Filosofie - Religie - ORTHODOXIE

Het triodium van de Grote Vasten

noreply@skynetblogs.be (kris) — Wed, 22 Feb 2012 14:20:00 +0100

Welkom op mijn blog over Filosofie - Religie - maar vooral ORTHODOXIE

Om een stukje bijbel te horen voorlezen, KLIK op het bijbeltje en zoek bij index de tekst die je wenst te beluisteren.

Klik op het icoontje om liederen te beluisteren van de orthodoxe parochie van Gent

Het triodium van de Grote Vasten

noreply@skynetblogs.be (kris) — Wed, 22 Feb 2012 14:15:01 +0100

Het triodium van de Grote Vasten

Liturgische bemerkingen

De maandag die volgt op de Zondag van de onthouding van melk is de eerste dag van de Grote Vasten. Gedurende 40 dagen nodigt de Kerk ons uit om ons voor te bereiden op de tijd van de Passie en de tijd van Pasen.

1 – DE VASTEN

Men kan de vraag naar het vasten van voedsel negeren of het lichtzinnig opvatten. Nochtans heeft het vasten een daadwerkelijke spirituele waarde. Want de vasten is een "zich beschikbaar stellen" voor Christus en Zijn Woord. Maar men mag het vasten niet alleen beperken tot het zich onthouden van voedsel. De vasten moet ons vooral helpen om onze daden , onze gedachten, onze woorden beter te controleren. Om onze aandacht meer te richten op de eisen van de Heer, om ons terug te brengen tot onze ware dimensies opdat onze naaste wordt verhoogd. De vasten is een "geheel" waarvan men de innerlijke en uiterlijke aspecten niet mag scheiden, maar waarvan de eerste de meest belangrijke zijn.

2 – DE EUCHARISTISCHE LITURGIEëN

A – In de week

Volgens ons gebruik zijn op de dagen dat er gevast wordt ( ’t is te zeggen alle dagen van de Vasten, uitgezonderd de zaterdag en de zondag) geen celebraties van de Goddelijke Liturgie en dit als teken van berouw. Om de gelovigen toch toe te staan om tot de heilige Communie te naderen, worden de heilige gaven zorgvuldig bewaard na de Liturgie van de Zondag en worden op woensdag en vrijdag aan de gelovigen uitgedeeld in wat wordt genoemd de Liturgie van de Voorafgewijde gaven, ’t is te zeggen, waar de Heilige Gaven worden genut die vooraf werden geconsacreerd Deze Liturgie van de Voorafgewijde gaven, die in feite een vesperdienst is gevolgd door de communie, bevat zelf geen eucharistische consecratie. Op zaterdag celebreert men de Goddelijke Liturgie van de Heilige Johannes Chrysostomos.

B – De Zondag

Gedurende de vasten viert men de liturgie van de Heilige Basilios de Grote in plaats van deze van de Heilige Johannes Chrysostomos.

Deze Liturgie wordt in onze Kerk tien maal per jaar gecelebreerd, en wel als volgt :

-De 5 eerste Zondagen van de Vasten

- Op Witte Donderdag, en Paaszaterdag

- Op de vooravond van kerstmis en van Epiphanie ( maar indien deze feesten vallen op een zondag of een maandag, dan zal de Liturgie van de Heilige Basilios plaats vinden op de dag zelf van het feest)

- de eerste januari, feest van de heilige Basilius

3 – DE GROTE COMPLETEN

Het is het laatste van de officies van de dag die men de maandag, de dinsdag, de woensdag en de donderdag van de Grote Vasten opzegt.

In dit officie leest men een groot bijbels gebed van berouw, dit van Manasse, koning van Juda

4 – DE GROTE CANON VAN DE HEILIGE ANDREAS VAN CRETA

Het wordt in delen gelezen in de Grote completen, de maandag, de dinsdag, de woensdag en de donderdag van de eerste week van de Vasten, en integraal de woensdag avond van de vijfde week. Het is een groot gedicht van 250 strofen, verdeeld in 9 odes.

5 – DE HYMNE VAN DE ACATHIST

Het is een lang gedicht van lofprijzing aan de heilige Maagd Maria, die 24 strofen bevat, die gerangschikt zijn in alfabetische orde en verdeeld in vier delen. De vier eerste vrijdagen van de vasten leest men er een deel in van de avond tijdens de completen. De vijfde vrijdag leest men gans de hymne. Het officie heet "acathist", want men zingt het rechtstaand.(Letterlijk is het een hymne gedurende de zang waarin men niet zit)

In 626 bezetten de Avaren en de Perzen Constantinopel waarvan de Keizer Héraclitus was. De clerus en het volk zouden de ganse nacht in gebed hebben doorgebracht terwijl ze deze hymne aan de heilige Maagd zongen. En de stad werd gered. Men voegde daarbij de herinnering aan twee andere bevrijdingen van Constantinopel, wanneer de stad zich had te verdedigen tegen de Arabieren in 677 en 717. De auteur van de hymne zou voor de ene Patriarch Serge van Constantinopel geweest zijn, voor anderen dan weer zijn archivaris, Georges le Pisside.

6 – DE EERSTE ZATERDAG VAN DE VASTEN

Wij herdenken het mirakel van de kolivia van St. Théodoros de Rekruut, die stierf als martelaar in de 4^{e eeuw van ons tijdperk. Zie hier hoe het mirakel had plaatsgevonden : Julien de afvallige had het bevel gegeven om de producten die reeds aan de afgoden waren gegeven en verontreinigd waren door het bloed van de slachtoffers, op de markt te verkopen. De heilige martelaar verscheen aan de Patriarch van Constantinopel Eudoxius om de chistenen te vermanen zich slechts te voeden met kolivia, korenharen gekookt in water en gekruid met suiker, en die we nog nuttigen wanneer wij een requiem celebreren}

Joh.Chrysostomos : "De hondjes onder de tafel eten toch ook van de kruimels van dekinderen"

noreply@skynetblogs.be (kris) — Tue, 21 Feb 2012 17:42:01 +0100

Heilige Johannes Chrysostomos

H. Johannes Chrysostomos (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna vanConstantinopel, Kerkleraar
Homilie over het evangelie van Matteus, nr 52, § 2 ; PG 58, 520

"De hondjes onder de tafel eten toch ook van de kruimels van dekinderen"

Toen Jezus de Kananese vrouw naderde, zei ze slechts deze woorden:"Ontferm U over mij" (Mt 15,22) en deze herhaalde roep trok veel mensen aan.Het was een indrukwekkend schouwspel om een vrouw te zien roepen met zoveelemotie, een moeder smeekte voor haar dochter, een kind dat zo hard aangepaktwerd... Ze zei niet: "Ontferm U over mijn dochter" maar "Ontferm U over mij"."Mijn dochter weet niet van haar kwaad; ik daarentegen, ervaar duizendenpijnen, ik ben er ziek van om haar in zo'n staat te ervaren, ik word bijna gekom haar zo te zien"...

