloog (ca.949-1022), Griekse monnik, heilige in deorthodoxe kerk
Hymne 21, 468s ; SC 174

Symeon de nieuwe theoloog

"De Vader en Ik zijn één"

Gezonden en voortkomend uit de Vader is het Woord nedergedaald
En heeft het geheel in de schoot van de Maagd gewoond.
Hij was geheel in de Vader,
En geheel in de maagdelijke schoot,
En geheel in alles, en niets kan Hem bevatten...
Hij bleef onveranderd en nam de vorm van een slaaf aan (Fil 2,7).
En na op de wereld gezet te zijn, werd Hij in alles een mens...
Hoe kun je bevestigen wat onmogelijk is om uit te leggen
Aan alle engelen, aartsengelen en aan elk geschapen wezen ?
Men denkt aan Hem op een werkelijke wijze,
Maar men kan Hem helemaal niet uitdrukken,
En onze geest kan Hem niet volmaakt begrijpen.

Hoe is dus God en mens, en God-mens
Ook helemaal de Zoon van de Vader,
Op een wijze die Hem niet scheidt ;
Hoe is Hij de zoon van de maagd geworden en in deze wereld gekomen ;
En hoe komt het dat het voor allen onmogelijk is Hem te bevatten ?...
U zult nu stil blijven
Want zelfs al zou u willen spreken, dan vindt uw geest geen woorden,
En uw praatgrage tong blijft stil...

Eer aan de Vader, de Zoon en de heilige Geest,
Godheid die men niet kan grijpen en ondeelbaar is in zijn natuur.
Wij aanbidden U in de heilige Geest,
Wij bezitten uw Geest, want we hebben Hem van U ontvangen.
En als we uw heerlijkheid zien, zoeken wij niet opdringerig,
Want wij zien U in uw Geest.
Ongeschapen Vader en de Zoon verwekt door U.
Wij aanbidden de heilige Drie-eenheid,
Die ondeelbaar en zonder vermenging is
In uw unieke Godheid, die almachtig is.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Gebed van de heilige Basilios de Grote

Basilios de Grote

Heer, Alheerser, God over de Machten en over alle vlees; die in de hoge woont, maar toch ziet op het geringe; die harten en nieren doorgrondt en het verborgene van iedere mens in uw wijsheid vooruitziet.

Beginloos, ontoegankelijk licht, dat nooit door omkeer of verandering verduisterd wordt; Gij, onsterfelijke Koning, aanvaard onze smeking, die wij U met onreine lippen, doch vertrouwend op uw overvloedige barmhartigheid tot U opzenden.

Vergeef ons onze zonden, die wij in woord en daad, bewust of onbewust, begaan hebben.

Reinig ons van alle bevlekking van vlees en geest door ons tot tempels te maken van de Heilige Geest. Geef ons om met een waakzaam hart en een nuchter verstand heel de nacht van dit leven te doorlopen, in de verwachting van de wederkomst op de stralende, God-openbarende dag van uw Eengeboren Zoon, onze Heer en God en Verlosser Jezus Christus, wanneer Hij met heerlijkheid op aarde zal komen als rechter van het heelal om ieder volgens zijn werken te vergelden.

Moge Hij ons dan niet ledig en slapend vinden, maar waakzaam en vol ijver in het volbrengen van zijn geboden, opdat wij gereed zijn om binnen te treden in de vreugde van de goddelijke bruiloftszaal zijner heerlijkheid, waar zonder einde de zang weerklinkt van het feest der onzegbare blijdschap van hen, die de onuitsprekelijke schoonheid van uw gelaat aanschouwen.

Want Gij zijt het ware Licht, dat het heelal verlicht en heiligt, en U bezingt al het geschapene, in alle eeuwen der eeuwen. Amen

H. Nerses Snorhali (1102-1173), Armeens patriarch
Jezus, eniggeboren Zoon van de Vader; § 150-161 ; SC 203

Nerses Snorhal

"Mijn Vader geeft u het ware brood uit de hemel"

Voor de Hebreeërs hebt U de goed zichtbare zee in tweeën gedeeld (Ex 14)
En voor mij de dikke duisternis.
In die tijd hebt U de Farao verslonden;
En nu de Prins van deze wereld, de maker van de dood (Joh 12,31;8,44)

Voor hen was U een beschermende wolk gedurende de dag
En 's nachts een kolom van vuur (Ex 13,21).
Voor mij mijn licht is de kennis van uw Zoon het Woord,
En mijn bescherming is de heilige Geest.

In die tijd hebt U vergankelijk manna gegeven,
En zij die het gegeten hebben zijn dood;
Nu is het uw hemels lichaam
Dat leven geeft aan hen die het eten.

Zij hebben gedronken van het water dat opsprong uit de rots (Ex 17),
En ik heb het bloed uit uw zijde gedronken, U bent mijn Rots (Joh 16,34; Ps19,3).
Zij hebben een bronzen slang zien hangen (Nm 21,9)
En ik heb U op het kruis gezien, U bent het leven,

Aan hen hebt U de Wet van Mozes gegeven,
Geschreven op stenen tafelen;
En voor mij de wijsheid van uw Geest
Uw goddelijk Evangelie.

Daarom zal er van mij gevraagd worden
Om het goede, veel meer zal er van hen gevraagd worden
Maar U bent hun Zoenoffer geworden
O mijn Heer, vol met medelijden, eniggeboren Zoon van de Vader...

Verhinder niet zoals aan de meesten van hen
Om het Beloofde land binnen te gaan
Maar net als de twee die er binnen zijn gegaan (Dt 1,36; 31,3),
Breng mij in uw hemels vaderland.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Petrus Chrysologus (ca 406-450) bisschop van Ravenna, Kerkleraar
Sermon 31, 8ste over de verrijzenis van de Heer; PL 52, 427

Chrysologus

"Raak Me aan en zie"

      Na de verrijzenis was Jezus door gesloten deuren binnengekomen (Joh20,19), maar de leerlingen geloofden niet dat Hij werkelijk een lichaam had,maar veronderstelden dat alleen zijn ziel teruggekomen was in de verschijningvan een lichaam, zoals de beelden die je in dromen kunt zien. "Ze dachten eengeest te zien"...

      "Waarom zijn jullie bezorgd en waarom komt er twijfel op in uw hart? Ziehier mijn handen en mijn voeten." Zie, dat wil zeggen, wees oplettend. Waarom?Omdat het geen droom is die jullie zien. Zie mijn handen en mijn voeten metjullie vermoeide ogen, jullie kunnen mijn gelaat nog niet zien. Zie de wondenin mijn vlees, jullie kunnen de werken van God nog niet zien. Schouw detekenen die door de vijand zijn aangebracht, want jullie kunnen demanifestatie van God nog niet waarnemen. Raak Mij aan, opdat jullie handjullie het bewijs geeft, want jullie ogen zijn op dit punt nog blind... Ontdekde gaten in mijn handen, onderzoek mijn zijde, maak mijn wonden weer open,,want Ik kan niet aan mijn leerlingen weigeren met het oog op het geloof wat Ikniet aan mijn vijanden geweigerd heb met mijn smeekbede. Raak aan, raak aan...zoek tot op mijn botten, om de werkelijkheid van het vlees te bevestigen, endat de wonden nog open zijn bewijst dat Ik het ben...

      Waarom geloven jullie niet dat Ik verrezen ben, Ik die zovelen terug inhet leven geroepen heb onder jullie ogen?... Toen Ik aan het kruis hing,beledigde men Mij door te zeggen: "Jij was toch de man die de tempel konafbreken en in drie dagen weer opbouwen? Als je de Zoon van God bent, redjezelf dan maar en kom van dat kruis af" (Mt 27,40). Wat is er moeilijker, vanhet kruis afkomen door de spijkers eruit te halen of om naar de hel af tedalen en de dood verjagen? Zie Ik heb mijzelf gered door de boeien van de helte verbreken en Ik ben opgestegen naar de wereld boven

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Homilie toegekend aan Epiphanius van Salamis (? - 403), bisschop
Homilie voor Palmpasen; PG 43, 427

Epifanius van Salamis

"Zie daar is de Bruidegom, komt gaat Hem tegemoet" (Mt25,6)

      "Jubel, dochter van Jeruzalem" (Zach 9,9), wees in vreugde en juich,Kerk van God, want zie, je Koning komt naar je toe, zie je Bruidegom komteraan, gezeten op een ezeltje als op een troon! Laten we snel naar Hem toegaanom zijn heerlijkheid te schouwen. Zie het heil voor de wereld: God komt naarhet kruis. Wij ook volkeren, laten we vandaag met het volk roepen: "HosannaZoon van David, red ons in de hoogten, o God" (Mt 21,9; Ps 118,25 hebr)...

      De Kerk viert vandaag een feestdag, in de schaduw van Christus, deOlijfboom die vrucht draagt in het huis van God (Ps 52,10); zij viert eenfeestdag met Christus, lentelelie van het Paradijs in bloei. Want Christusbevindt zich midden in de Kerk, Hij is de bloeiende lelie, wortel van Jesse,die de wereld niet veroordeelt, maar dient (Jes 11,1.3). Hij bevindt zichmidden in de Kerk, eeuwige bron waar niet meer de rivieren van het Paradijsuitvloeien, maar Mattheus, Marcus, Lucas en Johannes, die de tuin van de Kerkvan Christus bevloeien. Vandaag zijn we vruchtbare jonge olijfplanten (cf Ps128,3), die de takken van een olijfboom in handen houden, en de barmhartigeChristus smeken. "Geplant in het huis van de Heer", bloeiend in de lente in"het voorhof van het huis van onze God", laten we een feestdag houden: "dewinter is voorbij!" (Ps 92,14; Hooglied 2,11)...

      Ik roep tot Paulus met een heilige en krachtige stem: "Het oude isvoorbij, zie alles is al nieuw" (2Kor 5,17)... Een profeet die kijkt naar dekoning roept uit: "Zie het Lam van God dat wegneemt de zonden van de wereld"(Joh 1,29)...; en David die naar Christus kijkt afkomstig uit zijn ras, naarhet vlees, zegt: "De Heer is God, Hij is aan ons verschenen" (Ps 118,27 LXX).Wonderlijke feestdag door zijn nieuwheid, verrassend en verbazend: de kinderenroepen Christus aan als God en de priesters spreken kwaad over Hem, dekinderen aanbidden Hem en de Wetgeleerden minachten Hem en belasteren Hem. Dekinderen zeggen: "Hosanna!"en zijn vijanden brullen: "Kruisig Hem!". Dezenhier verzamelen zich rond Christus met palmtakken en zij daar werpen zich opHem met zwaarden; dezen snijden takken, zij bereiden een kruis.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Johannes Chrysostomus (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna vanConstantinopel, Kerkleraar
Homilie over de bekering nr 3, over de aalmoes

Johannes Chrisostomos

 Christus ontvangen

   De armen die voor de kerk stonden vroegen om een aalmoes. Hoeveel moetje geven? Dat moet u zelf beslissen; Om u niet in verlegenheid te brengen,stel ik geen hoogte vast. Koop in de mate van uw behoeften. Hebt u een muntjeover? Koop de hemel! Niet dat de hemel op de markt te koop is, maar degoedheid van de Heer staat u het toe. Hebt u geen muntje over? Geef dan eenglas fris water (Mt 10,42)...

Wij kunnen de hemel kopen, en we verwaarlozen het! Voor een brood dat ugeeft, verkrijgt u het paradijs. Geef zelfs dingen van weinig waarde en u zultschatten ontvangen; geef een gave aan wie u tegenkomt en u zult deonsterfelijkheid ontvangen; geef vergankelijke zaken en u ontvangt in ruildaarvoor onvergankelijke zaken... Als het gaat om vergankelijke zaken, danweet u veel duidelijke bewijzen geven; waarom toont u zoveel onverschilligheidals het om het eeuwige leven gaat?...We kunnen overigens een parallel trekkentussen deze twee bakken die gevuld zijn met water die men bij de ingang van dekerk vindt om zijn handen te wassen, en de armen die buiten het gebouw gezetenzijn opdat u uw ziel kunt zuiveren door hen. U hebt uw handen in het watergewassen: was uw ziel op dezelfde wijze door de aalmoes...

Een weduwe, die extreem arm was, bood Elia gastvrijheid aan (1Kon17,9v): haar tekorten verhinderden haar niet om hem met grote vreugde teontvangen. En dan als teken van dankbaarheid, heeft ze veel cadeaus ontvangendie de vrucht van haar gebaar symboliseren. Door dit voorbeeld wenst umisschien om een Elia te ontvangen. Waarom zou u om Elia vragen? Ik stel u deMeester van Elia voor, en u biedt Hem geen gastvrijheid aan... Dit zegtChristus, de Heer van het universum: "Iedere keer dat u iets gedaan heeft vooreen van de kleinen, die mijn broeders en zusters zijn, dan hebt u dat voor Mijgedaan" (Mt 25,40).