Jezus antwoordt haar: "Ik ben slechts gezonden om de verloren schapenvan het huis van Israel te zoeken" (Mt 15,24). Wat doet de Kananese na dezewoorden gehoord te hebben? Gaat ze in stilte weg? Verliest ze de moed? Nietsvan dat alles! Ze dringt nog meer aan. Wij doen dat niet: als we niet verhoordworden, dan trekken we ons ontmoedigd terug, terwijl het juist nodig is omvurig aan te dringen. Maar wie zou niet ontmoedigd worden van de antwoord vanJezus? Zijn stilte zou niet voldoende moeten zijn om ons de hoop weg te latennemen... Maar deze vrouw verliest de moed niet, ze komt daarentegendichterbij, buigt en zegt: Heer, kom mij te hulp" (v. 25)... Als ik eenhondje in dit huis ben, dan ben ik geen vreemde. Ik weet best dat de voedingvoor de kinderen is..., maar verbied niet om de kruimels te geven. Men moet zemij niet weigeren..., want ik ben het hondje dat men niet weg kan drukken".

Hij had dit antwoord verwacht, dat maakte dat Christus het uitstelde omhaar gebed te verhoren... Zijn antwoorden waren niet bedoeld om de vrouwverdriet te doen, maar om de verborgen schat te openbaren.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Heiligenleven:De heilige Nina (o) van Georgië

noreply@skynetblogs.be (kris) — Mon, 20 Feb 2012 10:45:00 +0100

Heiligenleven

De heilige Nina (o) van Georgië

Heilige Nina(o)

De heilige Nina de Apostel-gelijke Verlichtster van grusië (tot 1801 een zelfstandig rijk ten zuiden van de Kaukasus, ook wel Iberië genaamd, en nu de Russische staat Georgië, de hoofdstad is Tiflis of Tbilis). Tijdens de verwarring der vervolgingen was haar vader, een romeins generaal, als kluizenaar gaan leven in de woestijn van Kappadocië. Haar moeder werd geheel in beslag genomen door haar werk als diakones bij haar broer, de patriarch van Jeruzalem. Zo werd Nina opgevoed door een vrome oudere vrouw, afkomstig uit het toen nog heidense Grusië. Door de verhalen die deze haar deed, ontwaakte in Nina al vroeg het verlangen om naar het verre land te gaan en daar het Evangelie te verkondigen, maar hoe zou een onbemiddeld meisje daar zelfs maar komen ? Toch werd deze droom een werkelijkheid. Toen de vervolging onder Diokletiaan weer opvlamde, moest zij de vlucht nemen, en gesterkt door een visioen van de Moeder Gods trok zij steeds verder tot zij inderdaad in Grusië belandde. Zij vond daar onderdak bij een der verzorgsters van de Koninklijke wijngaard en won aller harten door haar liefderijke zorg voor zieken en lijdenden uit de omgeving. Zij had een uit twee gedroogde wijnranken samengebonden kruis, en met dat kruis in de hand sprak zij met veel overtuigingskracht over de Schepper van hemel en aarde, en over het verlossingswerk door Zijn Zoon, Jezus Christus. Die Zich had laten kruisigen uit liefde voor ons. Haar faam drong door tot koning Mirian, die eveneens tot het geloof kwam. Deze ontbood geloofsverkondigers uit Constantinopel en begon reeds aan de bouw van de eerste kerk in Grusië, gewijd aan de heilige Apostelen.

Toen Nina stierf in 337, na een verblijf van 35 jaar, was het land vrijwel geheel christen geworden. Het wijnrankenkruis waarmee zij haar prediking begon, wordt nog steeds als een kostbare schat bewaard in de kathedraal van Tiflis.

Uit : Heiligenlevens voor elke dag. Uitg. Orthodox klooster Den Haag

Zondag van het laatste oordeel

noreply@skynetblogs.be (kris) — Sat, 18 Feb 2012 15:31:00 +0100

ZONDAG VAN HET LAATSTE OORDEEL

Laatste oordeel

lezingen

1 kor.8,8-9,2

[8] Voedsel brengt ons niet dichter bij God; wij verliezen er niets bij als wij het niet eten, en als wij het wel eten, worden wij er niet beter van. [9] Maar zorg ervoor dat uw vrijheid van handelen de zwakken geen aanstoot geeft. [10] Als zo iemand u, die daar geestelijk boven staat, in een afgodstempel aan een maaltijd ziet deelnemen, zal hij er dan, met zijn zwakke geweten, niet toe aangezet worden om ook offervlees te gaan eten? [11] Dan gaat ten gevolge van uw beter inzicht de zwakke verloren, een broeder voor wie Christus is gestorven. [12] Door zo te zondigen tegen de broeders, en hun angstvallige geweten te kwetsen, zondigt u tegen Christus. [13] Daarom, als mijn voedsel aanstoot geeft aan mijn broeder, zal ik in eeuwigheid geen vlees meer eten, want ik wil mijn broeder geen aanstoot geven. de Heer? 9,2 Al ben ik voor anderen geen apostel, voor u toch zeker wel; want u bent in de Heer het waarmerk van mijn apostelschap