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Isaak de Syriër (7 e eeuw), monnik nabij Mossoel in het actuele Irak, heiligein de orthodoxe Kerk
Ascetische overweging, 1e serie, nr 60

Isaak de Syriër

"Hij had medelijden met hen"

      Noem God niet alleen rechtvaardig. Want het is niet door wat jij doetdat Hij zijn rechtvaardigheid openbaart. Als David Hem rechtvaardig noemt (Ps33,5), heeft zijn Zoon ons geopenbaard dat Hij liever goed en zachtaardig is:"Hij is goed voor slechten en kwaadaardigen" (Lc 6,35)... Waar is derechtvaardigheid van God? Is het niet dat "toen we nog zondaars waren,Christus voor ons is gestorven"? (Rom 5,8) En als God zich medelijdendhierbeneden toont, geloven we dan niet dat Hij er in alle eeuwigheid alwas.

      Laten we deze onrechtvaardige gedachte dat God geen medelijden zouhebben, ver van ons houden. Het eigene van God verandert niet zoals bij destervende wezens...; er mist niets aan Hem en er kan niets worden toegevoegdzoals dat bij de schepselen is. Maar deze barmhartigheid die God heeft vanafhet begin, zal Hij altijd hebben, voor eeuwig... Zoals Cyrillus zegt in zijncommentaar op Genesis, vereer God met liefde en niet om deze harde naam vangerechtigheid die men op Hem geplakt heeft. Heb Hem lief zoals men Hem zoumoeten liefhebben: niet om de beloning die Hij je zal geven, maar om wat wehebben ontvangen voor deze wereld, die Hij heeft geschapen om het aan ons tegeven. Wie zou Hem iets terug kunnen geven voor wat Hij voor ons heeft gedaan?Wat zouden we Hem kunnen teruggeven door onze werken? Wie heeft Hem vanaf hetbegin overtuigt om ons te gaan scheppen? En wie bidt tot Hem voor ons, wanneerwij geen dankbaarheid tonen? Wat is de barmhartigheid van Godbewonderenswaardig! Wat een wonder is de genade van God, onze Schepper! Wiebrengt Hem eer?

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Johannes Chrysostomus (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna vanConstantinopel, Kerkleraar
Homilie over de onbegrijpelijkheid van God, nr.5

Johannes Chrysostomos (miniatuur)

"Vraagt en men zal u geven"

       Het gebed is een machtig wapen, een onvergankelijke schat, eenonuitputtelijke rijkdom, een vluchthaven voor de stormen, een vergaarbak vanrust; het gebed is de wortel, de bron en de moeder van onmetelijke goedheid...Maar het gebed waarvan ik spreek is niet middelmatig, noch slordig; het is eenvurig gebed, het springt op uit de droefheid van de ziel en de inspanningenvan de geest. Zie hier het gebed dat ten hemel opstijgt... Luister naar wat deheilige schrijver schrijft: "Ik roep in mijn nood naar de Heer en Hij geeftmij antwoord" (Ps 120,1) Degene die zo bidt in zijn angst, zal na het gebed inzijn ziel een grote vreugde proeven...

      Door 'gebed' hoor ik niet alleen dat het gebed dat in de mond is, maarook zij die opspringt uit de diepte van mijn hart. Zoals de bomen waarvan dewortels zeer diep zijn, maar als de wind duizenden aanvallen tegen zeonderneemt, dan worden ze niet gebroken of ontworteld omdat hun wortels diepvastgehouden worden in de diepten van de aarde, zo ook de gebeden die uit dediepten van het hart komen, op die wijze ontwortelt, stijgen ze in zekerheidop naar de hemel en ze worden door geen enkele gedachte van gemis aanzekerheid of van verdienste, vervormd. Daarom zegt de psalmist: "Uit dediepten roep ik tot U, Heer" (Ps 130,1)...

      Als door het vertellen van je persoonlijke ongeluk aan mensen en het aanhen, die de beproevingen die je moet ondergaan, te schilderen, je al enigeverlichting van je lijden brengt, alsof door je woorden een verfrissende brieswaait, des te meer als je het lijden van je ziel met de Heer deelt, dan zul jeeen overvloed aan steun en troost vinden! Vaak vinden mensen het immersmoeilijk om iemand te steunen die bij hen komt klagen en huilen; zijverwijderen zich van hem en duwen hem weg. Maar zo handelt God niet; integendeel Hij laat je dichterbij komen, en trekt je naar zich toe; en zelfsals je de hele dag doorbrengt met al je ongeluk voor Hem te brengen, dan zalHij niet minder genegen zijn om lief te hebben en je smekingen te verhoren.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

VASTEN,GEBED EN LIEFDE

 De periode van de vasten, van de veertig dagen die beginnen met Vergevingszondag, kan begrepen worden als een volmaakt unieke tijd, een tijd van voorbereiding tot het jaarlijkse Pasen van de lente, en daardoor, tot het eeuwige Pasen van de ‘doortocht’ ( dit is de letterlijke betekenis van het joodse woord Pasen-Pesah), van het bederfelijk leven naar het eeuwig leven, van het halfduister naar het licht, van de ballingschap in een verre wereld, deze van de zonde, naar het visioen van het ‘van aangezicht tot aangezicht’ in het Koninkrijk. Het programma van de Vasten dat de voortdurende ascese van gans het christelijk leven, bewust en verantwoordelijk samenvat en terug in herinnering brengt, is het antwoord op de drie bekoringen welke Christus in de loop van de veertig dagen heeft ondergaan in de woestijn ,en waarin Hij niet at en honger leed (Mt.4,3).

Bekoring van het brood :

’t Is te zeggen, van elk aards voedsel welke aan de mens de illusie geeft uit zichzelf te kunnen leven, door in wezen elke angst voor de dood en de vrees voor het hiernamaals te verdringen Kiezen om honger te hebben, te vasten, is ook kiezen om open te staan voor een ander voedsel : het woord en het brood van de levende God, waar elke mens nood aan heeft om te kunnen voortbestaan.

Bekoring van het mirakel :

’t Is te zeggen een onbeperkte macht over de anderen, door hen te dwingen om God te aanbidden, om Hem te gehoorzamen, door hen te onderwerpen, veeleer dan ten overstaan van hen te handelen door middel van het enig mirakel van de Heilige Geest, dat van de liefde, van de bekering van het hart. Deze innerlijke bekering eist de ontlediging van zichzelf, de weigering om gediend te worden. De ‘Zoon des mensen is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen’(Marc.10,45). De waarachtige liefde moet erop gericht zijn om al onze relaties, al onze menselijke houdingen, tot de meest gewone toe, te doordringen.