EVANGELIE : Matth.,25,31-46

Het oordeel van de Mensenzoon
[31] Wanneer de Mensenzoon* komt, bekleed met zijn heerlijkheid en rondom Hem alle engelen, dan zal Hij plaatsnemen op de troon van zijn heerlijkheid. [32] Alle volkeren zullen vóór Hem bijeengebracht worden, en Hij zal ze van elkaar scheiden, zoals een herder de schapen van de bokken scheidt. [33] De schapen zal Hij aan zijn rechterhand opstellen, de bokken aan zijn linkerhand. [34] Dan zal de koning tegen hen die aan zijn rechterhand staan zeggen: “Kom, gezegenden van mijn Vader, neem het koninkrijk in bezit dat vanaf het begin van de schepping voor jullie klaar ligt. [35] Want Ik had honger en jullie hebben Me te eten gegeven, Ik had dorst en jullie hebben Me te drinken gegeven, Ik was vreemdeling en jullie hebben Me opgenomen. [36] Ik was naakt en jullie hebben Me gekleed, Ik was ziek en jullie hebben naar Me omgezien, Ik zat in de gevangenis en jullie kwamen naar Me toe.” [37] Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden: “Heer, wanneer hebben we U hongerig gezien en U te eten gegeven, of dorstig en U te drinken gegeven? [38] Wanneer hebben we U als vreemdeling gezien en U opgenomen, of naakt en hebben we U gekleed? [39] Wanneer hebben we U ziek of in de gevangenis gezien en zijn we naar U toe gekomen?” [40] De koning zal hun antwoorden: “Ik verzeker jullie, alles wat je voor één van deze minste broeders van Mij hebt gedaan, heb je voor Mij gedaan.” [41] Dan zal Hij zich ook richten tot hen die aan zijn linkerhand staan en tegen hen zal Hij zeggen: “Ga weg van Mij, vervloekten, naar het eeuwige vuur, dat aangelegd is voor de duivel en zijn engelen. [42] Want Ik had honger en jullie hebben Me niet te eten gegeven, Ik had dorst en jullie hebben Me niet te drinken gegeven, [43] Ik was vreemdeling en jullie hebben Me niet opgenomen, Ik was naakt en jullie hebben Me niet gekleed, Ik was ziek en zat in de gevangenis en jullie hebben niet naar Me omgezien.” [44] Dan zullen ook zij antwoorden: “Heer, wanneer hebben we U hongerig gezien of dorstig of als vreemdeling of naakt of ziek of in de gevangenis en hebben we U niet geholpen?” [45] Dan zal Hij hun antwoorden: “Ik verzeker jullie, alles wat je niet voor één van deze minsten hebt gedaan, heb je ook niet voor Mij gedaan.” [46] Zij zullen naar de eeuwige straf gaan, maar de rechtvaardigen naar het eeuwig leven.’

Kondakion of Saint Nino

noreply@skynetblogs.be (kris) — Thu, 16 Feb 2012 21:22:00 +0100

Heilige Nino

Kondakion of Saint Nino

‘Wij verklaren ons solidair met allen die lijden onder discriminatie, geweld en vervolging’

noreply@skynetblogs.be (kris) — Wed, 15 Feb 2012 10:58:27 +0100

‘Wij verklaren ons solidair met allen die lijden onder discriminatie, geweld en vervolging’

Boodschap van de synaxe van primaten van de orthodoxe kerken in het Midden Oosten

Het is met een boodschap van waarheid en hoop dat de primaten van de orthodoxe Kerken van de oude stichting, waarvan het territorium zich uitstrekt over de landen van het Midden Oosten hun topbijeenkomst hebben besloten (synaxe) die plaats vond in de Phanar, zetel van het oecumenisch patriarchaat, te Istambul (oude Constantinopel), van 1 tot 3 september laatstleden. De belangrijkste thema's waren de politieke en sociale crisis die sedert het begin van dit jaar is begonnen in verschillende regio's van het land, en het gevaar dat dit kan meebrengen voor het leven van de christelijke gemeenschappen die sterk verzwakt zijn in deze regio als gevolg van de gestegen persoonlijke sentimenten en de onverdraagzaamheid. Deze boodschap drukt de bezorgdheid uit van de orthodoxe Kerken voor de evolutie van de situatie in het Midden Oosten en ze doet een beroep op de religieuze en politieke verantwoordelijken van deze regio, maar ook op diegenen in de gehele wereld, tot dialoog, respect , vrijheid en de rechten van de volkeren alsook voor de bescherming van het leefmilieu.

De primaten van de oude orthodoxe patriarchaten en de autocefale Kerk van Chyprus aan de volheid van hun Kerken en aan alle mensen van goede wil !

Beste broeders en zusters in Christus, verheug u ten allen tijde in de Heer

Wij zeggen dank aan God op elk moment, voor u allen, wanneer wij u gedenken in onze gebeden. Wij brengen zonder ophouden in tegenwoordigheid van onze God en Vader, de kracht van uw geloof in herinnering alsook het liefdeswerk, de bestendigheid van uw hoop, die het werk zijn van onze Heer Jezus Christus (1 Th.1,2-3)

Daartoe uitgenodigd door het woord van de apostel Paulus, volgens hetwelke in de Kerk van Christus : ‘indien één lid lijdt, alle leden deelhebben aan zijn lijden; indien één lid verheerlijkt wordt, alle leden delen in zijn vreugde’ (1 Cor.12,26). Wij zijn daarom verenigd in de historische zetel van het oecumenisch patriarchaat, op uitnodiging en in de aanwezigheid van de eerste onder ons in rang en eer, opdat wij de liefde van Christus die ons bindt zouden beleven in alle tijden en vooral in de tijden van beproeving en lijden.

De christelijke wortels van het Midden Oosten

Aan ons, die de verantwoordelijkheid werd toevertrouwd van het bestuur en de pastorale leiding van de historisch gezien oudste Kerken, gesticht door de apostelen van Christus en als autocefaal erkend door de oecumenische concilies van de ene en ondeelbare Kerk, zijn wij hier verenigd om weer aan te knopen met het oude gebruik van dergelijke bijeenkomsten alsook om een uitwisseling van opinies te houden in de liefde en de wederzijdse ondersteuning, rekening houdend met de recente gebeurtenissen in de geografische plaatsen waarin het de Goddelijke Voorzienigheid heeft behaagd onze Kerken te doen groeien sedert de verst achterons liggende tijden.