Bekoring van de macht …

…over de koninkrijken van deze wereld, met als enige voorwaarde, om de satan te aanbidden. ‘Gij zult de Heer uw God aanbidden en Hem alleen dienen’. Deze aanbidding van God de Vader in Christus door de Heilige Geest moet onze belangrijkste innerlijke houding zijn, het meest vaststaande gegeven in ons leven, de meest absolute voorrang van alles in het geloof van elk menselijk wezen. Het nederig en onopvallend gebed, zoals de dagelijkse tekens van liefde kunnen in werkelijkheid ons hart zodanig overrompelen, dat het voor altijd gekwest blijft. Het waarachtige gebed is niet alleen spreken en in dialoog treden met God, maar het moet in het binnenste van onszelf gebed van de Heilige Geest zijn, die in ons leeft en die samenvalt met ons menselijk bestaan en onze meest persoonlijke en diepste bezieling.

Dit driedelig programma van de Vasten moet gekruid worden met bescheidenheid , het niet-uiterlijk vertoon, de vreugde op het gezicht, met het niet beoordelen van de zwakken, met het niet jaloers zijn op de sterken, met het gevoel ook, dat de Heer Jezus gekomen is om de zondaars te redden waarvan ik de eerste ben (‘Laat mij eerst mijn eigen zonden zien en mijn broeder niet beoordelen’). De vrucht van de Vasten en haar kracht zal het gebed zijn, het teken van de komst in ons van de Heilige Geest van liefde zal de liefde zelf zijn, de liefde voor onze naaste, voor iedereen waarvoor Christus is gestorven.

Vertaling : kris biesbroeck

Anastasius van Sinaï (?-na 700), monnik
Homilie voor de Transfiguratie (vert. brevier)

"Ze vroegen zich onder elkander af, wat het beduidde: op te staan van de doden"

Anastasius van de Sinaï

 Op de berg Tabor liet Jezus zijn leerlingen getuige zijn van eenwonderbare verschijning, een goddelijke openbaring, bij wijze vanvoorafbeelding van het rijk der hemelen. Het was alsof Hij hun zei: om tebeletten dat deze tussentijd ongeloof in u doet opkomen, daarom zeg Ik uonmiddellijk, reeds nu: voorwaar, er zijn er onder de hier aanwezigen, die dedood niet zullen ervaren, voordat zij de Mensenzoon zullen zien komen in deheerlijkheid van zijn Vader (vgl. Mt. 16, 28).... Dit zijn de wonderlijkefeiten van het heilsmysterie dat zich heden voor ons heeft voltrokken. Wantwat ons thans samenbrengt, is zowel de dood des Heren, als dit Christusfeest.Willen wij nu met de uitverkoren en door Gods Geest geleide leerlingen dieperdoordringen in deze onuitsprekelijke en heilige mysteries, laten wij danluisteren naar de goddelijke stem die ons vanuit den hoge... nadrukkelijksamenroept: "Kom roep naar de berg naar de Heer,  op de dag van de Heer, naarde plaats van de Heer en het huis van onze God". Laten we luisteren zodat wedoor dit visioen verlicht, getransformeerd en vervoerd worden. Laten we datlicht aanroepen en zeggen: "Wat een ontzagwekkende plaats is dit, dit is nietsanders dan het huis van God, dit moet de poort van de hemel zijn!"(Gn28,17).

       Naar die berg moeten wij ons haasten om Jezus te volgen, die hier opaarde onze leidsman naar de hemel en onze voorloper is. Met Hem zullen wijeens stralen van licht dat alleen zichtbaar is voor de ogen van de geest. Totin het diepste van onze ziel vernieuwd, zullen wij op zijn beeld gelijken en,evenals Hij, in een oogwenk van gedaante worden veranderd, vergoddelijkt engereedgemaakt voor wat boven is...

        Laten wij dan welgemoed en vol vreugde ons haasten naar de berg en dewolk binnengaan als een andere Mozes of Elia, Jakobus en Johannes. Laten wijzijn zoals Petrus: in vervoering om dit goddelijke visioen en dezeverschijning, als het ware verheven boven de wereld, aan de aarde onttrokken.Treed uit het lichaam, verlaat deze schepping en keer u tot de Schepper, totwie Petrus, geheel buiten zichzelf, zei: 'Heer, het is goed dat wij hier zijn'(Mt. 17, 4). Inderdaad, Petrus, het is werkelijk goed hier te zijn met Jezusen hier voor eeuwig te blijven.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Heilige Cyrillus van Jeruzalem (313-350), bisschop van Jeruzalem en Kerkleraar
Catechese met het oog op de doop, nr 1

Cyrillus van Jeruzalem

"Hij stond op, liet alles achter, en volgde Hem", de veertigdagentijd leidt naar de doop

      U bent catechisanten als u op weg bent naar de doop, leerlingen van hetNieuwe Verbond en deelnemers aan de mysteriën van Christus, al door de oproepen weldra ook door de genade. U hebt voor uzelf "een nieuw hart en een nieuwegeest" gemaakt (Ez 18,31), voor de vreugde van de hemelbewoners. Als immers,volgens het Evangelie, de bekering van een enkele zondaar deze vreugde oproept(Lc 15,7), hoeveel te meer dan het heil van zoveel zielen die Hij nietaanspoort tot de vreugde van de hemelbewoners?

      U hebt een erg mooie en goede reis ondernomen: leg u toe om ijverig tezijn. De enige Zoon van God is helemaal klaar om u vrij te kopen: "Kom, zegthij, allen die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, ik zal jullie rustgeven" (Mt 11,28). U die zwicht voor de zonde, gebonden door de banden van uwfouten, luister naar wat de stem van een profeet zegt: "Was u, reinig u;verwijder uw slechte handelingen voor mijn ogen" (Jes 1,16), opdat het hartvan de engelen tot u roept: "Zalig zij van wie de fout vergeven is, en van wiede zonden vergeven zijn!" (Ps 32,1) U die zojuist de lampen van het geloofkomt aansteken, dat uw snelle handen de vlam bewaken opdat degene die, op onzeheilige berg van Golgotha, door het geloof het paradijs geopend heeft voor degoede moordenaar (Lc 23,43), ons toestaat om het lied van de bruiloft tezingen.