De Kerk van Christus, als historische realiteit, is ontstaan door de wil van de goddelijke Voorzienigheid, in het gebied genaamd Midden Oosten. Haar stichter en het fundament is Onze Heer Jezus Christus, geboren te Bethlehem in Judea (Mt 2,1). Het is op deze plaats dat Hij zijn twaalf leerlingen en apostelen heeft gekozen. Hij heeft hen het bevel gegeven om allereerst zijn evangelie te prediken in deze regio (Mt10,6), waar hij vervolgens geleden heeft en is verrezen, en waar de eerste Kerk werd gesticht, deze van Jeruzalem, vanwaar zijn apostelen zijn uitgegaan om zijn leer ‘aan alle natiën’ te verkondigen (Mt.28,19). Het is in deze regio dat de eerste grote centra van het christianisme – de kerken van Alexandrië, Antiochië, van Jeruzalem en van Chyprus – zijn gesticht en vruchten hebben gedragen, en waar het geheel van het ene en ondeelbare kerk systeem werd ingesteld.

De toekomst van de christenen van het Oosten bedreigd

Het is in deze streken dat de Kerk van Christus, en meer in het bijzonder de heilige orthodoxe Kerk haar meest intense wortels heeft. Deze streken zijn geheiligd door het bloed van de martelaren die ten onder zijn gegaan voor de verdediging van het orthodoxe geloof, en door de tranen van de heilige en eerbiedwaardige Vaders die uitblonken in ascese. Niemand heeft het recht dit te ontkennen, en de machten van deze wereld, wie ze ook zijn, moeten met respect dit feit erkennen. De christenen van de orthodoxe Kerken van het Midden Oosten leven in deze regio sedert eeuwen en geen enkele 'etnische zuivering' of 'religieuze zuiveringsactie' kan zich ertegen verzetten of, in elk geval, hun vrije bestaan of activiteit verhinderen zonder de meest elementaire mensenrechten te schenden .

Conform het bijbelse principe, volgens hetwelke 'aan de heer is de aarde en allen die er wonen'(Ps.23,1). De orthodoxe Kerk heeft nooit verhinderd om met personen van een andere religieuze overtuiging vreedzaam samen te leven in deze regio. Zelfs als de aarde waarop zij sedert eeuwen leefden door middel van macht zijn veroverd door andere religies. De orthodoxe Kerk heeft de middelen gevonden om zich aan te passen en vreedzaam samen te leven met de gelovigen van deze andere religies. De religieuze onverdraagzaamheid is nooit een karaktertrek geweest van de orthodoxie.

Ongelukkiglijk groeit in ons tijdperk de angst voor de ander, van hen die verschillend zijn , en word intenser. De christenen, vooral diegenen die leven in de territoria van het Midden Oosten, riskeren het slachtoffer te worden van deze situatie. In vele gevallen worden de christenen gezien als 'tweederangsburgers'. In andere gevallen, worden heel wat cultusplaatsen, waaronder vele historische en culturele monumenten geprofaneerd, zelfs verwoest, beperkingen worden opgelegd voor wat betreft de liturgische celebraties en de pastorale vorming van de klerus. daarbij voegen zich nog de tijdelijke gewelddadige acties tegen de chistelijke gemeenschappen tot de moord toe van sommige van hun leden door fanatici die voortkomen uit extremistische religieuze kringen. Wel te verstaan, het spreekt vanzelf dat de christenen zelf, waar ze zich ook bevinden, de plicht hebben om de cultusplaatsen van de andere confessionele gemeenschappen te respecteren.

Intensiveren van de dialoog van verzoening

Wij, orthodoxe christenen, wij geloven in de Schrift, die zegt dat 'de volmaakte liefde de vrees bant' (1 Jn 4,18). Wij hebben geen schrik van anderen, welke ook hun geloof is. Wij geven hen een accolade als een broeder en verwachten van hen hetzelfde. Terzelfdertijd hebben wij niet opgehouden bescherming te vragen waar wij recht op hebben van de kant van de staten waar wij leven. Wij hebben de overtuiging dat het hier gaat over de best mogelijke oplossing van de problemen van het Midden Oosten die zoveel lijdt, zoals aan diegenen van de rest van de wereld.

Daarom moeten wij de dialoog versterken zowel op het interchristelijk niveau als op het interreligieuze. Het oecumenisch patriarchaat voert reeds vele jaren een interreligieuze dialoog van dit type met de andere monotheistische religies, als toepassing van de beslissingen van de 3e panorthodoxe préconciliaire consultatie (1986). Wij drukken onze goedkeuring en onze steun uit voor dit initiatief, vooral in deze moeilijke tijden, nu het geweld de regio teistert (van het Midden Oosten), waar het bevel tot liefde en de boodschap van vrede voor de eerste maal weerklinkt.

"Wij begrijpen het verlangen van de volkeren die politieke vrijheid en de verdediging van de rechten van de mens vragen"

Ons richtend tot de politieke en religieuze leiders van het Midden Oosten en de ganse wereld, roepen wij hen op om pricipes en condities te scheppen ten voordele van de vreedzame coëxistentie tussen de verschillende religieuze tradities. Terzelfdertijd verklaren wij ons solidair met allen die lijden onder discriminatie, geweld of vervolging. Wij voelen mee met het lijden van onze broeders die geweld moeten ondergaan, met het lijden van onschuldige slachtoffers die getroffen worden door gewapende conflicten, met het lijden van vele mannen en vrouwen die gedwongen worden hun heimat te verlaten en de bittere weg moeten gaan van de ballingschap. Wij begrijpen het verlangen van de volkeren die politieke vrijheid vragen en de verdediging van de rechten van de mens, en wij roepen de betreffende regeringen op om zonder tanen de verzekering te geven dat deze rechten worden gerespecteerd.

De Kerk komt niet tussen in politieke zaken, zij 'geeft aan Caesar wat van Caesar is en aan God wat van God is' (Mt 22,21). De politiek, die een middel is om de problemen van de mensen op te lossen, maakt deel uit van een andere sfeer die niet die is van de Kerk, de Kerk heeft hiermee niets te maken. Maar de kerk kan niet onverschillig blijven ten overstaan van deze problemen alsook tegenover de fundamentele principes, antropologische en sociologische die zich voordoen en die om een regeling vragen, met name wanneer deze problemen een bedreiging vormen of die de waardigheid van de menselijke persoon als 'beeld van God' in gevaar brengen (Gn 1,26) of als schepping die als 'zeer Goed' door God is beoordeeld.

Een 'ecologisch manifest van de Middelandse zee aannemen.

Het laatste punt dat wij naar voor willen brengen betreft het vraagstuk van de bescherming van onze natuurlijke leefomgeving, waar het belang ervan niet goed wordt geapprecieerd onder druk van actuele politieke, sociale en economische problemen in de regio van het Midden Oosten en dus gezien wordt als van secundair belang. Het gaat hier dan om een valse en gevaarlijke waarneming.

De verwoesting van de natuurlijke omgeving reduceert elk economisch en sociaal succes verkregen als gevolg van de politieke veranderingen waarvoor het bloed vloeit de dag van vandaag in een bittere strijd, tot niets. Het is omdat wij dit goed begrijpen dat wij hebben besloten om de voorstellen die gedaan worden door het oecumenisch patriarchaat om een samenkomst van de religieuze verantwoordelijken voor te bereiden en te houden, en dit in een nabije toekomst. Een ontmoeting met de verantwoordelijken van de religies van de regio, tijdens dewelke een soort van ecologische variant van het 'Charta van de Middelandse zee' op punt zal worden gezet en aangenomen. Zo ,zal de orthodoxe Kerk niet alleen zijn plicht doen tegenover de wereld die door God werd geschapen, maar zij zal ook bijdragen tot de vreedzame coëxistentie en de samenwerking van de religies in deze regio die vandaag de dag wordt verscheurd door conflicten.

Beste broeders en kinderen van de Heer!

"Wij roemen ook in de verdrukkingen, daar wij weten dat de verdrukking volharding uitwerkt, en de volharding beproefdheid, en de beproefdheid hoop; en de hoop maakt niet beschaamd, omdat de liefde Gods in onze harten uitgestort is door de heilige Geest, die ons gegeven is" (Rm 5,3-5).

Uit SOP 361 - oktober 2011

Vertaling : Kris Biesbroeck

"De hondjes onder de tafel eten toch ook van de kruimels van dekinderen"

noreply@skynetblogs.be (kris) — Tue, 14 Feb 2012 17:55:00 +0100

H. Johannes Chrysostomos (ca. 345-407), bisschop van Antiochië, daarna vanConstantinopel, Kerkleraar
Homilie over het evangelie van Matteus, nr 52, § 2 ; PG 58, 520

Johannes Chrysostomos

"De hondjes onder de tafel eten toch ook van de kruimels van dekinderen"

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

Heiligenleven: de heilige Marcus de vaster

noreply@skynetblogs.be (kris) — Mon, 13 Feb 2012 10:33:00 +0100

Heiligenleven

De heilige Markus de Vaster

Marcus de asceet

De heilige Marcus de Vaster had zich van jongsaf aan toegelegd op de studie van de heilige Schrift. Hij was een leerling van de heilige Johannes Chrysostomos. Toen hij 40 jaar oud was, werd hij monnik en hij heeft nog 60 jaar in ascese geleefd. Hij heeft werken geschreven over het ascetisch leven, die in zulk een hoog aanzien stonden dat er een griekse spreuk was die zei : ‘Verkoop alles en koop Markos’. Geheel de heilige Schrift kende hij uit het hoofd naar woord en betekenis. Hij blonk niet slechts uit door geestelijke wetenschap maar hij was er geheel door bezield zodat er een warme liefde van hem uitging die de mensen, maar ook alle andere schepselen omvatte. Daarvan getuigt een mooi verhaal hoe eens een hyena haar blinde jong bij hem bracht, dat hij toen door zijn gebed genas.

Hij heeft een 40 tal geschriften nagelaten, die echter grotendeels verloren zijn gegaan. Drie ervan zijn opgenomen in de filokalia. Hij is rond 450 gestorven, 100 jaar oud

Uit: Heiligenleven voor elke dag. Uitg. Orth. Klooster – Den Haag

2e zondag van de voorvasten : De verloren zoon

noreply@skynetblogs.be (kris) — Fri, 10 Feb 2012 09:53:00 +0100

Tweede zondag van de voorvasten

"Zondag van de verloren zoon"

De verloren zoon

LEZINGEN :

Eerste lezing : 1 Kor.6,12-20 :

Het lichaam als tempel van de Geest
'Alles is mij geoorloofd.' Ja, maar niet alles is goed voor mij. 'Alles mág ik.' Ja, maar ik moet mij door niets laten knechten. 'Het voedsel is er voor de buik en de buik voor het voedsel, en God zal aan allebei een eind maken.' Het lichaam is er echter niet voor de ontucht, maar voor de Heer, en de Heer voor het lichaam. God heeft niet alleen de Heer opgewekt, Hij zal ook ons laten opstaan door zijn kracht. U weet toch dat uw lichamen lichaamsdelen zijn van Christus? Zou ik dan van die lichaamsdelen van Christus lichaamsdelen van een hoer maken? Dat nooit! Of weet u niet dat hij die met een hoer omgang heeft, één met haar wordt? De Schrift zegt immers: Die twee zullen één zijn. Maar wie zich met de Heer verenigt, is met Hem één geest. Vlucht weg van ontucht. Elke andere zonde die een mens bedrijft, gaat buiten het lichaam om; maar de ontuchtige zondigt tegen zijn eigen lichaam. U weet het: uw lichaam is een tempel van de heilige Geest die in u woont, die u van God hebt ontvangen. U bent niet van uzelf. U bent gekocht en de prijs is betaald. Eer God dus met uw lichaam.