  Als er iemand is die slaaf is van de zonde, dat hij zich door middel vande doop voorbereid voor de nieuwe geboorte die van hem een vrij mens zalmaken, een van de aangenomen kinderen. Dat hij de ellendige slavernij van zijnzonde achter zich laat om de zalige slavernij van de Heer te verwerven...Ontvang het geloof, de "eerste gaven van de heilige Geest" (2Kor 5,5) om in deeeuwige verblijven te worden ontvangen; kom naar het sacrament die u zalkenmerken met het familie worden van de Meester.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Heilige Johannes Chrysostomos

H. Johannes Chrysostomos (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna vanConstantinopel, Kerkleraar
Homilie over het evangelie van Matteus, nr 52, § 2 ; PG 58, 520

"De hondjes onder de tafel eten toch ook van de kruimels van dekinderen"

      Toen Jezus de Kananese vrouw naderde, zei ze slechts deze woorden:"Ontferm U over mij" (Mt 15,22) en deze herhaalde roep trok veel mensen aan.Het was een indrukwekkend schouwspel om een vrouw te zien roepen met zoveelemotie, een moeder smeekte voor haar dochter, een kind dat zo hard aangepaktwerd... Ze zei niet: "Ontferm U over mijn dochter" maar "Ontferm U over mij"."Mijn dochter weet niet van haar kwaad; ik daarentegen, ervaar duizendenpijnen, ik ben er ziek van om haar in zo'n staat te ervaren, ik word bijna gekom haar zo te zien"...

      Jezus antwoordt haar: "Ik ben slechts gezonden om de verloren schapenvan het huis van Israel te zoeken"  (Mt 15,24). Wat doet de Kananese na dezewoorden gehoord te hebben? Gaat ze in stilte weg? Verliest ze de moed? Nietsvan dat alles! Ze dringt nog meer aan. Wij doen dat niet: als we niet verhoordworden, dan trekken we ons ontmoedigd terug, terwijl het juist nodig is omvurig aan te dringen. Maar wie zou niet ontmoedigd worden van de antwoord vanJezus? Zijn stilte zou niet voldoende moeten zijn om ons de hoop weg te latennemen... Maar deze vrouw verliest de moed niet, ze komt daarentegendichterbij, buigt en zegt: Heer, kom mij te hulp"  (v. 25)... Als ik eenhondje in dit huis ben, dan ben ik geen vreemde. Ik weet best dat de voedingvoor de kinderen is..., maar verbied niet om de kruimels te geven. Men moet zemij niet weigeren..., want ik ben het hondje dat men niet weg kan drukken".

      Hij had dit antwoord verwacht, dat maakte dat Christus het uitstelde omhaar gebed te verhoren... Zijn antwoorden waren niet bedoeld om de vrouwverdriet te doen, maar om de verborgen schat te openbaren.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Johannes Chrysostomos (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna vanConstantinopel, Kerkleraar
Homilie over het evangelie van Matteus, nr 52, § 2 ; PG 58, 520

Johannes Chrysostomos

"De hondjes onder de tafel eten toch ook van de kruimels van dekinderen"

      Toen Jezus de Kananese vrouw naderde, zei ze slechts deze woorden:"Ontferm U over mij" (Mt 15,22) en deze herhaalde roep trok veel mensen aan.Het was een indrukwekkend schouwspel om een vrouw te zien roepen met zoveelemotie, een moeder smeekte voor haar dochter, een kind dat zo hard aangepaktwerd... Ze zei niet: "Ontferm U over mijn dochter" maar "Ontferm U over mij"."Mijn dochter weet niet van haar kwaad; ik daarentegen, ervaar duizendenpijnen, ik ben er ziek van om haar in zo'n staat te ervaren, ik word bijna gekom haar zo te zien"...

      Jezus antwoordt haar: "Ik ben slechts gezonden om de verloren schapenvan het huis van Israel te zoeken"  (Mt 15,24). Wat doet de Kananese na dezewoorden gehoord te hebben? Gaat ze in stilte weg? Verliest ze de moed? Nietsvan dat alles! Ze dringt nog meer aan. Wij doen dat niet: als we niet verhoordworden, dan trekken we ons ontmoedigd terug, terwijl het juist nodig is omvurig aan te dringen. Maar wie zou niet ontmoedigd worden van de antwoord vanJezus? Zijn stilte zou niet voldoende moeten zijn om ons de hoop weg te latennemen... Maar deze vrouw verliest de moed niet, ze komt daarentegendichterbij, buigt en zegt: Heer, kom mij te hulp"  (v. 25)... Als ik eenhondje in dit huis ben, dan ben ik geen vreemde. Ik weet best dat de voedingvoor de kinderen is..., maar verbied niet om de kruimels te geven. Men moet zemij niet weigeren..., want ik ben het hondje dat men niet weg kan drukken".

      Hij had dit antwoord verwacht, dat maakte dat Christus het uitstelde omhaar gebed te verhoren... Zijn antwoorden waren niet bedoeld om de vrouwverdriet te doen, maar om de verborgen schat te openbaren.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Hieronymus (347-420), priester, vertaler van de Bijbel, Kerkleraar
Commentaar op het evangelie van Marcus, 2 ; PLS 2, 125v

Hiëronimus

"Een nieuwe leer"

 "De onreine geest schudde hem door elkaar en onder enorm geschreeuw ginghij uit hem weg." Dat is de wijze waarop de demon zijn pijn laat merken: doorde man door elkaar te schudden. Omdat de demon de ziel van de man niet konveranderen, oefende hij geweld uit op zijn lichaam. Deze lichamelijke tekenenwaren overigens het enige middel dat hem ter beschikking stond, om te tonendat hij bezig was weg te gaan. De zuivere geest toonde zijn aanwezigheid en deonreine geest slaat op de vlucht...