EVANGELIE : Lucas 15,11-32 :

Gelijkenis van een vader met twee zonen
Hij zei: 'Iemand had twee zonen. De jongste zei tegen zijn vader: "Vader, geef mij mijn deel van de erfenis." En hij verdeelde zijn vermogen onder hen. Niet lang daarna vertrok de jongste zoon met al zijn bezit naar een ver land, waar hij het verkwistte in een losbandig leven. Toen hij alles opgemaakt had, kwam er een zware hongersnood over dat land en ook hij begon gebrek te lijden. Hij zwierf rond tot hij in dienst trad bij een van de inwoners van dat land; die stuurde hem het veld in om varkens te hoeden. Graag had hij zijn honger gestild met het voer dat de varkens aten, maar niemand gaf hem wat. Toen kwam hij tot zichzelf en zei: "Zoveel dagloners van mijn vader hebben brood in overvloed, en ik verga hier van de honger! Ik ga terug naar mijn vader. Ik zal hem zeggen: Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u; ik ben het niet meer waard om uw zoon te heten, behandel me als een van uw dagloners." En hij ging terug naar zijn vader. Toen hij nog ver van huis was, zag zijn vader hem al en werd ontroerd; snel liep hij op hem toe, viel hem om de hals en kuste hem. "Vader," zei de zoon tegen hem, "ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u; ik ben het niet meer waard om uw zoon te heten." Maar de vader zei tegen zijn slaven: "Haal vlug de mooiste kleren en trek ze hem aan, doe een ring aan zijn vinger en schoenen aan zijn voeten. Haal het gemeste kalf en slacht het; laten we eten en feestvieren, want mijn zoon hier was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is teruggevonden." En het feest begon.
Maar zijn oudste zoon was nog op het land. Toen hij naar huis kwam, hoorde hij muziek en dans. Hij riep een van de knechten en vroeg wat er te doen was. Die antwoordde: "Uw broer is thuisgekomen en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht, omdat hij hem gezond en wel terug heeft." Toen werd hij kwaad en hij wilde niet binnenkomen. Daarop kwam zijn vader naar buiten en probeerde hem tot andere gedachten te brengen. Maar hij gaf zijn vader ten antwoord: "Ik dien u nu al zoveel jaren en nooit heb ik een gebod van u overtreden, maar mij hebt u nog nooit een bokje gegeven om met mijn vrienden feest te vieren. Maar nu die zoon van u is thuisgekomen, die uw vermogen met hoeren heeft verbrast, hebt u voor hem het gemeste kalf geslacht." Maar hij zei : "Jongen, jij bent altijd bij me en alles wat ik heb is van jou. We moeten feestvieren en blij zijn, want die broer van je was dood en is weer levend geworden, hij was verloren en is teruggevonden." '

Ubi Caritas et Amor Ibi Deus est (waar liefde en goedheid is daar is God)

noreply@skynetblogs.be (kris) — Thu, 09 Feb 2012 11:10:00 +0100

Ubi Caritas et Amor Ibi Deus est (waar liefde en goedheid is daar is God)

Voorbereiding van het 14e west Europees Orthodox Congres te Straatsburg

noreply@skynetblogs.be (kris) — Wed, 08 Feb 2012 10:34:44 +0100

^{Voorbereiding van het 14e west Europees Orthodox Congres te Straatsburg}

Het 14e west Europees orthodox congres zal gehouden worden van 26 tot 28 mei 2012 te Straatsburg, zo heeft de orthodoxe fraterniteit in Europa de 15e oktober meegedeeld. Het algemeen thema van dit congres draagt als titel ‘De waarheid zal u vrijmaken’, een citaat uit het Evangelie van Johannes (Jn 8, 32), en draagt ook de titel van het boek van patriarch BARTHOLOMEÜS I dat de weerslag is van het onderhoud met de franse orthodoxe theoloog Olivier Clément (overleden). Het congres zal geopend worden met een uitwisseling van gedachten in een algemene bijeenkomst en uiteengezet door Noël Ruffieux (Zwitserland). Dit zal vervolgd worden door een reeks van ateliers met betrekking tot de voorbereiding van het komende panorthodoxe concilie. Het belangrijkste deel van het congres zal vervolgens bestaan uit een uitdieping van het thema ‘De Waarheid zal u vrijmaken’ dank zij drie andere onderrichtingen, eveneens gehouden in een plenaire bijeenkomst en gepresenteerd respectievelijk door Despina PRASSAS (Verenigde Staten), Georges NAHAS (Libanon) en Christos Yannaras (Griekenlandp). Dit congres, dat om de drie jaar wordt georganiseerd sedert 1971,en dat gaat rond conferenties, ontmoetingen en het gemeenschappelijk gebed vormen een sterke tijd, waaruit meer en meer de realiteit van een orthodoxie op weg naar de opbouw van een locaal ingeplante orthodoxie duidelijk wordt. Het is ook belangrijk, zoals de verantwoordelijken van de orthodoxe Fraterniteit er aan herinnert, dat de totaliteit van het volk van God zich betrokken voelt met de voorbereidende arbeid en deelneemt aan de bezinning over de thema’s die er zullen aangesneden worden.

Drie van de vier aangekondigde sprekers zijn goed bekend bij de orthodoxen van het Westen. Georges NAHAS, theoloog, wiskundige en didacticus, Doktor van de universiteit Paris V-René Descartes, is deken geweest van de faculteit van kunsten en sociale wetenschappen (1988-1995), vervolgens van het instituut voor theologie Heilige Johannes van Damascus (2005-2010), van de universiteit van Balamand (Libanon), waarvan hij vandaag de vice-prsident is. Hij is ook achtereenvolgens secretaris generaal geweest van de Breweging voor orthodoxe jongeren van het patriarchaat van Antiochië (MJO) van 1976 tot 1982. Hij was president van Syndesmos, de wereldwijde federatie van orthodoxe jongeren van 1980-1986, en directeur van het tijdschrift van theologie en orthodoxe spiritualiteit An-Nour dat verschijnt in Beirouth.