      "Allen waren verbaasd, envroegen zich af: Wat kan dat toch zijn?" Laten we eens kijken naar dehandelingen van de apostelen en naar de tekenen die de eerste profeten hebbengegeven. Wat zeggen de tovenaars van de farao over de wonderen van Mozes? "Ditis de vinger van God!" (Ex 8,15). Mozes vervult de wonderen, maar ze herkennende kracht van een ander. Later doen de apostelen andere wonderen: "In de naamvan Jezus Christus van Nazaret, sta op en loop" (Hand 3,6) "Paulus zei tegende geest: In naam van Jezus Christus beveel ik je uit haar weg te gaan." (Hand16,18). De naam van Jezus Christus wordt altijd aangehaald. Maar wat zegtJezus Christus zelf? "Ga uit hem weg", zonder verdere toevoeging. Hij beveeltde geest om weg te gaan in zijn eigen naam. "Ontzetting greep allen aan, zodatze zich afvroegen: 'Wat is dat toch? Een nieuwe leer, met gezag". Hetuitdrijven van een demon was op zichzelf niets nieuws: de exorcisten van deHebreeërs deden dat regelmatig. Maar wat zegt Jezus? Wat is die nieuwe leer?Wat is het voor nieuws? Dat is dat Hij op eigen autoriteit de onreine geestenbevelen geeft. Hij citeert niemand anders, Hij geeft zelf de bevelen; Hijspreekt niet in de naam van een ander, maar uit zijn eigen gezag.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Ambrosius (ca 340-397), bisschop van Milaan en Kerkleraar
Commentaar op het evangelie van Lucas,VII, 179-182 ; SC 52

Ambrosius van Milaan

Christus is op aarde gezaaid

      Jezus werd in de tuin gearresteerd en in doeken gewikkeld ; Hij heeftdeze tuin groter gemaakt, Hij is er zelfs verrezen. En zo is Hij een boomgeworden... Dus zaai Christus in uw tuin..., breek met Christus hetmosterdzaadje, pers haar uit en zaai het geloof. Het geloof is geperst als wegeloven in de gekruisigde Christus. Paulus heeft het geloof uitgeperst toenhij zei: "Toen ik bij u kwam om u het geheim van God te verkondigen, beschikteook ik niet over uitzonderlijke welsprekendheid of wijsheid. Ik had besloten ugeen andere kennis te brengen dan die over Jezus Christus – de gekruisigde"(1Kor 2,1-2)... Welnu wij zaaien het geloof als wij volgens het Evangelie ofde lezingen van de apostelen en profeten, geloven in het Lijden van de Heer.Wij zaaien het geloof als we haar op een of andere wijze bedekken met bewerktegrond dat omgespit is met het vlees van de Heer... Wie immers heeft geloofddat de Zoon van God mens is geworden, gelooft dat Hij voor ons gestorven is engelooft dat Hij voor ons verrezen is. Ik zaai dus het geloof als ik het grafvan Christus midden in mijn tuin plant.

      Wilt u weten of Christus een graankorrel is en dat Hij gezaaid is? "Alseen graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel,maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht" (Joh 12,24)... Christus heefthet zelf gezegd. Dus is Hij tegelijk de graankorrel, omdat Hij "het hart vande mens verstrekt" (Ps 104,15), en het mosterdzaadje, omdat Hij het hart vande mens verwarmt... Hij is de graankorrel wanneer er sprake is vanverrijzenis, omdat het woord van God en het bewijs van zijn verrijzenis, dezielen voeden, de hoop verhogen, de liefde bevestigen – want Christus is "hetbrood dat uit de hemel neerdaalde" (Joh 6,33). En Hij is het mosterdzaadje,opdat er geen bitterheid en wrangheid meer is bij het spreken over het Lijdenvan de Heer.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Byzantijnse liturgie,
Akathistos hymne (7e eeuw)

Maria, die de Heer in haar schoot droeg, haastte zich naar Elisabeth. Toen hij de begroeting van Maria hoorde, verheugde het kind zich ook, en sprong op van vreugde als wilde het zingen voor de Moeder van God:
Verheug u, bloemknop die de onsterfelijke bloem bevat.
Verheug u, boomgaard die de levensvrucht draagt.
Verheug u, tuin van de Heer, de vriend van de mensen (Wijsh.1,6).
Verheug u, gezaaid uit de groei van ons leven.
Verheug u, akker die een overvloed aan verlossing voortbrengt.
Verheug u, heilige tafel van de verzoening voor de zonde.
Verheug u, want u plant voor ons een tuin van schoonheid.
Verheug u, want u bereidt voor onze zielen een haven van vrede.
Verheug u, wierook van een offerande die God bevalt (Gn 8,21).
Verheug u, in wie het universum zich verzoend heeft.
Verheug u, genade van God voor alle mensen.
Verheug u, onze advocate bij de Heer.
Verheug u, ongehuwde Bruid.
Jozef, de voorzichtige, maakte zich grote zorgen, zijn ziel werd heen en weer geschud door de stormen van gedachten, want hij kende uw maagdelijkheid en verdenkt u nu, o onbevlekte moeder. Maar toen hij hoorde dat degene die verwekt was van de heilige Geest kwam (Mt 1,20) riep hij uit: "Alleluja, alleluja, alleluja".
Toen de herders de engelen hoorden die zongen over de menswording van Christus, renden ze naar de goede Herder om het pasgeboren Lam te schouwen dat rustte op de borst van Maria. Ze jubelden en zongen:
Verheug u, moeder van het Lam en van de goede Herder (Joh 1,29, 10,14).
Verheug u, schaapskooi van de verzamelde schapen (Joh 10,16).
Verheug u, beschermster tegen de rovende wolven (v.12).
Verheug u, u opent de poorten van het Paradijs.
Verheug u, aangezien de hemelen zich op aarde verheugen (Lc 2,14).
Verheug u, aangezien de mensen als engelen jubelen.
Verheug u, u geeft zekerheid aan het woord van de apostelen.
Verheug u, u geeft kracht aan de getuigenissen van de martelaren.
Verheug u, onwankelbare zuil van ons geloof.
Verheug u, u kent de schittering van de genade.
Verheug u, door wie de hel leeg is geworden.
Verheug u, door wie wij met heerlijkheid bekleed zijn.
Verheug u, ongehuwde Bruid.
Als wij deze ongewone geboorte schouwen, worden wij vreemdelingen in onze gewone wereld en onze geest keert zich naar de werkelijkheden van boven, want de Allerhoogste heeft zich in nederigheid aan de mensen geopenbaard om allen op te heffen die tot Hem zingen: "Alleluja, alleluja, alleluja".

Clemens van Alexandrië (150-ca 215), theoloog
Homilie "Welke rijke kan gered worden"? », 37

"Aan allen, die Hem ontvingen, aan allen, die in zijn Naam geloven,gaf Hij de macht om Gods kinderen te worden"

 Clemens van Alexandrië

Aanschouw de mysteriën van de liefde, als u "de schoot van de Vader" zult zien, die alleen "de eniggeboren Zoon ons heeft leren kennen", Hij die God is (Joh 1,18). God zelf is liefde (1Joh 4,8), en door deze liefde heeft Hij zich door ons laten zien. In zijn onuitspreekbare wezen is Hij Vader; in zijn compassie voor ons is Hij Moeder geworden. Door lief te hebben toont de Vader zich vrouwelijk.

Het opzienbarende bewijs hiervan is dat Hij uit zichzelf baart. En deze Zoon, vrucht van zijn liefde, is liefde. Door deze liefde heeft Hij vrijwillig aan alles dat de menselijke toestand openbaart, geleden. Zo heeft Hij zich in de mate van onze zwakheid aan ons die Hij liefheeft, de mate van zijn kracht teruggegeven. Bij het offeren van zichzelf en het geven van zichzelf als losprijs, heeft Hij een nieuw testament voor ons nagelaten: "Ik geef u mijn liefde" (cf Joh 13,34; 14,27). Wat is die liefde? Welke waarde heeft de liefde? Voor ieder van ons "heeft Hij zijn leven gegeven" (1Joh 3,16), een kostbaarder leven dan het gehele universum.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Een Griekse homilie uit de 4e eeuw
Toegekend aan Gregorius de Neocesareus ofwel de Thaumaturg no. 2 ; PG 10, 1156

"De belofte gedaan aan onze vaderen"

Gregorius de Thaumaturg

Toen zei Maria: "Mijn ziel juicht voor de Heer en mijn geest jubelt vanvreugde om God mijn Verlosser... Hij bracht redding aan Israel zijn kind (Lc1,54 Grieks), en herinnerde zijn barmhartigheid en het verbond dat Hij slootmet Abraham en zijn geslacht voor eeuwig." Ziet u dat de Maagd de volmaaktheidvan de voorvader overstijgt en het verbond dat God had gesloten bevestigt, alsHij tegen haar zegt: "Zo zal mijn verbond zijn tussen u en Mij"? (Gn 17,11)...Het is het lied van deze profetie die de heilige Moeder van God tot God richtals zij zegt: "Mijn ziel juicht voor de Heer..., want de Machtige heeft grotedingen aan mij gedaan, heilig is zijn naam. Door mij Moeder van God te maken,bewaart Hij mijn maagdelijkheid. In mijn schoot vat de volheid van allegeneraties samen zich samen, om er geheiligd te worden. Want Hij heeft alleleeftijden gezegend, mannen, vrouwen, jongeren, kinderen en ouderen"...

      "Machtigen heeft Hij van hun troon geworpen en nederigen heeft Hijopgeheven"... De nederigen, het heidense volk dat dorstte naar gerechtigheid(Mt 5,6), zij jubelen. Door hun nederigheid en hun honger naar God en door tevragen om het woord van God zoals de Kananese vrouw die om de kruimels vraagt(Mt 15,27), werden zij vervuld van rijkdom die de goddelijke mysteriënverbergen. Want Jezus Christus, onze God, zoon van de Maagd, heeft het deelvan de goddelijke gunsten aan de heidenen uitgedeeld. Hij "heft Israël zijnkind op", niet zo maar Israël, naar zijn kind, die Hij eert met de hogegeboorte. Daarom noemt de Moeder van God, dat volk haar kind en haar erfdeel.God, die dat volk uitgeput vond door de letter en afgemat door de Wet, roepthet naar zijn genade. Door die nieuwe naam aan Israël te geven verheft Hijhet, "Hij herinnerde zich zijn barmhartigheid, zoals Hij had beloofd aan onzevaderen, aan Abraham en zijn geslacht voor eeuwig". Deze enkele woorden vattenhet hele mysterie van ons heil samen. Jezus Christus, die de mensheid wilderedden en het met onze vaderen aangegane verbond wilde verzegelen, neigde dehemel en daalde neer (Ps 18,10). En zo toont Hij zich aan ons, door zich terbeschikking van ons te stellen, opdat we Hem zouden kunnen zien, aanraken enhoren praten.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Leon de Grote (? - ca. 461), paus en Kerkleraar
3e sermon voor Kerstmis; SC 22 bis

Leo de Grote

"Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus...  InChristus immers heeft God, voordat de wereld gegrondvest werd, ons vol liefdeuitgekozen" (Ef 1,3-4)

      De incarnatie van het Woord van God betreft het verleden als ook detoekomst; in geen enkele tijd, hoe onbeduidend ze ook was, werd het heil voorde mensen ooit onthouden. Wat de apostelen gepredikt hebben, hadden deprofeten al aangekondigd, en men kan niet zeggen dat wat altijd al geloofdwerd, te laat vervuld werd. Anders dan het heilswerk heeft God in zijnwijsheid en goedheid ons het meest geschikte gegeven om te antwoorden op zijnroep..., dankzij deze oude en veelvuldige verkondigingen.

      Het is dus niet waar dat God voorzien heeft in menselijke zaken doorzijn plan te veranderen en om bewogen te worden door een verlatebarmhartigheid: vanaf de schepping van de wereld, heeft Hij voor allen een endezelfde weg naar het heil uitgevaardigd. De genade van God waardoor alleheiligen altijd gerechtvaardigd werden, is immers steeds groter geworden enniet pas begonnen toen Christus geboren werd. Dat mysterie van een groteliefde die nu de gehele wereld heeft vervuld, was reeds even krachtig in detekenen die het voorafgingen; zij die er in geloofd hebben toen Hij beloofdwerd, zijn niet minder gezegend dan zij die Hem ontvangen hebben toen Hijgegeven werd.

      Geliefde vrienden, de rijkdommen van de genade van God zijn dus met eenvanzelfsprekende goedheid over ons verspreid. Geroepen tot de eeuwigheidwerden wij niet alleen ondersteund door voorbeelden uit het verleden, maar ookhebben wij de waarheid zelf zien verschijnen in een zichtbare en lichamelijkevorm. Wij moeten dus de geboortedag van de Heer vieren met een vurige liefdedie niet van deze wereld is... Dankzij het licht van de heilige Geest kunt udiegene herkennen die ons in Hem heeft ontvangen en die wij in ons hebbenontvangen: want de Heer Jezus is ons vlees geworden door geboren te worden, zozijn wij ook zijn lichaam geworden door herboren te worden... God heeft onshet voorbeeld van zijn zorgzaamheid en zijn nederigheid voorgesteld...; latenwe dus op de Heer lijken in zijn nederigheid, als we op Hem willen lijken inzijn heerlijkheid. Hijzelf zal ons helpen en zal ons leiden naar de vervullingvan hetgeen Hij beloofd heeft.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Hilarius (ca 315-367), bisschop van Poitiers, Kerkleraar
De Drie-eenheid, 11, 38-39

Hilarius van Poitiers

"Neem bezit van het Koninkrijk, dat voor u is bereid vanaf degrondvesting van de wereld"

       "Christus zal het Koninkrijk aan zijn Vader overdragen", zegt Paulus (1Kor 15,28), dit betekent niet dat Hij zal afzien van zijn macht door Hem hetKoninkrijk terug te geven, maar dat wij het Koninkrijk van God zullen zijn,als wij gelijkvormig zijn gemaakt aan de heerlijkheid van zijn lichaam... Hijzal ons terug aan God geven, na ons door de verheerlijking van zijn lichaamals Koninkrijk van God te hebben gevormd. Hij zal ons aan de Vader geven alsKoninkrijk, volgens hetgeen Hij in het Evangelie heeft gezegd: "Komtgezegenden van mijn Vader, beërft het Koninkrijk, dat u bereid is vanaf degrondlegging van de wereld".