Noël RUFFIEUX is een Zwitserse orthodoxe leek die de didactiek van de franse taal heeft gedoceerd te Freiburg alsook de franse literatuur aan het college van het heilig Kruis in dezelfde stad. Hij is medestichter van de locale orthodoxe parochie, waarvan hij de verantwoordelijke leek was gedurende 21 jaar. Hij was eveneens stichter van de orthodoxe stem(Voix orthodoxe), een driemaandelijks bulletin die gepubliceerd wordt door het franstalig vicariaat van het diocees van Zwisterland van het oecumenisch patriarchaat en waarvan hij de redactie op zich heeft genemen tot in 2005. Vandaag is hij lid van het redactiecommissie van het orthodox tijdschrift Contacts . Gedurende vele jaren was hij gedeputeerde van de Grote Raad en van de grondwetgevende vergadering van het kanton Freiburg.

Christos Yannaras is een alom bekende filosoof en theoloog in het Westen. Hij is emeritus professor van het instituut voor sociale wetenschappen te Athene en lid van de internationale Academie van religieuze wetenschappen. Hij heeft veel bijgedragen tot de vernieuwing van de orthodoxe theologie in de loop van de veertig laatste jaren, voornamelijk door zijn boeken die in verschillende talen zijn vertaald, waaronder het frans : 'De afwezigheid en de onkenbaarheid van God volgens de areopagitische geschriften en Martin Heidegger' ( De l'absance et de l'inconnaissance de Dieu d'après les écrits aréopagitiques et Martin Heidegger . Cerf 1971), De vrijheid van de moraal ( La liberté de la morale - Labor et Fides 1983), Filosofie zonder onderbreking (Labor et fides, 1986), Het levendig geloof van de Kerk. Inleiding op de orthodoxe theologie (La Foi vivante de l'Eglise. Introduction à la théologie orthodoxe - Cerf 1989), Waarheid en éénheid van de Kerk (Vérité et unité de L'Eglise - Axios, 1990).

Despina PRASSAS is een griekse theologe die in de Verenigde Staten woont. Zij is gediplomeerde van het Instituut van orthodoxe theologie van het Heilige Kruis te Boston (Massachusetts). Zij heeft een doctoraatsthesis gemaakt in de historische theologie aan de katholieke universiteit van Amerika, te Washington en vervolgens heeft zijn theologie gedoceerd aan het providence College, te Providence (Rhode Island), en kerkgeschiedenis aan het instituut van het Heilig Kruis, zij is gespecialiseerd in de patrologie en geëngageerd in de oecumenische dialoog, voornamelijk in de schoot van verschillende programma's en commisies van de oecumenische Raad van Kerken (COE), alsook in het nadenken over de vraag en de plaats van de vrouw in de Kerk.

Het europees orthodox congres vormt een sterk moment, het is een bijeenkomen rond hun bisschoppen, klerus en leken van verschillende landen, voornamelijk uit Frankrijk en West-Europa (België, Nederland, Groot-Brittannië, Zwitserland, Duitsland, Italië, Spanje, Griekenland...) maar ook uit Oost Europa ( Rusland, Oekraïne, Roemenië, Bulgarije). Meer dan zevenhonderd personen hebben aan het laatste congres deelgenomen, die gehouden werd in mei 2009 te Amiens (Somme) over het thema "De Schepping in onze handen gelegd". Gesticht in 1960 verzamelt de orthodoxe Fraterniteit personen en bewegingen die zich verstaan in de toenadering onder orthodoxen, over de nationale en ethnische verschillen heen, opdat zij het getuigenis van hun Kerk zouden verzekeren in de landen waar zij leven en rekening houdend met de hedendaagse realiteiten.

Uit: SOP 362 - november 2011

Vertaling : Kris Biesbroeck

Hiëronimus : "Een nieuwe leer"

noreply@skynetblogs.be (kris) — Tue, 07 Feb 2012 11:56:43 +0100

H. Hieronymus (347-420), priester, vertaler van de Bijbel, Kerkleraar
Commentaar op het evangelie van Marcus, 2 ; PLS 2, 125v

Hiëronimus

"Een nieuwe leer"

"De onreine geest schudde hem door elkaar en onder enorm geschreeuw ginghij uit hem weg." Dat is de wijze waarop de demon zijn pijn laat merken: doorde man door elkaar te schudden. Omdat de demon de ziel van de man niet konveranderen, oefende hij geweld uit op zijn lichaam. Deze lichamelijke tekenenwaren overigens het enige middel dat hem ter beschikking stond, om te tonendat hij bezig was weg te gaan. De zuivere geest toonde zijn aanwezigheid en deonreine geest slaat op de vlucht...

"Allen waren verbaasd, envroegen zich af: Wat kan dat toch zijn?" Laten we eens kijken naar dehandelingen van de apostelen en naar de tekenen die de eerste profeten hebbengegeven. Wat zeggen de tovenaars van de farao over de wonderen van Mozes? "Ditis de vinger van God!" (Ex 8,15). Mozes vervult de wonderen, maar ze herkennende kracht van een ander. Later doen de apostelen andere wonderen: "In de naamvan Jezus Christus van Nazaret, sta op en loop" (Hand 3,6) "Paulus zei tegende geest: In naam van Jezus Christus beveel ik je uit haar weg te gaan." (Hand16,18). De naam van Jezus Christus wordt altijd aangehaald. Maar wat zegtJezus Christus zelf? "Ga uit hem weg", zonder verdere toevoeging. Hij beveeltde geest om weg te gaan in zijn eigen naam. "Ontzetting greep allen aan, zodatze zich afvroegen: 'Wat is dat toch? Een nieuwe leer, met gezag". Hetuitdrijven van een demon was op zichzelf niets nieuws: de exorcisten van deHebreeërs deden dat regelmatig. Maar wat zegt Jezus? Wat is die nieuwe leer?Wat is het voor nieuws? Dat is dat Hij op eigen autoriteit de onreine geestenbevelen geeft. Hij citeert niemand anders, Hij geeft zelf de bevelen; Hijspreekt niet in de naam van een ander, maar uit zijn eigen gezag.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org

De onthoofding van de heilige Johannes de doper

noreply@skynetblogs.be (kris) — Mon, 06 Feb 2012 10:48:30 +0100

Heiligenleven

De onthoofding van de heilige Johannes de doper

De heilige Johannes de doper waarvan men op 24 februari herdenkt hoe zijn hoofd werd afgehouwen en werd teruggevonden. Zijn hoofd was eerst verborgen in het paleis van Herodes en werd door een vrome vrouw in een aarden vaas begraven op de Olijfberg. Ten tijde van keizer Konstantijn werd het daar gevonden door twee monniken die op bedevaart waren in Jeruzalem, nadat zij in hun slaap hierover een openbaring hadden ontvangen. Het werd ter verering in de kerk geplaatst, maar tijdens de troebelen van een oorlog door een pottenbakker meegenomen naar Emesa (Homs in Syrië), en het kwam in handen van een ariaanse hiëromonnik, die het achterliet in de grot waaruit hij door de Orthodoxen was verjaagd. Een eeuw later werd het hoofd daar voor de tweede maal gevonden in een waterkruik, op aanwijzing van archimandriet Markellos, die daarover een visioen had gehad. Het werd overgebracht naar de kathedraal, en later, onder patriarch Ignatios in de achtste eeuw, naar Constantinopel.

Uit : Heiligenleven voor elke dag, uitg. Orthodox klooster Den Haag

1e zondag van de voorvasten : de Tollenaar en de Farizeeër

noreply@skynetblogs.be (kris) — Sat, 04 Feb 2012 10:12:49 +0100

1e zondag van de voorvasten

Zondag van de Tollenaar en de Farizeeër

Fariseer en de Tollenaar

Lezingen :

2 Tim.3,10-15

De taak van Timoteüs

[10] U echter bent mij trouw gevolgd in mijn leer, mijn manier van leven en mijn streven, in mijn geloof, geduld, liefde en volharding, [11] in de vervolgingen en in het lijden dat mij getroffen heeft in Antiochië, Ikonium en Lystra. Wat heb ik al niet moeten verduren! Maar de Heer heeft mij uit al die vervolgingen gered. [12] Trouwens, allen die in Christus Jezus vroom willen leven, zullen vervolgd worden, [13] terwijl booswichten en zwendelaars van kwaad tot erger vervallen: het zijn bedriegers die bedrogen worden. [14] Houd u dus aan de leer die u gelovig hebt aanvaard. U weet wie u onderricht hebben. [15] Van kindsbeen af kent u de heilige geschriften waaruit u de wijsheid kunt putten die u brengt tot de redding, door het geloof in Christus Jezus.

Evangelie :Lucas 18,10-14

Twee mensen gingen naar de tempel om te bidden, de een was een farizeeër, de ander een tollenaar. [11] De farizeeër ging daar staan en sprak in zijn gebed over zichzelf: "God, ik dank U dat ik niet ben zoals de andere mensen, hebzuchtig, onrechtvaardig en overspelig, of zoals die tollenaar daar! [12] Ik vast tweemaal per week en geef een tiende weg van al mijn inkomsten." [13] De tollenaar daarentegen, die op een afstand bleef staan, durfde zelfs zijn ogen niet naar de hemel op te slaan. Hij sloeg zich vol berouw op de borst en zei: "O God, genade voor een arme zondaar!" [14] Ik verzeker jullie dat deze man gerechtvaardigd naar huis ging, en de ander niet. Want ieder die zich verheft zal vernederd worden, maar wie zich vernedert zal verheven worden.'

Christus is op aarde gezaaid

noreply@skynetblogs.be (kris) — Thu, 02 Feb 2012 11:33:00 +0100

H. Ambrosius (ca 340-397), bisschop van Milaan en Kerkleraar
Commentaar op het evangelie van Lucas,VII, 179-182 ; SC 52

Ambrosius van Milaan

Christus is op aarde gezaaid

Jezus werd in de tuin gearresteerd en in doeken gewikkeld ; Hij heeftdeze tuin groter gemaakt, Hij is er zelfs verrezen. En zo is Hij een boomgeworden... Dus zaai Christus in uw tuin..., breek met Christus hetmosterdzaadje, pers haar uit en zaai het geloof. Het geloof is geperst als wegeloven in de gekruisigde Christus. Paulus heeft het geloof uitgeperst toenhij zei: "Toen ik bij u kwam om u het geheim van God te verkondigen, beschikteook ik niet over uitzonderlijke welsprekendheid of wijsheid. Ik had besloten ugeen andere kennis te brengen dan die over Jezus Christus – de gekruisigde"(1Kor 2,1-2)... Welnu wij zaaien het geloof als wij volgens het Evangelie ofde lezingen van de apostelen en profeten, geloven in het Lijden van de Heer.Wij zaaien het geloof als we haar op een of andere wijze bedekken met bewerktegrond dat omgespit is met het vlees van de Heer... Wie immers heeft geloofddat de Zoon van God mens is geworden, gelooft dat Hij voor ons gestorven is engelooft dat Hij voor ons verrezen is. Ik zaai dus het geloof als ik het grafvan Christus midden in mijn tuin plant.

Wilt u weten of Christus een graankorrel is en dat Hij gezaaid is? "Alseen graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel,maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht" (Joh 12,24)... Christus heefthet zelf gezegd. Dus is Hij tegelijk de graankorrel, omdat Hij "het hart vande mens verstrekt" (Ps 104,15), en het mosterdzaadje, omdat Hij het hart vande mens verwarmt... Hij is de graankorrel wanneer er sprake is vanverrijzenis, omdat het woord van God en het bewijs van zijn verrijzenis, dezielen voeden, de hoop verhogen, de liefde bevestigen – want Christus is "hetbrood dat uit de hemel neerdaalde" (Joh 6,33). En Hij is het mosterdzaadje,opdat er geen bitterheid en wrangheid meer is bij het spreken over het Lijdenvan de Heer.

Bron:Dagelijksevangelie www.evangelizo.org