      "Dan zullen de rechtvaardigen stralen als de zon in het Koninkrijk vanhun Vader" (Mt 13,43).Want de Zoon zal hen als Koninkrijk, aan Godoverleveren, die Hij in zijn Koninkrijk heeft uitgenodigd. Hij heeft hen eengeluk beloofd dat eigen is aan dat mysterie door deze woorden: "Gelukkig dezuiveren van hart, want ze zullen God zien" (Mt 5,8)... Christus levert aanGod het Koninkrijk over, zie hen die Hij aan zijn Vader overdraagt als zijnKoninkrijk dat God ziet. De Heer zelf verklaart aan zijn apostelen waaruit ditKoninkrijk bestaat: "Het Koninkrijk van God bevindt zich in u" (Lc 17,21).

      En als iemand probeert te weten wie degene is die het Koninkrijkoverdraagt, dan zal hij moeten luisteren: "Christus is opgewekt uit de doden,als eersteling van hen, die ontslapen zijn. Want, daar de dood er gekomen isdoor een mens, is ook de opstanding der doden gekomen door een mens" (1Kor15,20-21). Dat alles betreft het mysterie van het Lichaam, want Christus is deeerste Verrezene onder de doden... Het is dus voor de vooruitgang van demensheid die aangenomen is door Christus dat "God alles in allen zal zijn"(1Kor 15,28).

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Johannes Chrysostomos (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna vanConstantinopel, Kerkleraar
Homilie over de brief aan de Romeinen, nr. 24

Johannes Chrysostomos

"Wanneer u hoort over oorlogen en omwentelingen, schrik er niet van"

      Hoe dichter de koning naderbij komt, hoe meer je je moet voorbereiden.Hoe dichter het moment nadert waarop men de prijs aan de strijder toekent, hoebeter je moet strijden. Zo doet men ook bij de paardenrennen, hoe dichter menbij het doel komt, hoe meer men de paarden aanvuurt. Daarom zegt Paulus: "Deredding is ons meer nabij dan toen we tot geloof kwamen. De nacht loopt teneinde, de dag nadert al" (Rm 13,11-12).

      Aangezien de nacht ten einde loopt en de dag verschijnt, doen we dewerken van de dag; wij laten de werken van de nacht achter ons. Zo doet mendat in dit leven: als wij zien dat de nacht wijkt voor de dageraad en we dezwaluw horen zingen, dan maken we elkaar wakker, hoewel het nog nacht is...Wij beginnen haastig aan onze dagelijkse taken: wij kleden ons aan na de slaapvan ons afgeschud te hebben, opdat de zon ons gereed aantreft. Wat we dandoen, dat doen we nu: we schudden alle dromen van ons af, we rukken ons losvan de dagdromen over het leven, we maken ons los uit een diepe slaap enbekleden ons met het kleed van de deugd. Dat zegt de apostel ons duidelijk:"Laten we de werken van de duisternis loslaten en bekleden we ons met dewapens van het licht" (v.12). Want deze dag roept ons op tot de strijd.

      Wees niet bang wanneer u deze woorden van strijd hoort! Als het bekledenmet een zwaar harnas pijnlijk is, dan is het daarentegen aantrekkelijk om zichmet een geestelijk harnas te bekleden, want het is een harnas van licht. Danzul je stralender zijn dan de zon, en schitteren met een levendige glans, jezult veilig zijn, want het zijn wapens van licht. En dan? Worden wevrijgesteld van de strijd? Nee! Je moet strijden, maar zonder doorvermoeidheid te worden neergesabeld en zonder moeite. Want we zijn niet zozeeraan een oorlog onderworpen, maar aan een feest en aan een vreugde.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

H. Maximus de Belijdenaar (ca. 580-662), monnik en theoloog
Dialoog over het ascetische leven; PG 90, 912

Maximos de Belijder

"Verschijnen voor het aanschijn van de Mensenzoon"

      Wij smeken U, Heer, Goede God, dat het verloop van het heilsmysterievoor ons vervuld door uw eniggeboren Zoon, niet uitloopt op onze veroordeling;dat Hij "ons niet ver van uw aangezicht verwerpt". Krijg geen afkeer van onzeellendige toestand, maar heb mededogen met ons door uw grote medelijden; "naaruw oneindige barmhartigheid, wis onze zonden uit". Zo zullen wij, als we vooruw heerlijkheid verschijnen, hoewel we een veroordeling verdienen, debescherming van uw eniggeboren Zoon ontvangen, en wij zullen niet verworpenworden zoals de slechte dienaren... Ja, Meester en almachtige Heer, hoor onzesmeking: "Wij kennen niemand anders dan U". Wij roepen uw naam aan, want Ubent "één God die het allemaal en bij iedereen teweegbrengt", en bij U zoekenwij onze redding.

      "Heer, kijk uit de hemel neer en zie vanuithet verblijf van uw heilige heerlijkheid. Waar is uw jaloerse en machtigeliefde? Waar is uw medelijden en uw oneindige barmhartigheid? U bent onzeVader: Abraham kan ons niet herkennen... U, Heer, onze Vader, bevrijd ons,want sinds het begin wordt uw naam door ons aangeroepen" zo ook de naam van uweniggeboren Zoon, en die van de heilige Geest. "Waarom laat U ons dwalen vervan uw wegen?... Waarom laat U ons aan onze eigen zintuigen over, en hebt Uons laten dwalen?" Laat uw dienaren terugkeren naar U, Heer, in de naam van deheilige Kerk, in de naam van alle heiligen uit het verleden...

      "Scheur toch de hemelen! De bergen beven voor U, zij smelten als wasin de aanwezigheid van vuur...  Nog nooit is zoiets gehoord, niet eerderzoiets vernomen. Geen oog zag ooit een god buiten U... U bent u onze Vader...,wij zijn het werk van uw handen... wij zijn toch uw volk."

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org